คงต้องเสียสติไประดับหนึ่งที่จะคุยกับหุ่นยนต์ สิ่งที่เสียงส่งไปไม่ถึงและไม่ตอบกลับจนเหมือนกับคนที่ตายไปแล้ว ถามออกไปทั้งๆที่รู้ว่าจะไม่ได้คำตอบ ความมุ่งมั่นของคนที่โดนลบความคิดและจิตใจไปแล้วยังหลงเหลืออยู่รึเปล่า ยังคงหลั่งเลือดออกมาได้เหมือนคนอื่นๆ..
"โอ้~? ไม่ใช่สีเหลืองหรือว่าส้มงั้นเหรอ..." "ผู้ทำตามฝันของตัวเองนี่มัน...แหม พออายุขนาดนี้แล้วมันก็นะ..." .oO(...แต่บางจุดก็ดันแม่นเกินคาดแฮะ...) ooopenlab.cc/quiz/coloryou
"โอ้~โดนจับภาพตอนกำลังใจดีกับเด็กๆไว้ได้ซะแล้วสิ ไอ้แบบนี้ก็เขินแย่เลยน้า?" "แทนที่พวกโจรสลัดจะทักว่า 'อ๊า~ น...นั่นมันพลเรือโทสโมคเกอร์ ฉายานักล่าสีขาวนี่นา~!?'" "มันก็จะกลายเป็น... 'อ๊า~ น...นั่นมันพลเรือโทสโมคเกอร์ คนที่ชอบเลี้ยงไอติมเด็กๆนี่นา~!?'" "...ความน่ากลัวลดลงไปเย๊อะ~เลยแฮะ..."
อาหารมาเสิร์ฟพอดี ในระหว่างนั้น มีเรื่องมากมายที่จำเป็นต้องพูดกับเธอ ทั้งการเกลี้ยกล่อมให้ลองคิดดูใหม่อีกสักครั้ง หรือแม้แต่ข่มขู่อ้อมๆให้ยอมจำนน... ระหว่างคำพูดที่ไร้ประโยชน์พวกนั้น ฉันเอาแต่คิดว่า 'นี่ก็คือ...การกินข้าวด้วยกันครั้งสุดท้ายแล้วใช่หรือเปล่า?' ...คงเป็นแบบนั้นสินะ
"โอ้~เกือบจะเลยวันแล้วสิ สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ~ โจรสลัดคนไหนที่ยังไม่มีคู่ ก็ลองเข้ามาหาคู่รักในคุกของพวกเราได้ล่ะ" "ไม่เคยได้ยินงั้นเหรอ? ถ้าอยู่ในที่แคบๆ เจอหน้าคนเดิมๆกันทุกวัน ความรักมันจะก่อเกิดง่ายขึ้นน่ะ~💖" แล้วจากนั้นก็โดนประหารไปด้วยกันซะเลยเนอะ...
"โอ้~วันเสาร์ยังไงล่ะ~" อุ้มเธอขึ้นมา ชูสูงๆ~
’ วันอะไรกันนะเนี่ย?~ ’
มือหนาๆรวบเอกสารที่ทำเสร็จเรียบร้อยแล้วของตนทั้งหมดเข้าด้วยกัน วันนี้ถ้าหากไม่มีเรื่องด่วนอะไรเข้ามาเพิ่มก็ถือว่าพอจะพักได้แล้ว ฝีเท้าหนักๆดังผ่านโถงทางเดิน บุกเข้าไปในห้องทำงานของหนึ่งในสามพลเรือเอกที่อาวุโสเพิ่มขึ้นอีกปี "วางเอกสารของแกลงซะ! บอร์ซาลิโน่"
“ในที่สุดผมก็หลุดจากการเป็นตุ๊กตาปุ๊กลุกจนได้ . . . เสียเมื่อไรกันเล่า!? ผมน่ะไม่ได้กลายร่างเป็นตุ๊กตามาตั้งแต่แรกแล้วครับ! โธ่!” เขารีบตะโกนตัดมุกเคลิ้มของตัวเอง ก่อนจะส่ายกะโหลกไปมาและหัวเราะดังลั่น “Yohohoho! ว่าไปนั่น! เอาละ มันถึงเวลาที่ผมต้องพูดประโยคนั้นแล้วสินะ... หลอกหรือเลี้ยงน่ะ?” +
#NewProfilePic The Death card signals that one major phase in your life is ending, and a new one is going to start.
" จะว่าไป ฉันพึ่งสังเกตล่ะค่ะ " " ว่าฉันเป็นทหารเรือคนที่สองที่เป็นผู้หญิง.. " อยู่ท่ามกลางทหารเรือผู้ชายจนชินแล้วล่ะ แต่ก็แอบไม่ชินกับส่วนสูงแต่ละคนอยู่ดีนี่นา…
” ละแวกนี้มีแต่นายพลยศใหญ่… หน้าคุ้นๆที่ประจำการอยู่หน่วยเดียวกันสักคนจะไม่มีเลยเหรอ “ ” … ก็ไม่ได้เกร็งสักเท่าไรหรอก “ ถ้าเกิดสงสัยอะไรสักอย่างกับระบบนี่ขึ้นมา เลือกไม่ถูกเลยนะว่าจะถามใครดี คุยด้วยง่ายๆทั้งนั้น… จะให้ถามเด็กๆก็กระไรอยู่
[-ฉันคือความยุติธรรม-] ฉันเคยมีความยุติธรรมอยู่บนแผ่นหลัง แบกมันเอาไว้ เคยมั่นใจ.. เคยใช้ประโยคดังกล่าวอย่างมั่นใจเสมอมา ตอนนี้ก็ยังคงยึดความยุติธรรมของตนเองเอาไว้ด้วยทุกอย่างที่มี ชีวิตที่ไม่ใช่พลเอก ไม่ได้เป็นกำลังพลสำคัญของกองทัพเรือ คนแพ้ไม่มีปากเสียง.. ไม่มีสิทธิ์ใดๆและไม่มีสิทธิ์พูด ฉันนอนอยู่บนพื้น มีสภาพราวกับศพที่หลอมละลาย ผิวหนังหลุดลอก สังขารอันเปื่อยเน่าผุพัง
เข้ารับตำแหน่งจอมพลเรือหลังจบเหตุการณ์10วัน ความขี้เกียจลดลงเล็กน้อย ว่ากันตามตรงก็คือจำเป็นต้องขยันเพราะตำแหน่งนี่แหละ "ขาขาดเหรอ..เรื่องนั้นบอกไม่ได้หรอกนะเป็นความลับน่ะ.." "แหมๆ..วันนี้งานเยอะเป็นบ้าเลยแฮะ.."
After burnout for 1 year finally have the motivation to draw something 🫠 เขาหล่อจนพ้มแซงงานทุกอย่างมาวาดอ่ะ5555 #ONEPIECEFANLETTER
ผู้ที่หันหลังวิ่งหนีย่อมไม่อาจปกป้องความยุติธรรมบนแผ่นหลังเอาไว้ได้ คนแบบนั้นทำให้ความยุติธรรมเสื่อมเสียและไม่คู่ควรที่จะได้รับเกียรติยศของทหารเรือ บางครั้งฉันก็เรียกมันว่าด้านที่ย้อนแสงของความยุติธรรม
พวกแกรู้รึเปล่าว่าทำไมคำว่าความยุติธรรมถึงได้ถูกจัดวางเอาไว้บนแผ่นหลังของเสื้อโค้ทประดับยศนั่น เพราะว่า ทหารเรืออย่างพวกเราทั้งหมดมีหน้าที่ที่จะเผชิญหน้ากับความชั่วร้ายที่มีชื่อว่าโจรสลัด ด้วยสองมือที่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดอันชั่วร้าย
"..." มองเธอแล้วมองเจ้าคนที่มากดหัวใจด้วย...
' โจรลักพาตัว ' ' โจร ' ' โจรสลั— '
"..." "ติดมากับเรือของกองทัพสินะ~" อุ้มซะเลยดีไหม
“ ที่นี้ที่ไหนกันเนี่ย? ” //เด็กชายมองไปรอบๆ ตนเอง//
~𝗙𝘂𝘁𝘂𝗿𝗲 𝗙𝗹𝗲𝗲𝘁 𝗮𝗱𝗺𝗶𝗿𝗮𝗹~ — 🌋𝗦𝗮𝗸𝗮𝘇𝘂𝗸𝗶 🌋 — !𝗔𝗯𝘀𝗹𝘂𝘁𝗲 𝗝𝘂𝘀𝘁𝗶𝗰𝗲!