Dank aan Paul Ploegman van het Stadswandeling Gilde voor de historische stadswandeling, die begon bij het kristal in het nieuwe stadhuis.
Mijn zevende stadsgedicht, bij de vrijheidsmaaltijd. Zie voor de tekst van het gedicht: www.dietskegeerlings.nl/stadsdichter
‘Bombyx mori’ schreef ik met in mijn hoofd alle dode kinderen, groot en klein, die daar niet meer in pasten. Jongeren die lijden aan depressie en dwang, zoals het kind van Lott, en kinderen die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats zijn, zoals Irina, het dochtertje van Mahmood.
Reactie op opiniestuk van Arie de Ruiter in Trouw over uitgeven in eigen beheer: www.dietskegeerlings.nl/o-a-oa
o.a. OA
dietskegeerlings.nl
‘de verstopte ader open te schrijven, de spier van de ziel te raken’ www.tzum.info/2025/04/rece...
Recensie: Roland De Winter – Koorddansers Funambules - Tzum
‘de verstopte ader open te schrijven, de spier van de ziel te raken’ Wie niet bang is zich voor langere tijd in een rariteitenkabinet met 33 of oneindig
tzum.info
Nieuws: ruim 40 ambtenaren van het ministerie van #Asiel en #Migratie plaatsen een bijzondere advertentie in #Trouw om te doen wat hun minister naliet.
Trouw@trouw.nl · last yr.Asielambtenaren steunen ‘welverdiend lintje’ voor vrijwilligers
Stadsgedicht 6 op inauguratie van onze burgemeester. Foto van Pim Helmich.
Lang leve ‘Addertje’ van Jolanda Kooijmans!
Een vrouw die uit het raam kijkt, een glazen sneeuwbolletje, een poppenhuis, een stolperstein, een kind, gedachten over de Holocaust, de Shoah, kampvrouwen, marcherende SS’ers, Sulamith en het kind dat niet aan zijn gedachten kan ontkomen dan door uit de tijd te glijden, het kind, ach het kind.
Nico van der Sijde over ‘Bombyx mori in Boekenkrant
Ter gelegenheid van de opening van de tentoonstelling ‘Tekenen in tijden van oorlog’ schreef ik dit gedicht. Vanmiddag droeg ik het voor tijdens het symposium, waar diverse lezingen te horen waren, van Charles Lewinsky, Cees van der Laan, de burgemeester, daaromheen jonge tekenende kunstenaars.
‘wie glas blaast’ in Poëziekrant tussen zoveel moois! Een beter thuis is er voor een poëziebundel niet te vinden, denk ik, zeker als er op maar een paar bladzijden afstand een schitterende bespreking staat van de prachtige bundel van Esther Jansma ‘We moeten ‘misschien’ blijven denken’
Gisteren stond tijdens een van de mondelinge tentamens ineens mijn eigen boek Veerman tussen Wormmaan, De engelenmaker en De avond is ongemak, en werd de symboliek van deze boeken (‘tussen dood en leven’ en de ‘tussenmens’ met elkaar in verband gebracht door een van mijn leerlingen.
Mijn maanboek, waarin ik letters over pagina’s heb laten springen, uitglijden misschien op de Mondscheinsonate, die Beethoven nooit zelf zo genoemd heeft, en de geheime operatie Mondscheinsonate, helaas wel zo genoemd: het bombardement op Coventry www.dietskegeerlings.nl/waar-maanlic...
