มันเป็นเพียงการตั้งใจคัดสรรรอยด่างพร้อยของกลีบช่อ ซึ่งพยายามเลือกให้ดูคล้ายกับดอกของเมื่อวานเท่านั้น ราวกับมีไว้เพื่อประดับแจกันใบเดิมในทุกวัน ให้มองซ้ำๆ แล้วรู้สึกว่ามันสวยดีนะ — จนรู้สึกชินตาไปในที่สุด “คิระซัง มาเช้าจังเลยนะครับ” ดวงตาหรี่หลับลงในยามที่วาดยิ้มให้หล่อน เป็นขณะเดียวกับยามเมื่อเขาทดลองปาดสีครีมอ่อนลงในกระดาษ ผ่านความคิดเดิม เขาคิดว่ามันคงออกมาดีหากได้ซ้อมมือ

ในระหว่างที่น้ำยังไม่แห้ง ก็แต้มสีฟ้าอ่อนเฉดโปรดลงไปให้มันผสานกัน — คิดว่าคงจะออกมาดีนะ ? “สวัสดีครับ” เขาจึงกล่าว ฝีแปรงถูกปาดลงในห้วงความคิด ริมฝีปากเอื้อนตอบกลับไปพร้อมรอยยิ้มทายทักประดับใบหน้าตามมารยาทที่พึงมี มองดูเป็นมิตร ทว่าสำหรับเขามันซีดเซียว คล้ายลิลลี่สีขาวเรียบง่าย ดูเหมือนดอกเดิมในทุกวันที่จัดวาง ซึ่งความเป็นจริงกลับไม่ใช่

หนึ่งเสียงดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของเช้าตรู่ที่ไร้ซึ่งผู้คน จึงเจือจางดั่งหมอกอันเลือนราง “อะ-“ เพียงเล็กน้อย ซึ่งเล็ดลอดออกไปไม่ทันคิด ประกายคล้ายแก้วเจือปนด้วยสีฟ้าสว่างพลางประสานไปยังร่างเล็กที่นั่งพิงกำแพงอยู่ตรงข้ามกัน พลันคิด — เรือนผมของเธอ หากใช้สีครีมอ่อนหลอดใหม่ที่เพิ่งซื้อมา เจือน้ำผสมและปาดลงบางๆ บนกระดาษ

#KMI_โรลปิด @kmi-unkai.bsky.social [ ห้องชมรมวิจัยดนตรี | เช้าวันหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิ | 6:30 ] เธอชอบยามเช้า โถงทางเดินที่ไร้ผู้คนทำให้เธอรู้สึกสงบ เสียงเลื่อนของบานประตูก้องกังวานกว่าช่วงเวลาอื่น ๆ เพราะไม่มีสิ่งใดคอยขวางกั้นเส้นทางของเสียง ระหว่างประตูกับกำแพง +

#KMI_KokoroNoTegami ✉️ ยามความในลอยล่อง 🌸 (unofficial event) “ จดหมายสีขาวลอยล่องสวนกระแสลม นักเรียนชายหญิงวิ่งสวนกันเพื่อไล่ตามจดหมายความในใจอันน่าอาย ” “ มาแฉกันแบบนี้ใครจะยอมเล่า !? ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

ตี 2.48 นาที ของวันอาทิตย์ มีบางคนยังไม่ยอมนอน พลิกตัวไปมาจนเสียงนาฬิกาเดินดูจะดังกว่าปกติ ถอนหายใจก่อนจะยอมแพ้ให้กับอาการนอนยากที่กลายเป็นสภาวะปกติ สุดท้ายก็ลุกขึ้น คว้าเสื้อคลุม เดินออกไปสู่ถนนร้างผู้คน และก้าวขาขึ้นรถเมล์รอบดึก ปล่อยให้ล้อหมุนไปเรื่อย ๆ โดยที่ปลายทางจะเป็นที่ไหนก็ไม่สำคัญ หากว่าคุณเองบังเอิญขึ้นรถเมล์สายเดียวกัน เราคงได้มีบทสนทนาสั้น ๆ เพื่อฆ่าเวลา

เมื่อประตูเปิดออกก็พาลให้แสงสลัวพาดทับลงบนเงาร่างหนึ่ง ชายคนนั้นก้าวขาขึ้นรถเมล์รอบดึก มุ่งตรงไปยังที่นั่งของเพื่อนเจ้าปัญหาขณะส่งข้อความหารุ่นน้องที่กำลังเป็นกังวล “ ไม่ใช่ว่าเดือนนี้มันบ่อยกว่าปกติเหรอ? ” ไม่ทันที่จะได้รับคำตอบเขาก็ทิ้งตัวลงนั่งข้าง ๆ อย่างถือวิสาสะ “ รู้ไหมว่าฉันนั่งอยู่ตรงนั้นมานานแค่ไหนแล้ว...? ” ชายหนุ่มมองอีกฝ่ายด้วยสายตาคาดโทษ

(รูปติดบัตร 🆕 ของคิราริค่ะ❕)

#KMI_SotsugyoShiki “การจากลาไม่ใช่จุดจบ แต่เป็นการเปลี่ยนฉากของเรื่องราวที่กำลังดำเนินต่อไปต่างหาก…” “ไว้เจอกันใหม่ ในตอนที่ซากุระผลิบานอีกครั้งนะ” 🌸 (แวะมาลงรูปจบดีๆย้อนหลังค่ะ ไว้เจอกันใหม่นะคะ><🌸🌸)

(ยังไม่ได้เขียนจบมูดีๆเลย แอบเอาคิราริจังที่เป็นสาวมหาลัยมาแปะไว้ค่ะ🩵🤍🌟)

#KMI_JinshinJiko “อ้าม..”

💥 𝚈𝚄𝚂𝙰𝚆𝙰 𝙰𝚉𝚄𝚂𝙷𝙸 ²⁻ᴴ (แอคทีฟตลอด)@azushi-kmi.bsky.social · 2y ago

#KMI_JinshinJiko

#KMI_JinshinJiko “อาตาริ!”

雲海 | 1-A@kmi-unkai.bsky.social · 2y ago

#KMI_JinshinJiko “อ้าม..”

#KMI_mataneKumei สวัสดีค่ะ ผปค.มิยูกินะคะ ❄️🥂 อาจรู้จักกันในฐานะ สาวเครื่องดื่ม / แม่แม้กวี่ / คนทำบัตรสำหรับพิมพ์ ใด ๆ หากมิยูกิได้อยู่ในความทรงจำของใครหลายคนได้ก็ยินดีเป็นอย่างมากเลยค่ะ แม้จะเข้ามาในรอบที่สองแต่ก็ดีใจที่ได้ร่วมคอมมูนี้นะคะ เพราะตัวเราเองปกติไม่ได้เล่นคอมมูสโลวไลฟ์เลยค่ะ(ปกติเล่นอีกแนว) ขอบคุณสำหรับที่ผ่านมามากเลยค่ะ! และยืมประชาสัมพันธ์ให้คนนอกดิสด้วยค่ะ

#KMI_SotsugyoShiki ครั้งที่จะเก็บซากุระสุดท้ายเอาไว้ในกล้อง "ยินดีด้วยนะ" เขาเอ่ยขึ้นพร้อมกับม่านหมอกที่โผล่พ้นเลนส์กล้องเข้ามา ฉันยั้งมือ ชะเง้อหน้ามอง เธอคงว้าวุ่น ฉันคงเศร้าโศก ทว่าเราต่างยิ้มแย้ม ยินดีให้กับการลาจาก ยินดีให้กับการเติบโต ภาพสุดท้ายที่พี่อยากถ่ายก็คงเป็นภาพของเธอ "ขอบคุณนะ ไคคุง" "เป็นพี่ปีสองไปซะแล้ว" พี่คงเฝ้ารอวันที่เธอจะยืนหยัด จากนี้ ตลอดไป

#KMI_Obon ทุกครั้งที่ผมสูงขึ้นก็อยากบอกกับเธอเป็นคนแรก เวลาที่ได้กินอะไรอร่อยๆก็อยากให้เธอได้กินด้วย หากจะได้เจอเธอตอนหกโมงเย็น สามโมงกว่าๆผมก็เริ่มมีความสุขแล้ว @kmi-nakaba.bsky.social 🍅🎇🦷

#KMI_MataneKumei (สวัสดีค่ะ! ผู้ปกครองอาริกะจังและไทเซย์คุง @taisei-kmi.bsky.social เองค่ะ! คอมมูเดินทางมาถึงตอนจบแล้ว ไวมากจนไม่อยากเชื่อเลยค่ะ ต่อจากนี้เราจะยังคงตามเก็บอีเว้นท์ต่อเรื่อย ๆ ใครยังอยู่ก็แวะมาเล่นกันได้เสมอนะคะ! สำหรับใครที่อยากแลกคอนแทก สามารถทักมาได้เลยนะคะ👐🏻 อยากรู้จักทุกท่านเลย ขอบคุณทุกคนมากนะคะ!🤍)

📢 ประกาศปิด Kumei Gakkou Community อย่างเป็นทางการ (วันที่ 1 มีนาคม 2025) ขอขอบคุณผู้เล่นที่รักที่คอยให้การสนับสนุนคอมมูนิตี้นี้มาอย่างยาวนาน การเดินทางของพวกเรามาถึงทางแยกแล้ว ขอให้เส้นทางนับจากนี้ราบรื่นดี - ฝากถึงทีมงาน - แนวทางของคอมมูหลังปิดตัว - การใช้งานเชิงพาณิชย์และส่วนตัว - จากใจทีมงาน - ข้อมูลเชิงลึก รายละเอียด : bit.ly/4kpglfg

#KMI_SotsugyoShiki [ Main Story ∞ : เกลียวคลื่นและจักรวาล ] [ Complete story 🌊 ] ฉันเคยคิดนะ ว่าอยากที่จะทำความฝันตัวคนเดียว แต่ตอนนี้...อยากที่จะก้าวเดินไปพร้อมทุกคนมากกว่า แบบนั้นมันสนุกกว่านี่หน่า จริงไหมคะ ป๊ะป๋า? “До встречи” “ไว้พบกันใหม่ค่ะ” ... cms:คุนถังว์

#KMI_SotsugyoShiki แม้ใจโบกส่งด้วยความยินดี แต่วันสุดท้ายยังเฝ้ารอมี หากไร้พันธนาอันฝืนรั้งไว้ สุดท้าย… เราต่างเป็นอิสระเสียที

#KMI_SotsugyoShiki | #เปิดโรล และแล้วก็ถึงคร่าที่ต้องโตขึ้นได้แล้ว “ สวยจังนะ ” “ การจากลาคร่าวนี้ ” รอยยิ้มยังคงประดับที่ใบหน้าของเธอเช่นทุกที แต่เหมือนว่ามีบางอย่างที่ก้าวข้ามออกมาจนได้ คงต้องขอบคุณนะ ที่นี่น่ะ

#KMI_SotsugyoShiki ทิวทัศน์นอกหน้าต่าง ลายสมแรกผ่านไป นำพาความทรงจำและเรื่องราว ในตอนนี้ที่สายลมสุดท้ายได้มาเยือน พวกเรายืนข้างกันและวาดฝันในปีที่กำลังจะมาถึง ”ปีหน้าก็จะถึงตาพวกเราแล้วนะ“ โบกมือลารุ่นพี่ในชุดพิธีการท่ามกลางกลีบดอกซากุระที่ปลิวว่อน พลางพูดกับคนที่ยืนอยู่ข้างๆ “คราวนี้ ถ้าได้อยู่ห้องเดียวกันก็คงดีสิ“

#KMI_SotsugyoShiki “ยินดีด้วยนะ” ผมกล่าว เธอจึงยิ้มให้ เมื่อเดินออกจากประตูรั้ว กลีบระเรื่อร่วงโรยรา เราหัวเราะด้วยกันอีกครั้ง ท่ามกลางสีชมพูบอกลา เหมือนกับวันคืนที่ก้าวเข้ามาในโรงเรียนเป็นครั้งแรก เมื่อปิดฉากด้วยรอยยิ้ม ผมจึงวาดหวังขอให้เส้นทางของเธอนับจากนี้เป็นต้นไปโรยด้วยกลีบดอกไม้ เสียงหัวเราะ และความหวัง

#KMI_SotsugyoShik มาส่งๆพี่ๆเรียนจบ เหล่าผู้อยู่เบื้องหลังของเฮียวโดมาเสมอ

เวลาเที่ยงวัน มีกระดาษสีขาวหลายร้อยใบโปรยปรายลงมาจากอาคารเรียน บนหัวกระดาษเขียนว่า “ใบตักเตือนความประพฤติ”

#KMI_SotsugyoShiki พึ่งเจอกันแค่ปีเดียวแท้ๆ

(โรลปิด @kurokawa-kmi.bsky.social ) วันเสาร์ ช่วงสายๆ | จุดนัดพบในเมือง ฮินาเสะเอ่ยปากชวนเขาไปเที่ยวเมืองข้างๆ ถึงรู้ว่าอย่างฮินาเสะคงนัดเที่ยวแบบไม่คิดอะไรนัก ไม่ก็แค่มีธุระแล้วอยากหาคนไปเป็นเพื่อน แต่มานาบุก็แอบคาดหวังเล็กๆกับวันนี้อยู่ล่ะมั้ง? มานาบุมาถึงก่อน เขาอ่านหนังสือฆ่าเวลา จนกระทั่งเห็นคนที่นัดไว้ จึงเก็บของเข้ากระเป๋าก่อนยิ้มทักทายอย่างร่าเริง “ฮินะจัง—” ✋

😈 (ทำยูโตะคุงแบบขยับได้ไว้ล่ะค่ะ พึ่งนึกได้ว่ายังไม่เคยเอามาแปะที่แอคลูก(...))

#KMI_Undoukai ทั้งโลกราวกับเหลือกันแค่สองคนในความคิด @kmi-ryouta.bsky.social