อากิโกะจัง (2-E) (คัมแบ้ค)
@akiko-kmi.bsky.social
โอกามูระ อากิโกะ | 岡村 安希子 | 158/44 | ปี2 account for #KMI_commu Doc : https://bit.ly/3NztkeW
#KMI_KokoroNoTegami วันศุกร์ของฤดูใบไม้ผลิวนมาอีกคราว วันนี้มีจดหมายแผ่นหนึ่งลอยผ่านมาตรงหน้าคุณ ลายมืออ่านยาก ดูเขียนขึ้นแบบขอไปที แต่กลับมาปรากฎในมือคุณได้อย่างกับจงใจ มุมขวาล่างของแผ่นกระดาษดังกล่าวประทับชื่อผู้เขียนไว้ว่า [ โคโบะ ริวอิจิ ] ใครกันนะ ? [กดหยุดgif/วิดีโอเพื่อดูจดหมายที่ได้รับได้ที่ด้านล่างโพสนี้] CW/TW : มีผลลัพธ์ที่อาจสร้างความไม่สบายใจได้บางอัน
#KMI_KokoroNoTegami ✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸 (unofficial event) “ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ” “ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
#KMI_Nyugakushiki [ 3 เมษายน 2015 | ปฐมนิเทศช่วงเช้า] ฤดูใบไม้ผลิเวียนมาอีกครา รู้ตัวอีกทีก็เลื่อนจากน้องเล็กในโรงเรียนมาเป็นรุ่นพี่บ้างแล้ว "สวัสดีครับ เธอเองก็มาชมซากุระเหมือนกันรึเปล่า?" เจ้าตัวฉีกยิ้มสดใสให้กับคนที่ตนเองบังเอิญเจอ มือรับกลีบดอกซากุระที่ร่วงโรยลงมาก่อนเป่าไปทางนั้นเบาๆ "ขอให้เป็นวันที่ดีนะครับ^^"
#KMI_SotsugyoShiki หญิงสูงวัยขยับกล้องพกพาในมือขึ้นมาเล็งถ่ายภาพ “ย่าต้องกดตรงนี้ใช่ไหม ?” เด็กชายที่อ่อนวัยกว่าพยักหน้า ก่อนขยับไปหาที่ชายของตน ไดเซนก้มลงเล็กน้อย บรรยากาศพาให้นึกย้อนถึงช่วงเวลาเก่า ๆ แม้จะไม่มากมาย แต่ก็ช่างน่ายินดีที่ได้เกิดขึ้น คงเป็นครั้งสุดท้ายกับชุดเครื่องแบบนี้ และครั้งสุดท้ายกับการเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ต้องบอกลาแล้ว ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมานะ
#KMI_SotsugyoShiki “ยินดีด้วยนะ” ผมกล่าว เธอจึงยิ้มให้ เมื่อเดินออกจากประตูรั้ว กลีบระเรื่อร่วงโรยรา เราหัวเราะด้วยกันอีกครั้ง ท่ามกลางสีชมพูบอกลา เหมือนกับวันคืนที่ก้าวเข้ามาในโรงเรียนเป็นครั้งแรก เมื่อปิดฉากด้วยรอยยิ้ม ผมจึงวาดหวังขอให้เส้นทางของเธอนับจากนี้เป็นต้นไปโรยด้วยกลีบดอกไม้ เสียงหัวเราะ และความหวัง
#KMI_SotsugyoShiki #KMI_โรลเปิด 13:00 น. จู่ๆ ก็มีเสียงอันคุ้นเคยเดินตรงมาที่คุณอีกครั้ง เหมือนกับช่วงเปิดเทอมไม่มีผิด ”ถึงจะเล็กน้อยก็เถอะww” หญิงสาวหัวแหลมๆยื่นขนมให้กับคุณ(อีกแล้ว) พร้อมรอยยิ้มร่า และดูเหมือนว่าขนมจะใหญ่กว่าครั้งก่อนๆล่ะ (ทุกๆคนสามารถมาแจมสั้นๆกันได้เลยนะคะ✨ หรือจะวิ่งราวยังได้(?) )
#KMI_SotsugyoShiki ทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ลายสมแรกผ่านไป นำพาความทรงจำและเรื่องราว ในตอนนี้ที่สายลมสุดท้ายได้มาเยือน พวกเรายืนข้างกันและวาดฝันในปีที่กำลังจะมาถึง ”ปีหน้าก็จะถึงตาพวกเราแล้วนะ“ โบกมือลารุ่นพี่ในชุดพิธีการท่ามกลางกลีบดอกซากุระที่ปลิวว่อน พลางพูดกับคนที่ยืนอยู่ข้างๆ “คราวนี้ ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันก็คงดีสิ“
#KMI_Undoukai #KMI_Aka (เดี๋ยวบังแดดให้นะจ๊ะ ยันบีเวอร์ซุกซน😉)
#KMI_Undoukai #KMI_Aka (พาโรดี้ Mushroom mothers ค่า~)
#KMI_ShugakuRyokou (อัพเดทอีเว้นทัศนศึกษาย้อนหลังค่ะ💦) เรนโจ มาซาฮิโระผู้ใช้เวลา 1 เทอมเต็มกว่าจะรับรู้ว่าน้องเขาไม่ได้อยากได้เพื่อน(..) @mionkmi.bsky.social
#KMI_KaikiGesshoku จุดหมายของรถไฟสายนี้คือที่ใดกันนะ ปลายทางของเส้นทางนี้อยู่ที่ใดกันนะ สิ่งที่ได้ทำมา ผมทำมันได้ดีแล้วหรือยังนะ เรื่องราวเหล่านี้ที่ทำให้ผมได้เติบโตขึ้น ผมเลือกเส้นทางที่ถูกต้องจริงๆหรือเปล่านะ
#KMI_KaikiGesshoku (ขอลงบ้างค่ะ ผู้สมรู้ที่แต่แรกสมรู้เพราะสนุกเฉย ๆ แต่ภายหลังเลือกสมรู้เพราะต้องการเชื่อใจหมาป่า เข้าแบดเอนด์เลย/สแตนดิ้ง) (1/3)
#KMI_KaikiGesshoku ( TW: ความรุนแรงในครอบครัว / ของมีคม / ภาพหดหู่ ) ในตอนนั้นพวกเธอจะรู้คำตอบรึเปล่า ว่าตอนนั้นฉันทำอะไรผิดกันแน่ ถ้าตอนนั้นฉันไม่ดิ้นรนเพราะอยากจะรอด จะได้พบพวกเธอในสภาพแบบนี้รึเปล่านะ
#KMI_KaikiGesshoku 🚇 รถไฟสู่สถานีคิซารากิ 🍁 “ ถ้าเกิดว่าคนเรากำลังจะตาย ความทรงจำและเรื่องราวที่ผ่านมาทั้งหมดในชีวิตจะถูกฉายซ้ำ… ” “ คงเคยได้ยินใช่ไหม? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
วิธีการเล่น - ผู้เล่นกดเลือกเส้นทางของตน - เมื่อเล่นจบแล้วสามารถ โรลเพลย์/วาดภาพ/แต่งฟิคชั่นประกอบเนื้อเรื่อง ของเส้นทางที่ได้เลือกไป - ผู้เล่นสามารถปรับเปลี่ยน เติมแต่งรายละเอียดเองได้เพียงแต่ต้องไม่สูญเสียใจความสำคัญของเนื้อหาไป - หากพบข้อความ “ นักเรียนคูเมอิ ” ผู้เล่นสามารถขอ co-op กับผู้เล่นอื่น หรือ สมมติตัวละครขึ้นมาเองก็ได้(นักเรียนนิรนาม) **ควรเปิดเสียง**
#KMI_ShugakuRyokou 🚌 อุโมงค์ยาสุยูกิ : เมืองลับแล 🚧 (slide subplot) “ พนักงานขับรถต้องหาที่จอดรถเพื่อเช็กสภาพอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กลางภูเขาระหว่างทางกลับไปยังโรงเรียน ” “ เมืองที่อยู่ตรงหน้าคือเมืองปริศนาที่ไม่ปรากฏบนแผนที่ ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
#KMI_ShugakuRyokou ⛩️ ทริปเที่ยวทัศนศึกษา ! 🍁 (main event 3rd) “ ใต้เงาไม้เก่าแก่และกำแพงไม้โบราณ ถนนที่มีคนพลุกพล่านดูเหมือนฉากไกล ๆ ใบไม้ร่วงหล่นตามแรงลม ” “ ในขณะที่เธอหันมายิ้มบาง ๆ ให้ผม ปลายนิ้วของเราสัมผัสกันโดยไม่ได้ตั้งใจ ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
"ก็ตามนั้นแหละ" "อื๋อ ที่ผมเล่าฟังดูเกินจริงไปงั้นเหรอ?" "เธอไม่เคยเห็น ไม่ได้แปลว่ามันไม่มีอยู่จริงซักหน่อย" ______ (เนื่องในวันเด็กในtlจริง เลยขอมาแปะภาพตอนเด็กด้วยคนค่ะ สมัยขึ้นม.ต้นใหม่ๆเลย 🤲 )
#KMI_Shigyoushiki ร่างของ "เธอ" ที่ทั้งเหมือนฉันจนแทบไม่เชื่อสายตา และแตกต่างในทางที่อธิบายไม่ได้ เธอยิ้มกว้าง จากนั้นก้าวเข้ามาหาฉันโดยไม่มีท่าทีลังเล มือข้างนั้นจับข้อมือของฉันไว้ "แปะ" "จับยักษ์ได้แล้ว" หลังจากนั้นเธอก็หายไปเฉยๆ คล้ายกับ..มาเพื่อเหยียดหยามความเป็นมนุษย์ของฉันแค่นั้น
