Yaşayan İnsan Değişir.. Yaşamıyor, Hayatta kalmaya çabalıyoruz.. , Bundandır kendimizden usanmışlığımız..

Kendinde kalan son masumluğun; gözyaşlarının ardına saklamaya çalıştı kabahatini.. Bakışları, ceza indirimi talep eder gibiydi.. Öylesine matematik kokuyordu ki gözleri..

U'yanmaktır tüm mesele.. Arınmak için gecenin karanlığından..

Ben de giderim elbet bir gün, Cebimde belkilerimle.. Kursağımda yutkunduklarım, Gözlerimde özlemlerimle.. Mavilikler çeker canım; Köpük köpük bulutlar ve dalgalar.. Ya bir balık ya da bir kuş olmalıydım.. Aklımda yine hep olamadıklarım.. Anladım; Yalnız'ca, Dönülmezde diner benim acılarım..

Küreselcilere Ulusalcılar, Aşırı sağcı görünür.. Ki onlar burjuvazinin beslemeleridir..

Unutamadığımız şey; Aslında Hatırlayamadığımız şeydir.. , Anımsayamadığımıza, bilincimiz bir hikaye yazar.. Çünkü bilinmeyenden korkar.. Bu yapay kandırmaca her zaman orada durur.. Ta ki hatırlayana kadar..

Ya Düşlerimin yaşımdan haberi yok, Ya da Düşüncelerimin Gerçeklere karnı tok..

Üç günlük dünya, diyerek hayıflandı Adam.. Omuzuna konmuş Kelebekten utanmadan..

Suskunluk, Vazgeçişe gebedir..

Anlaşılma istenci, Aklın Kibridir..

Görsel ve Seslendirme : @wingoficarus.bsky.social 🙏

İmame hayattan kopunca, Foncuk foncuk dağılmaya başladılar..

Hırsız varsa, Erketesi de vardır..

Oynayanların Dünyası.. , Olmak; Soytarılığa kaptırmış tahtını..

İnanarak yürüsende, Yanıldıkça yol alırsın..

Bugün öylesine çok koşturup yoruldum ki akşam üzeri eve yürüyerek dönecek takati bulamadım kendimde.. Tramvay durağındaki banka yığıldım sanki.. Hayatıma dair küçük de olsa bir muhasebe yaparken yakaladım kendimi!

Eksilmekten korkmasalardı, Kim bilir belki de; Taşacaklardı..

Yaşamlarını Akışa değil, Alkış'a bıraktı İnsanlar.. , Evrimsel bir nostaljiye kapılıp, Şempanze bir hayata teslim oldular..

Yaşamın kıyısından indim derinlere.. Düşe kalka, Sürte sürte.. Üstüm başım kan ter içinde.. Bir de baktım ölüyorum; Ruhum yükselmiş, Bedenim kalmış yeryüzünde..

Değer'li olmak için Mütevazi, Önemli olmak için Kibir gereklidir..

Minnet'in Öfkesi derinde birikir..

Toprağı Ana, Devleti Baba bildik.. , Ömrümüzü, Ensest bir Üvey babayla tükettik..

Mekandan bir aşina gider.. , Yabancılarsın boşluğu..

Akışı umursamayıp duruveren Ağaçlara özendi Ruhum.. Hayat denilen yolun kenarında; Yağmura, Rüzgara, Güneşe, Kara Eyvallah diyorum yalnız'ca.. Meyvelerim koruk, Yapraklarım misafir.. Bazen de bir kaç kuş konar kollarıma; Kırıp dallarımı giderler sonra, Onlar da..

İyilik yaptığında; İyilik anında, Kötülüğü sonradan gelir.. Kötülük yaptığında da; Kötülük anında, İyiliği sonradan gelir.. Her Zıtlık; Ayrılmaz bir ikilidir..

Suskunluğumu Kibir'den sandılar.. Kibrim, suskunluğumdu oysa..

"Yaram az"lık yapmak; "Hey e canlanmak" içindir..

Vatana da, Y'atana da ihanet içerisindeler; Dışarıdakiler..

Mavi, Özgürlük ve Sonsuzluk Kırmızı, Tutkunun Tutsaklığıysa eğer Kızıl Alevler sarsın ruhumu.. Neyleyim Denizin, Neyleyim Gökyüzünün Özgürlüğünü.. Tutsaklığımı söndürecekse eğer..

Nehir aktıkça, İnsan durdukça arınır.. Varacak yolu olan kendinden uzaktadır..