#OMTKSS2_ปัจฉิมนิเทศ ┊　　┊　　┊　　┊ ┊　　┊　　┊　　🌸 * . ┊　　┊　　✦ ° ✧ ┊　　❀ * ⋆ 🌸 * 『 あのね。』 อิชิฮาระ อิซึมิคิดว่าตัวเองเป็นคนโชคร้ายมาตลอด、ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของครอบครัวหรือคนรักก็จัดว่าไร้โชค เพราะแบบนั้น— การได้เจอกับ ‘ซุมะโมริ คามิทสึรุ’ คงเป็นการใช้โชคดีทั้งชีวิตไปจนหมดกับการพบเจอเธอเพียงคนเดียว พูดออกไปได้แล้วล่ะ . 「 好きだよ 」

#OMTKss2_คาโกเมะ (พี่น้องมารวมตัวแล้วครับ 😌)

[ April fool day ] ในวันที่เหมือนจะปกติ แต่ทุกอย่างกลับไม่ปกติ พลังงานบางอย่างปกคลุมนครไมซูรุและบริเวณรอบๆโดยที่ไม่มีใครรู้ กว่าจะรู้ตัว ทุกคนก็ตื่นขึ้นมาในวันที่แสนแปลกประหลาดนี้แล้ว สุ่มชินกัน :: th.shindanmaker.com/share/pZ19nR... หลังจากหลับตาฝัน ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้จะกลายเป็นแค่ความฝันเจือจางในส่วนลึกของความทรงจำของทุกคน #OMTKSS2_AprilfoolDay

[ Kagome ] รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1... ช่วงเวลาภายในคอมมู :: 30 ต.ค. เวลา 13.00 น…. ระยะเวลาอีเว้นท์ :: 2 เม.ย. เวลา 12.00 น. - 14 เม.ย. เวลา 23.59 น. ประกาศผลคะแนนรวม :: ภายในวันที่ 16 เม.ย. #OMTKSS2_คาโกเมะ ⚠️มีภาพของแมงมุม,หัวกระโหลก / วิดีโอภาพมีเสียงเพลงการละเล่น⚠️

< เหตุการณ์พิเศษ > ( ตามกำหนดการ ) ในเย็นวันธรรมดาวันหนึ่ง เสียงกรี๊ดร้องของผู้เป็นแม่ดังไปทั่วนครไมซูรุในบริเวณนั้น พร้อมกับรองเท้าและของเล่นที่ตกหล่นอยู่บนพื้นราวกับเจ้าของได้ทำตกไว้โดยไม่ตั้งใจ…ผู้สูญหายคนที่ 2… #OMTKSS2_INK

[ ผู้สูญหายคนที่ 2 ] *คะแนนโพสต์กิจกรรมมีผลต่อตอนจบของเนื้อเรื่อง* #OMTKSS2_INK

#OMTKSS2_INK

( แวะมาลงมีมที่วาดไว้ขำๆครับ🤣 )

< เหตุการณ์พิเศษ : ฝนสีชาด… > กลุ่มเมฆสีดำขนาดมหึมาลอยต่ำลงมาปกคลุมนครไมซูรุแม้จะยังอยู่ในห้วงฤดูร้อน ไม่นานนักฝนสีชาดก็โปรยปรายลงมาทั่วทั้งเมืองติดต่อกันถึงสามวันสามคืน ชาวบ้านต่างร่ำลือกันว่านั่นคือโลหิตของคนที่สูญหายในคดีลึกลับก่อนหน้า แม้ฝนเหล่านั้นจะไม่ได้แตกต่างจากสายฝนธรรมดาเลยสักนิด… ทว่ามันกลับนำพาเรื่องราวอันน่าพิศวงให้เริ่มต้นขึ้น #OMTKSS2_INK

#OMTKSS2_INK #OMTKSS2_Roleplay [โรลเปิด] "แค่ก- !" ขณะที่กำลังตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนหายต่อ สีหน้าของเด็กสาวกลับเริ่มไม่สู้ดีเท่าไหร่นัก ฝีเท้าของเธอหยุดชะงักก่อนจะยืนหยุดพักข้างทางอยู่เงียบๆ สายตาพยายามกวาดมองไปรอบๆเพื่อหาเบาะแสต่อแม้จะรู้สึกเพลียมากก็ตาม เวียนหัวจัง ...

Rima🎐 (busy)@rima-omtk.bsky.social · 8mo ago

#OMTKSS2_INK ริมะเองก็เป็นอีกคนที่ออกมาตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนที่หายไปเช่นเดียวกัน ในขณะเดียวกันก็มีหญิงชราท่านหนึ่งออกมายื่นบางสิ่งให้กับเธอ " ○○○○ โทมิโนะ .." "อันนี้คืออะไรเหรอคะ คุณยาย– ... คุณยายคะ ? ..." เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาจากระดาษ คุณยายท่านนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว ...

#omtk_InAnotherLife เคยได้ยินหรือเปล่า? เรื่องที่ว่าบุตรชายคนรองแห่งมิยาซากิคนก่อน ปลิดชีพบิดาของตนด้วยยาพิษ ฟังดูไม่สมศักดิ์ศรีเลยใช่ไหมเล่า? จะเป็นเรื่องจริงหรือไม่ นั่นก็ขึ้นอยู่กับผู้ฟังจะตัดสิน แม้กระทั่งบ่าวรับใช้ของตระกูลในยุคนี้ยังตั้งคำถาม หากแต่ก็มิอาจเอ่ยออกไป บุตรคนโตเองก็หายสาบสูญ แต่ด้วยเหตุใดกันนะ? ร่องรอยที่หลงเหลือก็มิอาจสืบเสาะ ไร้เสียงลือเสียงเล่าอ้าง—

#OMTKss2_Roleplay วันอาทิตย์ 15.00 น. | โรงฝึกคิวโดแห่งหนึ่ง สายลมยามบ่ายช่างโอนอ่อน กลิ่นอายความสงบลอยล่องอยู่ในอากาศ มีเพียงเสียงใบไม้เสียดสีและลมหายใจอันคงที่ คันธนูง้างออกตั้งมั่น เขาฝึกซ้อมอยู่เช่นนี่มานับชั่วโมงได้แล้ว ท่วงท่าสง่างามไม่ไหวติงราวกับตั้งสมาธิ ‘คุณ’ ผู้เดินผ่านเลียบข้างโรงฝึกคงเห็นภาพนี้ได้ชัดเจน มีเพียงพุ่มไม้ทอดยาวขั้นกลางระยะห่างของคุณและเขาผู้นั้น

#OMTKSS2_INK “…” “เดือนมิถุนาแล้วนะครับ ไม่มีอีเวนต์แต่งผีใด ๆ ให้เล่นทั้งนั้นแหละ“ ตำนานกล่าวไว้ว่า บุคคนิรนามผู้นั้นไม่ออกมาเดินเตร็ดเตร่หลอกชาวบ้านอีกเลยหลังโดนนักเรียนหน้าเหี้ยมคนหนึ่งสั่งสอน… (แค่กลัวคุณผีจะกลายเป็นผู้สูญหายรายถัดไปเลยไล่กลับน่ะ)

[ #OMTK_Bonkura | ที่ไหนสักแห่งในแถบคันไซ | ปลายยุคเอโดะ ] "มาทางนี้เถอะ มือของฉันคงไม่อุ่นนัก แต่พื้นดินที่นี่เย็นเกินไป" "ส่วนชื่อของเธอที่ปรากฏตัวในคืนโอบ้ง..." ".. บงคุระ ดีไหม?"

#OMTK_CommuSS2 “หากรู้สึกเหนื่อยหรือกำลังท้อ มานั่งลงแล้วทานข้าวด้วยกัน จะช่วยมากเลยละครับ“ “แน่นอนว่าต้องทานผักด้วยนะ” “ถ้าเป็นเด็กดีจะเล่นเพลงให้ฟังก็ได้” *** Komemori Toshihiro | 米森 俊博 อาจารย์ประจำรายวิชาดนตรีญี่ปุ่น 178/58 | 38 Y. —— Co, role ; DM24/7 Doc in bio

#OMTK_commuss2 " . . . " " อ่า...ขะ ขอโทษครับ" _____________________________________ 東雲•翔平 | ชิโนโนเมะ โชเฮย์ | Year 1 | Art club Doc in bio Role, Co, DM OK! (o_ _)o

#OMTKSS2_INK ริมะเองก็เป็นอีกคนที่ออกมาตามหาเบาะแสเกี่ยวกับคนที่หายไปเช่นเดียวกัน ในขณะเดียวกันก็มีหญิงชราท่านหนึ่งออกมายื่นบางสิ่งให้กับเธอ " ○○○○ โทมิโนะ .." "อันนี้คืออะไรเหรอคะ คุณยาย– ... คุณยายคะ ? ..." เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาจากระดาษ คุณยายท่านนั้นก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเสียแล้ว ...

[รีลงใหม่แก้แท็คอีเวนท์] รอยเท้า...? #OMTKSS2_INK ซาโตะเร่งรุดออกมาเพราะตนไม่มีสอน(ถ้าจำไม่ผิดเอง) รอบนี้ยังพาอุอิสึกิซึ่งเป็นเนโกะมาตะตามช่วยด้วย หวังว่าพี่แกต้องดมกลิ่นตัวการได้บ้างน่า แต่ตรอกนี้ไม่ค่อยมีใครผ่าน นั่นใครกัน? *อุอิสึกิ ซัพคาร์ซาโตะโผล่ออกมาบ้างนานๆ ที

[ ผู้สูญหายคนที่ 1 ] #OMTKSS2_INK

[ 犬の骨格 : คดีตามหาคนหาย… ] รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1... ระยะเวลาอีเว้นท์ :: 2 ก.พ. เวลา 14.00 น. - 15 ก.พ. เวลา 18.00 น. ประกาศผลบทสรุป :: ภายในวันที่ 16 ก.พ. #OMTKSS2_INK

#OMTKSS2_INK #โรลเปิด จากที่ทราบข่าวมีบุคคลสูญหายทำให้ต้องลงพื้นที่เพื่อหาเบาะแส ดีที่ช่วงเวลานี้เขาได้กลับมาเกียวโตพอดี การสำรวจเพียงคนเดียวไม่ได้ลำบากอะไรมาก แต่หากเจอเหตุการณ์ประหลาดก็คงยืนยันได้ยากว่าเขาเห็นแค่คนเดียวรึเปล่าเช่นตอนนี้ ที่เห็นวิญาณเร่ร่อนมากมายดูผิดปกติบริเวณบ้านเรือนใกล้ภูเขา แปลกจัง.... (หาก+ ขอรับแค่ 4 คนนะครับ)

#OMTKSS2_YMS รอบทาโกะนิวโดให้เด็กๆ จัดการกันไป(ขี้เกียจ) แต่พอมีกิวคิเข้ามาด้วยเลยถูกเรียกให้ไปช่วยอีกแรง (1/5)

(ไม่ได้เล่นแท็กแต่งตัวก็จริงแต่ว่าเอาชุดไปรเวทคร่าวๆของริงโกะมาหย่อนไว้ค่ะ ฮิๆ วันปกติจะได้เจอลุคประมาณนี้ล่ะ กับชุดพละ !🥺)

(เฮ้อ มีแต่งานปราบโยไคง่ายๆ)

[ Maigo no neko : แมวของคุณยายที่หายไป... ] คำใบ้สำหรับช่วงที่ 2 ลงสำรวจ :: forms.gle/oQAT5zWyn3Mi... ชีตตรวจ :: docs.google.com/spreadsheets... #OMTKSS2_MNCAT

[ Maigo no neko : แมวของคุณยายที่หายไป... ] ❗กิจกรรมเฉพาะชาวเมือง❗ รายละเอียดกิจกรรม :: docs.google.com/document/d/1... #OMTKSS2_MNCAT

[ Setsuna’ Story ] ⚠️⚠️ ความรุนแรงในครอบครัว , ทำร้ายร่างกาย ⚠️⚠️ ในช่วงเย็นของวันนั้นเซ็ทสึนะก็ทำหน้าที่ของภรรยาทั่วๆไปที่ควรจะทำ ต้อนรับคุณสามีที่เพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน ทำกับข้าว เตรียมน้ำอุ่นให้อาบ ทว่าวันนี้…เขากลับดูเปลี่ยนไป ทั้งๆที่เมื่อวานยังกลับมาด้วยรอยยิ้มแท้ๆ ทำไม…วันนี้เขาดูเย็นชากับเธอจัง ( ต่อ )

#OMTKSS2_ปฐมนิเทศ [โรงเรียน 07.50 น.] นัทสึฮะมาถึงโรงเรียนที่ไม่คุ้นเคย แน่ล่ะ พึ่งมาครั้งแรก เขาเดินสำรวจตั้งแต่หน้าประตูโรงเรียนชมนกชมไม้ขณะแบกของบางอย่างที่มีความยาวสูงค้ำหัวเขาอยู่ ในขณะที่กำลังพยายามจดจำสถานที่อยู่นั้นเอง "ละต้องไปไหนนะ?" เขาลืมสถานที่ที่ต้องไปปฐมนิเทศซะได้ แต่จะให้ไปเอ่ยทักคนแปลกหน้าก็คงไม่ใช่นิสัยเขา ทำให้เดินวนไปวนมาหน้าอาคารเล็ก