DimiosVerikokos

@dimiosv.bsky.social

Είπα τελείωσα νωρίς, κ βρήκα 1 γιαγιά πεσμένη με κάταγμα στον ώμο, ήρθαν 3-4 τη σηκώσαμε, μπάνταρα τον ώμο, μιλήσαμε με 166, δεν έχει έρθει ακόμα. Η γιαγιά χωρίς κινητό κ δεν μπορούμε να ειδοποιήσουμε κανέναν. Τεσπα,είναι τυχερή η κα Αικατερίνη από τα Τρίκαλα, που ζει στα Εξάρχεια-ανθρώπων γειτονιά.

Τι μελετάω αυτό τον καιρό; Το εφήμερο των παιδικών σχέσεων. Παιδιά που βρισκονται τυχαία, παίζουν & μετα δεν θα ξαναβρεθούν & δεν θα κοιτάξουν πίσω. Αχόρταγα για την ζωή όπως είναι.

Παιδιά, αυτό που πατάτε στη θάλασσα, σε κάποια σημεία, που βγάζει μπουρμπουληθρες και μυρίζει μεθανιο είναι φύκια που σαπίζουν. Ο βόθρος και η σκατιλα δεν μυρίζει, μην μου αγχώνεστε. Ή καλύτερα να αγχωθειτε.

Βρεθήκαμε σε ένα περιστατικό όπου δύο τύποι με απολύτως μαλακισμενη συμπεριφορά (με διαφορετικό τρόπο ο καθένας) κόντεψαν να σφαχτούν. Μου έκανε εντύπωση το ότι όλοι όσοι (άντρες αποκλειστικά) μπήκαν στη φάση, το έκαναν ρίχνοντας λάδι στη φωτιά. Ήθελαν να δουν καυγά οπωσδήποτε. Όλοι στην πρίζα.

Το πλούσιο φωτογραφικό αρχείο (και κάποια ντοκουμέντα) του πατέρα από τα χρόνια του στη Μακρόνησο, όπως και τα σχετικά βιβλία του, θα πάνε στην Πανελλήνια Ένωση Κρατουμένων Αγωνιστών Μακρονήσου -ΠΕΚΑΜ. Αν γνωρίζετε για τα ΑΣΚΙ και το ψηφιακό μουσείο Μακρονήσου, δεκτές προτάσεις.

Bild

Εντωμεταξύ αυτοί που προωθούν την εικόνα του εκκλησακίου που δεν κάηκε ως «θαύμα», δεν καταλαβαίνουν πως –για τους υπόλοιπους– η εικόνα μιας σωσμένης εκκλησίας ανάμεσα σε αμέτρητα καμένα δέντρα, πεθαμένα ζώα και νεκρούς ανθρώπους περισσότερο προωθεί έναν θεό απαίσιο, παρά σωτήριο.

Αφήνει βαριά κληρονομιά ο Βαρβιτσιώτης λέει. Νομίζω ότι μπορώ να συμφωνήσω.

Μέσα στη γεωπολιτική πρεμούρα και τα σενάρια «κάπως» ξεχάστηκαν οι 70 πρόσφυγες που χάθηκαν. Έτσι πάει. Οι κολασμένοι είναι οι πρώτοι που «κάπως» ξεχνιούνται...

Bild