#KMI_ShinyaNoTeaParty 🫖งานเลี้ยงน้ำชายามวิกาล🌗 (unofficial event) “จดหมายเชิญไปงานเลี้ยงน้ำชา?” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
📔Nagi (ตอบช้า)
@amanagi-kmi.bsky.social
อามามิยะ นางิ | Amamiya Nagi | 雨宮 凪 | 30 ปี NPC | เจ้าของร้านยืม/ซื้อหนังสือ “โทวะ” | ย่านอิเอะ เมืองคูเมอิ pfp&header (c) D_NeaR doc : http://bit.ly/4fi1kIO #KMI_commu
"หลบฝนในวันที่ไม่มีฝนอย่างนี้น่ะเหรอ" "คิก...." "งั้นให้ผมยืนเป็นเพื่อนเธอซักพักดีมั้ย"
#KMI_Show_RanNoHagaba #KMI_Bunkasai ละครเวทีเรื่อง สุสานกล้วยไม้ (蘭の墓場) ดุจกล้วยไม้แย้มบานใต้ชายคา เพียงสบตาดุจศรรักปักที่อก TW : มีการกล่าวถึง ความตาย ไม่เหมาะกับผู้ที่อ่อนไหว รับชมคลิปเต็มได้ที่ : youtu.be/Y4SsxYlPsqc?...
หลังจากที่อามามิยะ นางิออกจากคูเมอิไป บางครั้งจะได้เห็นเด็กสาวไปยืนอยู่ใต้กันสาดของร้านหนังสือที่ถูกปิด ถ้าได้เข้าไปพูดคุย เจ้าตัวจะตอบเพียงสั้น ๆ ว่ามาหลบฝน ทั้งที่วันนั้นไม่มีแม้แต่เมฆด้วยซ้ำไป
#KMI_CrimsonEve หิมะที่ร่วงหล่นลงมาตัดกับท้องฟ้าสีชาดจนไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าเป็นช่วงเวลาใด เมืองอันคุ้นเคยกลับดูเปลี่ยวเหงาและเต็มไปด้วยกองหิมะอันสูงชันราวกับความหนาวเย็นไม่เคยเลือนหายไปแม้กาลเวลาไหลผ่าน เสียงกระซิบที่ลอยมาพร้อมสายลมได้กระทบข้างหู “ดวงตะวันมิเคยทอแสงในที่แห่งนี้” ลงชื่อ : forms.gle/kCiihykujA9N... หมดเขตวันนี้เวลา 23.59 น.
#KMI_CrimsonEve ประกาศจุดสปอนและไอเทมของแต่ละทีมครับ โดยแต่ละกลุ่มถูกแบ่งเป็นกรุ๊ปที่แท็บด้านล่างตามลำดับการส่งชื่อเข้ามาครับ ลิงค์ : bit.ly/3ZkG7rM
#KMI_CrimsonEve หิมะที่ร่วงหล่นลงมาตัดกับท้องฟ้าสีชาดจนไม่สามารถบ่งบอกได้ว่าเป็นช่วงเวลาใด เมืองอันคุ้นเคยกลับดูเปลี่ยวเหงาและเต็มไปด้วยกองหิมะอันสูงชันราวกับความหนาวเย็นไม่เคยเลือนหายไปแม้กาลเวลาไหลผ่าน เสียงกระซิบที่ลอยมาพร้อมสายลมได้กระทบข้างหู “ดวงตะวันมิเคยทอแสงในที่แห่งนี้” ลงชื่อ : forms.gle/kCiihykujA9N... หมดเขตวันนี้เวลา 23.59 น.
มองหน้านายหลังจากฟับคำนั้น นิ่งเงียบไปซักพัก ปล่อยให้เกิดช่องว่างเกิดขึ้น ดูอึดอัดเล็กน้อย แต่ก็ดูอยากจะพูดอะไรต่อ “ บอกอะไร.. ก็ได้เลยหรอ " ทวนคำนั้นซ้ำ ยื่นกลีบดอกไม้ที่จับได้ให้คุณไป “ แล้วถ้าฉันบอกว่า “ เว้นไปซักพัก มองใบหน้าของคุณที่ดูจะชะงักค้างไป “ ฉันจะไปจากที่นี้ล่ะ “ พูดจบแค่นั้น มองหน้านายต่อเหมือนจะคิดอะไรบางอย่าง “ ว่าไปนั้น.. ไม่มีอะไรหรอก “
「友情仮説 」 (Yuujou Kasetsu) “ สมมติฐานความเป็นเพื่อน ” Vocal: 重音テト (Kasane Teto) Music&lyrics : Tianpansa ———————————- (มาลงเก็บ PV ตรงนี้ด้วยค่ะ เพลงสตอรี่ของอาราตะที่ไปจ้างคอมมิชคุณหมอยูริมาค่ะ✨ ยืมตัวเพื่อนๆมาร่วมซีนกันด้วย แฮะๆ🥺)
#KMI_TsunagiNoYoru ค่ำคืนแห่งสายใย | End(0) มิคาสึกิตื่นขึ้นมาจากฝันประหลาด รอบกายเงียบสงัด.. คงเพราะเพิ่งเวลาตี5ล่ะมั้ง ทั้งเสียงร้องของตัวเองในวัยเด็กที่แม้จะปลอบเท่าไหร่ก็ไม่หยุด.. หรือจะเสียงของ'ตัวเรา'ที่ยื่นร่มคันนั้นมาให้ ยังเหมือนได้ยินอยู่เลยนะ..
"เรื่องเดธไลน์โปรเจค" เนื่องจากในระยะเวลาที่ผ่านมาเสียงโหวตส่วนมากลงความเห็นกันที่เลื่อนวันส่งงาน และทางเราก็พิจารณาเดธไลน์ใหม่ที่เหมาะสมได้เป็นที่เรียบร้อย... กำหนดการณ์ เดธไลน์ 29 ตุลาคม 2025 เลทมากที่สุดได้ถึง 29 ตุลาคม (23:59น) วันลงภาพรวม 30 ตุลาคม 2025 (12:00น)
[STORY] Chapter 3: END จะขอให้... .... (เนื้อหาและไทมไลน์ต่อเนื่องจาก : bsky.app/profile/ryui...) อ่านได้ที่ : copper-lens-3af.notion.site/CHAPTER-3-3-... 🙏🙏🙏
เขาเขยิบเข้าไปใกล้อีกนิดเพื่อที่จะพันมันได้อย่างถนัด หลังจัดแจงให้ผ้าออกมากระชับพอดีแล้วจึงผละออก "เรียบร้อยแล้วครับ" "ดูดี...มากเลยล่ะครับ" เป็นอีกครั้งที่นิ่งค้างมองไปที่คุณ พอได้มาอยู่บนคอของอีกฝ่ายแบบนี้แล้วยิ่งรู้สึกเขินพิลึก และบางทีคุณอาจได้กลิ่นลาเวนเดอร์อ่อนๆจากผ้าพันคอผืนนี้ด้วยก็เป็นได้
เธอมองอีกฝ่ายอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ภาพความหลังฉายเข้ามาในหัวราวกับเป็นวิดีโอที่ถูกกำหนดให้เล่นในเวลานี้ มันคือภาพความทรงจำธรรมดาที่พิเศษขึ้นมาเพราะคนคนหนึ่ง "อือ" "ขอบคุณนะ"
(โรลเปิดสมองไหล ไทม์ไลน์ช่วงเทอม1ก่อนบุงคะไซ) คุณกำลังเดินอยู่ดีๆ อยู่ๆก็เจอกับสาวน้อยคนนึงยืนชูกำปั้นอยู่ แล้วบอกคุณว่า “ เป่ายิงฉุบกัน ใครชนะได้100เยนค่ะ ” คุณที่ยืนตรงหน้าก็เหมือนถูกอะไรดลใจเข้าสิง เลยต้องเล่นกับเธอ ( ใช้ระบบd100ใครได้แต้มมากกว่าชนะ )
ซากุระที่โปรยปรายไปตามสายลม บนเส้นทางที่คุ้นเคย ถ้าได้เดินเคียงข้างฮินะจังแบบนี้ ทุกวัน ตลอดไป มันจะเป็นไปได้ไหมนะ? … (แวะมาลงภาพคอมมิชเก็บไว้ค่ะ🌸)
#KMI_JugyoSankan | ย้อนหลัง ริรุโกะหัวโค้งเบาๆรับคำหญิงสาวตรงหน้า ก่อนเอ่ยขอบคุณด้วยรอยยิ้มเช่นทุกครั้ง ทั้งๆที่ในใจรู้สึกว่างเปล่าจนไม่ได้สังเกตุเสียด้วยซ้ำ ถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับศรีษะของหญิงสาว . ...ปีสุดท้ายแล้วก็ยังผิดสัญญาสินะ .
[ตัวอักษรสีดำ] เจ้าของจดหมายฉบับนี้อาจจะตามหาคุณไม่เจอ หรือไม่คิดตามหา คุณถึงไม่เห็นหัวคนที่ชื่อโคโบะ ริวอิจิ โผล่มาทวงจดหมายคืนเลย [ตัวอักษรสีแดง] เจ้าของจดหมายฉบับนี้จะตามมาขอกระดาษจากคุณคืนตอนท้ายวัน (ถ้าคุณเปิดโอกาสให้เขารู้) [พื้นหลังสีดำ] ไม่มีใครโผล่มาขอจดหมายฉบับนี้คืน แต่คุณจะรู้สึกเหมือนถูกจ้องมองจากทางไหนก็ไม่รู้ไปตลอดทั้งวัน