รู้ตัวอีกที ก็ผ่านไปแล้ว 10 ปี รู้ตัวอีกที ก็ได้กลับมาอ่านจดหมายอีกครั้ง รู้ตัวอีกที... ก็ร้องไห้ไปแล้ว

( #. ย้อนหลังเมดเดย์ค่ะ 🩷🤲🏻 )

โรลเปิด : แยกรูท ???????? คุณฝัน . . น่าเสียดายนะ ที่มันเป็นแค่ความฝัน ที่ตื่นมาคุณก็จะลืม | ยินดีที่ได้พบ และขอโทษที่อาจต้องลาจาก แต่แค่ชั่วห้วงฝันเดียวที่เกิดขึ้น ก่อนเลือนหายไปตลอดกาล

( โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยย )

虎鐘笑翔☆ (npc)@koganekzk.bsky.social · 7mo ago

( ได้สิครับ ถ้าอย่างนั้น “ต่อจากนี้ก็ขอฝากตัวอีกครั้งด้วยเช่นกันนะครับ รุ่นพี่” )

#KzK_Reunion 10ปีแล้วสินะ.. รู้ตัวอีกทีพวกเราก็เติบโตขึ้นมาก มากซะจน.. ไม่คิดไม่ฝัน การเป็นผู้ใหญ่ ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร

#KzK_Reunion แม้จะมีสิ่งใดเคยเกิดเมื่อ 10 ปี ก่อน ล้วนเป็นองค์ประกอบแห่งชีวิต เมื่อเลือกจะหาความจริง และได้ความจริงมากอบกุมไว้ในกำมือ ชีวิต ก็ต้องดำเนินต่อจนกว่าจะถึงจุดที่เรียกได้ว่าสมควร แม้บางอย่างจะไม่ได้ไปถึงที่ฝันแต่ จังหวะหัวใจ ยังคงดังเสมออย่างไร้กังขา ===================== (+)

( หยุด )

神■@kamishin-kzk.bsky.social · 7mo ago

#KzK_Reunion วันที่ __ เดือน __ ปี ____ ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าวันนี้คือวันไหน แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ! วันนี้ผมได้กินข้าวกับครอบครัวได้ไปโรงเรียนแล้วก็ได้เล่นกับเพื่อนๆในชมรมด้วย ทุกอย่างเหมือนเดิมเลยล่ะ เหมือนเดิม เหมือนเดิม ‘ทุกวัน’ อืม… แต่ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆตลอดเลยก็คงดีเหมือนกัน ผมในตอนนี้น่ะ มีความสุขมากเลยล่ะ! [ซาซากิ คามิชิน — ลูปนิรันดิ์] “ไว้เจอกันนะ!”

#KzK_Reunion วันที่ __ เดือน __ ปี ____ ผมไม่ค่อยแน่ใจว่าวันนี้คือวันไหน แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกนะ! วันนี้ผมได้กินข้าวกับครอบครัวได้ไปโรงเรียนแล้วก็ได้เล่นกับเพื่อนๆในชมรมด้วย ทุกอย่างเหมือนเดิมเลยล่ะ เหมือนเดิม เหมือนเดิม ‘ทุกวัน’ อืม… แต่ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆตลอดเลยก็คงดีเหมือนกัน ผมในตอนนี้น่ะ มีความสุขมากเลยล่ะ! [ซาซากิ คามิชิน — ลูปนิรันดิ์] “ไว้เจอกันนะ!”

4.4 2016 บ่ายวันนั้น เราสองคนโดดเรียนออกมาด้วยกัน มือของมารินนุ่มกว่าที่คิด เขาจูงฉันเดินไปเรื่อยๆ เหมือนโลกใบนี้มีเพียงแค่เราสองคน เราหัวเราะด้วยกัน พูดเรื่องไร้สาระตลอดทาง และใช้ช่วงเวลาแสนธรรมดา… ปล่อยใจเป็นไปดั่งฝัน มารินที่กำลังส่งยิ้มให้ฉัน กระชับมือของฉันไม่ยอมปล่อย แม้เพียงเท่านี้ แต่ฉันรู้สึกมีความสุขเหลือเกิน . . .

4/4 สุขสันต์วันเกิด ช̴̢̛͙̘͊̓̀̓͘̕ͅิ̸̨̤̺͔͔̯̗͔̥̠̳̦̏ͅน̴̡̦̣̤̙̖̇̓̌̆̅̓̈͑̋̂͘͜͝͠ͅͅน̶̛̘̟̭̮̈́̄ิ̷͙̿̋͋̈̒̊͊̍̊͑̈́̚ก̷̺̹͉̥̅͒̒̉͑̏̊͋̋̂̆͘̕า̶̢̢̬͙̠̺͇̳͍̂͜ม̸̤͔̦̄ิ̴̮͕̞̬͉̞̻̘̈́̍̒̏̌̚ͅ ชินเงน . . . . . . . . . . และ

( มีคนโดนบอม ว้ายๆๆๆๆๆ )

⌦ Kyōra.｡.:* | Kizai(ช่วงนี้พลังงานน้อยค่าบ..)@kyora-kzk.bsky.social · 7mo ago

#KzK_Reunion ลมพัดกลิ่นเค็มของทะเลมาปะทะใบหน้า แสงแดดส่องกระทบผืนน้ำสีครามที่ทอดยาว คลื่นสีขาวซัดเข้าฝั่ง ทิ้งรอยเปียกไว้บนทรายสีอ่อน 10 ปีแล้ว... ที่เรื่องราวเหล่านั้นกลายเป็นเพียงฝันร้ายซึ่งถูกกาลเวลาชะล้างไป บาดแผลทั้งกายและจิตใจที่เคยเหวอะหวะ ได้รับการเยียวยาด้วยคืนวันอันแสนธรรมดา ที่พวกเขาค่อยๆ ประคับประคองและสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน

#KzK_Reunion ลมพัดกลิ่นเค็มของทะเลมาปะทะใบหน้า แสงแดดส่องกระทบผืนน้ำสีครามที่ทอดยาว คลื่นสีขาวซัดเข้าฝั่ง ทิ้งรอยเปียกไว้บนทรายสีอ่อน 10 ปีแล้ว... ที่เรื่องราวเหล่านั้นกลายเป็นเพียงฝันร้ายซึ่งถูกกาลเวลาชะล้างไป บาดแผลทั้งกายและจิตใจที่เคยเหวอะหวะ ได้รับการเยียวยาด้วยคืนวันอันแสนธรรมดา ที่พวกเขาค่อยๆ ประคับประคองและสร้างมันขึ้นมาด้วยกัน

#KzK_Reunion สิบปีผ่านไปไวราวกับโกหก ในตอนนี้ผมกำลังเปิดร้านขายดอกไม้อยู่ล่ะ ถึงตอนแรกจะเป็นสัตวแพทย์ก็เถอะ แต่เพราะมันเหนื่อยผมเลยเลือกที่จะลาออกมาเเอง อีกอย่างนึงผมอยากจะใช้เวลากับคนที่ผมรักเยอะ ๆ ด้วย ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมาผมตามหาสิ่งที่เรียกว่า ‘ความสุข’ มาตลอดเลย แม้จะฟังดูง่ายแต่มันไม่ง่ายสำหรับผมเลยครับ

#KzK_Reunion | w/ @kairo-kzk.bsky.social ถึง...คู่หมั้นผู้ฝ่าฟันจนกลายเป็นรักนิรันดร์ ดั่งคลื่นที่โอบอุ้ม ดั่งดวงดาวที่นำทาง 10 ปี ดั่งบทพิสูจน์ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยเรื่องราว เพราะพายุที่เคยผ่านมา...จึงทำให้รู้ว่าความเงียบสงบ ในอ้อมกอดของกันและกันนั้นมีค่าเพียงใด +

( วร้ายฮ้าย )

鋼牙 | Kouga@kouga-kzk.bsky.social · 7mo ago

และก็ตอนนี้ ฉันมีคนที่คอยมาดูแลฉันแต่ก็ยังไม่ค่อยชินซักเท่าไรเพราะฉันชินกับการเป็นผู้ดูแลและปกป้องเสียมากกว่าถ้าไม่นับพี่ๆ หรือผู้ใหญ่ที่เคยรู้จักซึ่งฉันเคยเจอเขาเมื่อ 10 ปีก่อนที่เป็นฝ่ายดูแลฉัน แต่สักวันนึง... พวกเราจะได้อยู่ด้วยกันแบบนี้รึเปล่านะ ? 'ฮิซาชิ' คำสัญญาและการมีชีวิตของพวกเราคงจะมีความหมายมากยิ่งขึ้นไปอีกนั่นล่ะนะ

#KzK_Reunion อาโอโซระ โควงะ หรือถ้าเอาตามความเคยชินก็โยชิดะ โควงะ ใน 10 ปีให้หลัง ณ ตอนนี้ได้เป็นครูสอนยูโดรวมถึงรับเด็กคนนึงมาเลี้ยง เด็กคนนี้ชื่อสึบาเมะ และนั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันต้องการจะดูแลเด็กคนนี้รวมถึงอยากเป้นที่พึ่งพาให้เขาในฐานะ'แม่'ให้เขา หน้าตาของเด็กคนนี้เหมือนกับเหมือนนั่นราวกับแกะ รวมถึง...ชอบดนตรีเหมือนกัน บางทีก็คิดถึงหมอนั่นเหมือนกันนะ..

#KzK_Reunion เด็กชายตรงหน้าเดินยิ้มร่า ชี้นู่นชี้นี่ด้วยความร่าเริง เขาพูดกับบางอย่างด้านหลังอย่างไม่หยุดปาก แม้จะไม่มีใครเห็นอะไรเลยก็ตามที “นี่ๆดูนั้นสิครับ“ ”เค้กล่ะ ผมอยากกินเค้กล่ะ!“ ‘อื้อ เห็นแล้วล่ะครับ’ ’พวกเราไปซื้อเค้กที่อาคัตสึกิชอบกันเถอะ‘ ”เย้ ฮ่ะๆ“ . . . แม้จะผ่านมา 10 ปี ผมก็ยังมีความสุขดีล่ะครับ

#KzK_Reunion นี่ ปู่ ตั้งแต่ตอนนั้นก็ผ่านไปตั้ง10ปีแล้วนะ— อันที่จริงหลังจากจบเรื่องในวันนั้นผมก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะไปไหนต่อ ไม่มีศาลเจ้าให้อยู่ ไม่มีปู่ที่เป็นครอบครัวคนสุดท้าย ไอเรื่องที่จะไปอยู่บ้านที่จัดหามาให้ ไม่เอาด้วยหรอก ทีแรกผมก็คิดว่า..คงต้องหาเรื่องนอนโรงพยาบาลต่อซะแล้ว แต่ว่านะ— ตอนนี้ผมย้ายมาอยู่ที่เกียวโตแล้วน่ะ เหมือนไม่ได้กลับมาตั้งนานแหนะ +

#KzK_Reunion 10 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ทุกการสูญเสีย ความเจ็บปวด ความเสียใจ ทุกๆอย่างในตอนนั้นยังคงจำได้ดี สิ่งนึงที่ตั้งเป้าแน่วแน่หลังจากรอดชีวิตมาได้ คือการที่จะเล่าเรื่องราวลงผืนผ้าใบ เพื่อ"จดจำ"ทุกๆคนที่ได้จากลาหายไป ณ ตอนนั้น จะวาดต่อไป เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีใครถูกลืมไว้ข้างหลัง

#KzK_Reunion 10 ปี เป็นช่วงเวลาที่นานพอจะให้หลายสิ่งเปลี่ยนแปลง บางอย่างก็เกิดขึ้น บางอย่างก็สิ้นสุดลง ผมเปลี่ยนชื่อตัวเอง ไปเรียนต่อ แล้วก็เข้าสอนในระดับมหาวิทยาลัย เป็นเส้นทางชีวิตที่ดูไม่ค่อยแน่นอนเท่าไหร่ +

#KzK_Reunion 10 ปีที่ผ่านมาเป็นไงบ้างหรอ? ก็แค่ใช้ชีวิต ไม่มีอะไรมากมาย ต้นปีค่อนข้างหนักหนาไปหน่อย กว่าจะจัดการตัวเองได้ จริงสิ ฉันเกิดวันเดียวกับวันภัยพิบัตินี่หน่า รู้ตัวอีกทีก็อายุ28แล้วสินะ ลืมไปเลย ช่างเถอะ เอาเป็นว่าปีนี้สำหรับฉัน เดือน7เป็นที่น่าจดจำที่สุดเลยล่ะ นาโอเอะได้แต่งงานและหลังจากวันนั้น.. เอาเป็นว่าเรามาเจอกันดีกว่า ไว้ถ้าอยากรู้จะเล่าให้ฟังแล้วกัน - ชินเงน

4.4.2026 . . [ ประกาศอีเว้นท์สำคัญ! พบกับทัวร์ครั้งใหม่ของศิลปินชื่อดัง ที่ครั้งนี้ได้เดินทางมาจัดแสดงที่ญี่ปุ่นตามคำเรียกร้องของเหล่าแฟนๆที่ล้นหลาม !! ] [ เตรียมร่างกายให้พร้อม แล้วออกไปกระโดด very very jumpu กันสุดเหวี่ยง! ดังนั้นโปรดติดตามข่าวสารของพวกเราอย่าบใกล้ชิดด้วยนะครับ! ] [ แล้วพบกันนะครับ!! รอบนี้รุกิติดแฮร์พีชด้วยล่ะ! ]

#KzK_Reunion เขาคิดเอาไว้ว่าจะเรียนไปจนกว่าจะไม่มีอะไรให้เรียน ดังนั้นปริญญาเอกจึงเป็นประตูด่านสุดท้าย ท่าทาง"คุณหมอสัตวแพทย์เฉพาะทางสัตว์พิเศษ"คนนี้จะทำงานควบกับการอ่านหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตาย นี่คือเส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเอง

‎#KzK_Reunion ‎ ‎หลังจากช่วงเวลานั้นนี่ก็ผ่านมาสิบแล้วงั้นหรอ ไม่รู้ตัวเลยแหะ.... ‎ ‎ผ่านมาสิบปี ‎เขาไม่ได้ยิ่งใหญ่ ไม่ได้โดดเด่นอย่างที่ฝัน ‎รอยแผลที่เคยมองว่าเป็นความอ่อนแอ วันนี้กลับกลายเป็นหลักฐานว่าเขาผ่านอะไรมาบ้าง ‎ ‎หากให้มองย้อนกลับไป เขาไม่ได้ภูมิใจกับความสำเร็จเท่านั้น แต่ภูมิใจที่ครั้งหนึ่ง…เขา “ไม่ยอมแพ้” ต่อชีวิตของตัวเอง

#KzK_Reunion 10 ปี... ช่างเป็นช่วงเวลาที่ยาวนาน ผ่านเรื่องราวที่หนักหนามามากมาย ความกดดันจากการเป็น 'คามินากะ' ก็ไม่ได้หนักหนาถึงเพียงนั้น เมื่อเทียบกับเรื่องราวครั้งเมื่อก่อนมา 'อิสระ' ที่พยายามไขว่คว้าหายังคงเกินเอื้อม แต่กลับได้เรียนรู้ที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง +

#KzK_Reunion รู้ตัวอีกทีเวลาก็ผ่านไป 10 ปีแล้ว 10 ปีแล้วสินะที่เรื่องราวเหล่านั้นเกิดขึ้น 10 ปีแล้วสินะที่ฉันได้สูญเสียอีกครึ่งชีวิตของผมไป แต่ถึงอย่างนั้นชีวิตที่เหลืออยู่อีกครึ่งนี้ ก็ยังคงก้าวเดินต่อไป อะไรหลายๆอย่างได้เปลี่ยนไปมากมายเสียจนไม่อยากเชื่อเลยล่ะ แน่นอนรวมไปถึงความฝันของผมด้วย ตอนนี้ผมกลายมาเป็นคุณครูแล้วล่ะ!

#KzK_Reunion 10 ปีผ่านไปไวเหมือนโกหก ในที่สุดฉันเองก็ได้ทำตามความฝันอย่างที่ใครสักคนได้เคยพูดกับฉันไว้ แม้ระหว่างทางจะไม่ได้สวยหรู แต่ในที่สุดฉันก็มีวันนี้ ในฐานะศิลปินระดับนานาชาติคนหนึ่ง +

#KzK_Reunion ไม่นึกว่าเวลาจะผ่านไปไวขนาดนี้พอรู้ตัวอีกทีก็ผ่านมาแล้ว10ปีสินะครับ ตอนนี้ผมก็ได้ [ใช้ชีวิตอย่างปกติในแบบที่ควรจะเป็น] ชีวิตสงบสุขที่แค่ทำงานและไปเที่ยวบ้างในบางโอกาส แต่รู้สึกมีความสุขในทุกช่วงเวลา โอ่ะ! แล้วก็ตอนนี้ผมได้มาอาศัยอยู่ร่วมกับอากิฮิโกะคุงแล้วนะครับ ทุกอย่างดูเป็นไปได้ด้วยดีเกินกว่าที่ผมจินตนาการไว้สะอีก ผมอยากจะบอกรักอากิคุงทุกๆวันเลยล่ะครับ~

#KzK_Reunion หากมองย้อนกลับไปสิบปีก่อน ฉันคงจะจินตนาการตอนนี้ไม่ออกด้วยซ้ำ ตั้งแต่ที่พวกเราเริ่มคบกัน จนเรียนจบทำงานและรับลูกสาวมาเลี้ยง และที่สำคัญคือในที่สุดฉันก็ได้ใช้นามสกุล ‘ชิโนโนเมะ’ ซักที ฉันจะไม่มีวันลืมเลยว่าพวกเราต้องฝ่าฟันกันมากขนาดไหน และช่วงเวลาชีวิตมัธยมปลายที่พวกเราถูกขโมยไปเกือบหนึ่งปีเต็ม… ”ขอบคุณสำหรับสิบปีตลอดมานี้ที่อยู่ด้วยกันนะคะ ที่รักของพี่“