Michella

@chellsview.bsky.social

Fotograaf | Rotterdam | Neurosparkly Gespecialiseerd in fotografie rondom afscheid. Zij/haar

Boos en verdrietig omdat ik met mijn stomme hoofd een kans niet heb gegrepen en nu iemand anders ermee vandoor is. Ik ben best goed in wat ik doe volgens mij, maar acquisitie en marketing zijn niet mijn ding. En mijn RSD helpt daar niet bij.

We planden dit jaar onze vakantie weer in het najaar, zodat we in het voorjaar konden genieten van ons bloeiende balkon (en zelf de planten vermoorden ipv dat door een housesitter te laten doen), maar het is echt een te lange ruk nu. Nog 5 weken werken... pff

34 graden vandaag. Ik heb een uitvaart met begraven op het heetst van de dag ongeveer. Kijk nu al uit naar weer thuiskomen, wat ik stom vind want ik hou van mijn werk. Maar ik trek dat warme weer zo slecht en het is zo moeilijk om goed voor mezelf te zorgen tijdens zo'n opdracht.

Ik neem mijn werk niet vaak mee naar huis, in die zin dat ik meestal niet (nog) emotioneel ben. Maar vandaag... poeh. Zo verdrietig en heftig. Ik wil er niet zomaar meer over schrijven want ik denk dat het triggerend kan zijn voor sommige van mijn liefste volgers.

De klantenservice chat van de NS krijgt echt de prijs voor meest klantontvriendelijk. Ik sta al bijna een uur in de wacht, maar moet elk kwartier binnen drie minuten reageren, anders gooien ze me eruit. Alsof ik niks te doen heb...

Ging iets te wild op de bank zitten. Knieschijf vond het daardoor nodig aan de wandel gaan, maar floepte gelukkig meteen terug. Ik moet echt weer mijn benen gaan trainen. Iemand een beetje sportmotivatie over? Of zin om samen te gaan.

Wat geef je aan je buren die een kindje hebben gekregen? We zijn niveau "praatje over de schutting", iets van elkaar lenen, maar komen niet echt bij elkaar over de vloer.

Ik fotografeerde vorige week een uitvaart geleid door een uitvaartleider die zélf professioneel fotograaf is. Doodeng. Ik stuurde vandaag de preview en kreeg terug: "ik kan niet anders zeggen dan dat ik de juiste keuze heb gemaakt" Ik gloei er helemaal van 🤩(hoi imposter syndrome)

Haha rustige zondag. Jinxed it. Mijn vader belde. Hij heeft een ongeluk gehad met zijn scootmobiel, heup en schouder gebroken, knie stuk. Hij belt nooit. We spreken elkaar niet. Er is veel bagage. En ik kan niet meer zwijgen, dus heb ik nare (terechte) dingen gezegd en voel ik me weer schuldig.

Douchen. En dan deze rustige zondag besteden aan een beetje veel kokkerellen. Saus voor de chicken ruby van Dishoom maken. Denk ook even spaghettisaus maken. En als het lukt qua tijd en lijf en leden ook nog een no bake mangotaartje.

Gisteren op de uitvaart zwaaide een vrouw naar me. Ik dacht dat ze naar iemand achter me zwaaide, maar nee, het ging om mij. Ze had wel een vaag bekend gezicht, maar ik kon haar totaal niet plaatsen, zo ongemakkelijk. Bleek de schoonmoeder van een man wiens uitvaart ik vorige maand fotografeerde.

Uitvaart buiten gefotografeerd vandaag, was echt blij dat het niet meer zo warm was. Alsnog licht gekookt op de bank nu 🥵 Wel heel toffe locatie en fijne sfeer. Lekker borrelen met hier en daar een spreker, ik hou er wel van.

Buitenlocatie onder een strandtent-overkapping ingericht voor een uitvaart, met een blauwe kist op een witte loopkoets versierd met wilde bloemen, een spreekgestoelte met microfoon, een blauw statafeltje met kaars, en blauwe picknicktafels op een houten vlonder tegen een industriële achtergrond

Als er weer eens slechte dagen vol executieve dysfunctie zijn, wil ik graag herinnerd worden aan het feit dat er ook dagen zijn waarop ik een galerij en een preview oplever, facturen verstuur ,een albumprijzencalculator bouw met Claude, alle was opvouw en nog wat draai en de boodschappen ontvang.

Ik werk aan de foto's van twee uitvaarten waarbij de naam van de overledene begint met Ger. Beiden hebben een partner die Annenogwat heet. Ik check alles nu driedubbel en dan nog een keer, omdat ik zó bang ben dat ik namen of mensen door elkaar ga halen 😅

Ik heb blijkbaar ergens (bijna) 100 geleden waar je maar 70 mag. Hele dikke vette boete. Ik ben er verdrietig van, want ik ben helemaal geen hardrijder. Zo zonde van het geld 😢 Ik denk echt dat ik dacht dat je er 100 mocht. En ik ging eigenlijk een leuk pakje uit de brievenbus halen.

Onderweg naar de groep 8 musical van mijn nichtje (zin in) met oogmigraine (had ik op zich minder zin in). Ik zie nu dus vrij matig en moet over 10 minuten de tram... hopelijk stuiter ik niet van de trap ofzo 😅

Ik had voor vandaag een lijstje met wat nuttige dingen, maar dat heb ik gevoeglijk genegeerd. Ik las anderhalf boek op het balkon. Ik kreeg een ijsje, zwaaide naar het cruiseschip met een bekende, knuffelde Plush (ja met dekentje) en we hadden een spring roll feestje. Ik vond dit een goede dag.