“ ✨✨ขนม✨✨ ” * ประเสริฐ ผู้มีบุญ ผู้ทรงปัญญา ผู้บรรลุในพระธรรมทั้งปวง *
“ โอ้ส ย้ายมาแล้วล่ะ “ ยืดเส้นยืดสายสักหน่อย ก่อนจะหันไปหานายทหารที่ขนของให้อยู่ “ ขอบใจมากนะ เอาขนมไปทานสักกล่องสิ “ ซื้อมาแล้วที่บ้านไม่มีใครทานน่ะสิ
Gee
@geelor.bsky.social
marine 🌀 G-5 ( DM : 👌 ) , one piece original character 🐇 🧡 carrot lover ❌🥬 veggie phobia * * * late reply (sometimes) * * *
“ ✨✨ขนม✨✨ ” * ประเสริฐ ผู้มีบุญ ผู้ทรงปัญญา ผู้บรรลุในพระธรรมทั้งปวง *
“ โอ้ส ย้ายมาแล้วล่ะ “ ยืดเส้นยืดสายสักหน่อย ก่อนจะหันไปหานายทหารที่ขนของให้อยู่ “ ขอบใจมากนะ เอาขนมไปทานสักกล่องสิ “ ซื้อมาแล้วที่บ้านไม่มีใครทานน่ะสิ
(( ooc : ยังไม่ตอบหลายโรลเลย กำลังเร่งมือครับลูกพี่ ! สุดท้ายนี้อยากจะบอกว่า 1 วันควรมีสัก 72 ชั่วโมงครับ ! ))
“ …. ” * อันนี้หนักสุด , เขายืนมองสักพักก่อนจะเดินออกไป พวกลิงหรือหมาแมวยังพอไว้ แต่ยีราฟมันคงเกินความสามารถของเขาไปหน่อย *
งาาา!!!! ทำไงดีๆ ผมๆ กลายเป็นคุณยีราฟไปแล้วว🐶🐰🦒😱 /เลิ่กลั่กเดินกระโดดไปมา แต่ ..สูงจัง! เท่จัง! ✨✨✨
“ บอกชื่อที่อยู่ม— ” * ไม่ใช่เด็กหลง แต่เป็นลิงหลง ? ? * “ เอ่อ แปปนะ…เบอร์เจ้าหน้าที่จากศูนย์อนุรักษ์สัตว์ป่า… “ * เขานั่งค้นหมายเลขเดนเดนมูชิอยู่ระหว่างที่อีกมือก็จับหางเจ้าลิงเอาไว้ เดี๋ยวมันจะหนี *
ไคโรกำลังเดินอยู่แถวนั้นแต่เขากำลังถือกล้วยไปกินไประหว่างเดิน แต่เขาเป็นลิงอย่างงั้นหรอ? หน้าตาดูลอยๆไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่
* ชักจะเยอะเกินไปแล้ว 💢 , เขาได้แต่คิดแล้วก็หงุดหงิดแต่ก็ทำอะไรไม่ได้ * “ เด็กหลงตรงนั้นน่ะ..ชื่ออะไร บ้านอยู่ไหน ” * เขาเดินเข้าไปหาพร้อมสมุดโน้ตที่มีแต่ข้อมูลเด็กหลงเต็มไปหมด *
* ตื่นมาก็เจอแต่เด็กเลย หรือว่าจะมีพ่อแม่ไร้ความรับผิดชอบที่ไหนอาศัยจังหวะชุลมุนเอาลูกมาทิ้งช่วงฮาโลวีน * “ หลงทางหรอเจ้าหนู ? ”
ไม่เป็นไรๆ ถึงจะไม่มียาแก้ แต่ยังไงอีกไม่กี่วันน้ำยาคงหมดฤทธิ์ไปเองนั้นแหละเนอะ ฮ่าๆ /เธอหัวเราะพร้อมกับหยิบขวดน้ำขึ้นมายกดื่ม แต่เธอก็เพิ่งมานึกได้ว่าน้ำที่เธอหยิบมาก็คือ 1 ในน้ำยานั้นด้วย อ่ะ-- * บุ๊ง * [ ผลของน้ำยา : น้ำยาขวดนี้มีผลทำให้ผู้ที่ดื่มเข้าไปกลับไปเป็นเด็กในช่วงอายุ 6 ขวบโดยระยะเวลาที่ผลของยาจะหมดฤทธิ์นั้นไม่แน่นอนหรือไม่อาจรู้ได้(ตามที่ ผดล.บอทที่ดื่มเข้าไปต้องการเล่น) ]
* หูกระต่ายกระดิกอีกแล้ว ยังไม่ได้ข้อมูลเจ้าหนูคนเมื่อกี้เลย คราวนี้ใครอี— * “ 😑😑😑 ” * เขายืนมองเด็กทารกตรงหน้า ใครมาคลอดทิ้งไว้แถวนี้ฟ่ะ * ” พูดได้รึยังนะ อายุเท่าไหร่ล่ะยัยหนู “ * อ่า ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย *
"แอ้ๆๆๆ อู้ๆๆ อ้อแอ้ๆๆๆ อุแอ้" 'วาฟเฟิลกลายเป็นเด็กน้อยไปแล้วอ่า ใครก็ได้ช่วยด้วย อุแง้' (ᗒᗣᗕ)՞ โบกของเล่นกระดิ่งไปมา
“ หลงทางหรอ ? ” * หูกระต่ายกระดิกเล็กน้อยเมื่อได้ยิน , เขาที่กำลังลาดตระเวนกับเพื่อนทหารอีกคนเดินเข้าไปหาเด็กชายตรงหน้า * “ บอกชื่อมาซ่ะเจ้าหนู เกาะบ้านเกิด ชื่อพ่อแม่ด้วยก็ดี.. ” * เจ้าตัวเตรียมเอากระดาษโน้ตและปากกาออกมาจดรายละเอียด *
" งึม จัสตินอยู่ที่ไหน ปะป๊า มะม๊าจัสตินหลงทาง " เด็กชายวัยเก้าขวบพึมพำกับตัวเองหลังจากที่ตนอยู่ดีๆก็โผล่เกาะแห่งนี้ เกาะที่ไม่ใช่เกาะบ้านเกิด เป็นเกาะที่มีตึกใหญ่มากๆพร้อมกับมีตัวเอ็มสีขาวใหญ่เบิ้มอยู่ด้านหลัง แต่ในขณะนั้นก็มีคนมาอยู่ตรงหน้า(พวกคุณนั้นแหละที่จะมาคุยกับผม) " เอ๊ะ สวัสดีครับพี่ชาย/พี่สาว✨✨ " เด็กน้อยกระโดดดึ๋งๆด้วยส่วนสูง141ซม.โบกมือให้ ทักทายด้วยน้ำเสียงที่สดใส
เขาใช้เวลาสักพักนึงในการเปลี่ยนชุด มันไม่ได้นานหรอกแค่20กว่าวิ "เอาหล่ะพร้อมละครับ ลืมตาได้" 🎨{งานวาดเล็กน้อยครับ ไฟติด}
* เจ้าตัวยืนจัดจานผลไม้จากกล่องที่มีคนใจดี(?)ให้มาเมื่อวาน หรือจะเรียกว่าเป็นผลจากการไปตระเวนเล่นหลอกหรือเลี้ยงมาไม่เว้นแม้กระทั่งกับจอมพล * “ เยอะกว่าที่คิดแห๊ะ… ” * เขามองผลไม้ที่เรียงรายอยู่บนจาน * “ ช่วยไม่ได้ ” #จะกินผลไม้อวดคนที่มาเมนชั่น
"คือนี่รีบสุดละครับ แต่งได้แค่นี้หล่ะ....สุขสันต์วันฮาโลวีนครับทหารเรือทั้งหลาย"
“ มาเร็ว ~ ทางนี้มีขนมเยอะแยะเลยนะเด็กๆ ✨ ” * เจ้าตัวเดินมาพร้อมตะกร้าช็อกโกแลตก่อนจะกวักมือเรียกเหล่าเด็กน้อยที่เดินขอขนมอยู่แถวนั้น แน่นอนว่าเด็กเหล่านั้นพากันกรูเข้ามาเอาอย่างมิได้นัดหมาย * “ กินเข้าไปเลยสิ เดี๋ยวช็อกโกแลตจะละลายนะ ? ” * แต่เมื่อเด็กๆกัดช็อกโกแลตเข้าไปข้างในดันเป็นบล็อกโคลลี่ซ่ะงั้น.. * “ วะฮ่ะฮ่า ! โดนหลอก ! ! 😈👻🥦 ”
"อยากจะรู้เรื่องของฉันให้มากกว่านี้งั้นเหรอ...? เอาไว้ถ้าได้เลื่อนขั้นไปจนยศสูงกว่านี้แล้วจะค่อยๆเล่าให้เธอฟังแล้วกัน" '...อ้าว เจ้าลูกชายร้านขายผักนี่?' "เลิกเรียกกันด้วยชื่อกิจการที่บ้านได้แล้วเฟ้ย!!💢"
* ได้ยินคนละแวกนี้พูดถึงคนๆนั้นกัน คนนั้นน่ะ ! * “ ลูกชายร้านขาย- ขาย..ผัก ? ผัก ! 😱🥬❌ ” * veggie phobia กำเริบ *
* นั่งเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ อยู่ในห้องพยาบาล , ถ้ามีเหล้าก็คงดี *
น่าจะใช้พลังงานเยอะ เค้าเลยมีข้าวกล้องให้ด้วย ถ้ายังไม่อิ่มเดี๋ยวเค้าค่อยให้ขนมเพิ่ม👍🏻✨
"เข้าปากแล้วก็กลืนลงท้องเหมือนกันไหมล่ะ"
'แค่กินเนื้อบ๊วยเอง คุณบอกห้ามดื่ม ไม่ได้บอกว่าห้ามกินสักหน่อย'
"จีซังยังไม่ตายหรอกคับ น่าจะแค่บาดเจ็บหนักนิดหน่อย มั้ง?" ตอบกลับถึงแม้อีกฝ่ายน่าจะไม่ได้ยินก็ตาม "บางทีเค้าเรียกหน่วยพยาบาลด้วยเลยดีมั้ยนะ ดูแล้วกล่องปฐมพยาบาลคงช่วยอะไรไม่ได้มาก" กังวลจนตอนนี้ยื่นดูการซ้อมต่อสู้แทนนั่งแล้ว
( โดนสวดซ่ะยาวเลย หึ สมควรแล้วล่ะ…ว่าแต่ไอ้เรื่องที่แอบกินเนื้อบ๊วยนี่เรื่องจริงหรอน่ะ… 💧 )
‘ แค่ดื่มเหล้าบ๊วยต้องโดนขนาดนี้เลยเร๊อะ ’
' แค่อยากดื่มเหล้าบ๊วยมันต้องสู้กับจอมพลขนาดนี้เลยเร๊อะ '
“ จะสูงก็อย่าให้มันเกินหน้าเกินตากันขนาดนี้สิฟ่ะ…. ” * มองภาพเปรียบเทียบนั้น *
* กะอีแค่เหล้าบ๊วยแก้วเดียว……พาฉันมาอยู่จุดๆนี้ได้ยังไงนะ , หดหู่ * ” คุณทาชิงิ ! ช่วยด้วยครับ ! ! ! 📢 “
“ โอ้ะ ? มีเรื่องอะไรรึเปล่า ” * ได้ยินคำว่าโจรสลัดแว่วๆ *
' โจรลักพาตัว ' ' โจร ' ' โจรสลั— '
“ จ- เจอแล้วครับ 🗂️📑 ” * เจ้าตัววิ่งมาพร้อมเอกสารกองใหญ่หลังจากที่พลิกแผ่นดินหามาเกือบชั่วโมง , เชื่อเถอะนะ ตอนนี้ห้องของเจ้าตัวรกเกินกว่าจะใช้ชีวิตอยู่จริงๆ *
"ค้นเสร็จแล้วก็มารายงานฉันด้วยล่ะ นาวาตรี"