อ่านไปครึ่งเล่มได้ รู้สึกชอบเวอร์ชั่นซีรี่ย์มากกว่าแฮะ เป็นอะไรที่อยากให้ได้ดูมากๆ
バナナ校長@els-ter.bsky.social · last wk.อ่านสถานีสิบเอ็ดละภาพในซีรีส์ขึ้นเป็นฉากๆ 🥹 ปกติไม่ชอบเสพอะไรซ้ำเพราะเบื่อ แต่การรู้ว่าเรื่องมันจะเดินไปแบบไหน จบยังไง ก็ยังรู้สึกแปลกดีเหมือนอยู่มิติที่4 music.youtube.com/watch?v=A5Fw...
ในแผ่นostจิมันมีสัมภาษณ์ออตกับคุนอุชิโอะหลากหลายเรื่องราว ไอเดียทำเพลงโคตรเท่ พ่นลงทวิตไปแล้วแต่เดี๋ยวไว้เรียบเรียงดีๆอีกที มั้ง? ไม่ได้กะจะแปลละเอียด
อลังการงานเค้ก ถ้ามีผลไม้เปรี้ยว ๆ มาตัดรสกับครีมหวานน้อยกว่านี้จะดีมาก โดยรวมแล้วค่อนข้างพอใจ
อ่านสถานีสิบเอ็ดละภาพในซีรีส์ขึ้นเป็นฉากๆ 🥹 ปกติไม่ชอบเสพอะไรซ้ำเพราะเบื่อ แต่การรู้ว่าเรื่องมันจะเดินไปแบบไหน จบยังไง ก็ยังรู้สึกแปลกดีเหมือนอยู่มิติที่4 music.youtube.com/watch?v=A5Fw...
The Play
YouTube video by Dan Romer - Topic
music.youtube.com
รู้นานละว่าจีนใส่แหวนหยกนิ้วโป้งไว้ช่วยยิงธนูแต่เพิ่งรู้ว่าใช้นิ้วโป้งยิงจริงๆ คือตัวเองยิงแบบใช้สามนิ้วก็สงสัยว่าช่วยยังไงวะ
เจอคำอธิบายว่าธนูโอดิสซีอุสพิเศษยังไงแต่ขี้เกียจรีแคปละเอียด คือ palintonos เปน recurved bow ที่ปกติกรีกไม่ใช้กัน (แต่มองโกลใช้) วิธีขึ้นสายเลยไม่เหมือนชาวบ้าน ต้องดีดเทสอยู่แล้วว่าใช้ได้ไหมน่ะ ไม่ได้เบ่งเบียวแข่งชุดกันดั้มอกาเมมนอนแต่ประการใด
โยโคแฟคที่อุตส่าขนมาจากญปปีที่แล้วยังอ่านจบไปเล่มเดียว 😞 ออตก็ดึงฉันกลับมาไม่ได้
อ่านรวมเรื่องสั้นเท้ดเจียงได้แค่สามเรื่อง สถานีสิบเอ็ดมาส่งละ 😫😫 ไม่ชอบเลย ทำไมสมาธิสั้น อยากได้เอเนอจี้สมัยอ่านกำลังภายในวันละสามร้อยตอนกลับมา
ดูโอดิสซีละ แต่หนังโนแลนเท่าที่เคยดูไม่กี่เรื่องยังชอบออพเพนไฮเมอที่สุดอยูดี
最近、傷口が原因わからないめっちゃ痒くて傷跡クリームはシリコン含まれているし、海老と豆腐も食べたし。どっちかがアレルギーだろうな…😞今日はそれほど痒くではないので、来週までクリームをやめてみる
ครั้งแรกที่เจอคำอธิบายเอนโทรปีแบบนี้ก็ชอบมากเหมือนกัน ละวิธีที่เท้ดเจียงเอามาเขียนฟิคก็เท่
สะตอผัดกะปิ🥰 เปรี้ยวหวานไก่ กับต้มจืดกะหล่ำปลีละลายซุปไข่ฟรีสดรายแก้เบื่อ ปรากฏว่าเค็มยิ่งนักสมเปน日本製
バナナ校長@els-ter.bsky.social · 4w agoเรื่องนี้สอนให้รู้ว่าปลายหางปลาดาบมีแต่ก้าง
เรื่องนี้สอนให้รู้ว่าปลายหางปลาดาบมีแต่ก้าง
バナナ校長@els-ter.bsky.social · 4mo agoแกงเลียง แอคไก่ และผัดถั่วงอกเมื่อวานยมๆ ปิดด้วยฝรั่ง
ซานถี่จะว่าไงดี อ่านแล้วทั้งรักทั้งชังไม่รู้เพราะอ่านแปลไทยรึเปล่า ชอบการแปลอิมเมจชาวซานถี่เวอร์ชั่นซีรี่ย์มากกว่า(กับซีนถามตัวเอกว่าเธอก็อพยพมา เข้าใจเราใช่ใหม)แต่ก็เหม็นมุมมองคนขาว 😂 ส่วนเท็ด เจียงคือคนเขียน story of your life ที่เอามาทำหนัง arrival ยังไม่มีแปลไทยแต่เห็นเล่มอิ้งขายที่คิโนะ สถานะตอนนี้คือดองอยู่
ช่วงนี้กำลังอยากอ่าน 3 body problem เพราะไปเห็นประวัติคนเขียนมา พอเทียบกับเท็ดเจียงที่อ่านประวัติก่อนหน้านี้แล้วรู้สึกเป็นนักเขียน sci-fi สองคนที่เขียนงาน genre เดียวกัน แต่งานเขียนมีวัตถุประสงค์คนละแบบเลย คนนึงบอกว่าเขียนไซไฟเพื่อให้คำถามเชิงปรัชญาจับต้องได้ อีกคนบอกว่าการเขียนไซไฟเพื่อให้คนทั่วไปเข้าถึงความงดงามของวิทยาศาสตร์ อยากอ่านงานทั้งคู่ว่ามันจะเปนยังไง55555
ได้ดู 12 angry men สักที โคตรสนุก เถียงกันหูจะแตก ยังคิดไม่ออกว่าเหลือให้วิเคราะห์อะไรตลคในเรื่องมันก็ต่อยกันหลาย
รีล่า โลกยุคปัจจุบันทำให้คนคิดว่าการมีผลงานไฟนอลออกมาคือความสำเร็จ แต่การที่เราลืมกระบวนการที่ดิ้นรนเจ็บปวดระหว่างการสร้างงาน มันทำให้เราลืมความหมายของงานชิ้นนั้นไปจริงๆ ศิลปะคือภาพสะท้อนชีวิตจากมนุษย์ที่มีชีวิต ถ้าศิลปะไม่ผ่านชีวิต ก็ไม่ได้รู้จักความพยายาม ความเจ็บปวด และความสุขในช่วงเวลานั้น สิ่งนั้นจะเรียกว่าศิลปะได้ยังไง
