🐉 RYUU
@kzk-tskryuu.bsky.social
※ For #KzK_Commu only 龍城 龍之介 Tatsuki Ryūnosuke 1 年 co/dm open 24/7 เนียนรู้จัก ok! https://docs.google.com/document/d/1jIyfIfc8c1llwyC8eZUAqiWM_bYl7z7ZHilo69o4ypc/edit?usp=drivesdk
#KzK_Reunion 2026 เป็นยังไงบ้าง ทางนี้ยังสบายดีล่ะ ✌️ ครอบครัวฝั่งแม่ของฉันที่โอซาก้าเป็นคนจัดการเรื่องอินเทิร์นให้ ฉันได้โอกาสลองทำหลายอย่างเลย ตอนนี้ก็ทำอยู่ที่เดียวกับอาจังแหละ (น่าเบื่อโคตร〜) จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เจอความฝัน อย่างมากก็แค่ฝึกการใช้ชีวิตด้วยลำแข้งตัวเองดูบ้าง เหนื่อยชะมัด ไม่ชอบการเป็นผู้ใหญ่เอาซะเลย … แต่ก็หวังว่าทุกคนจะมีความสุขดีนะ ☆
#KzK_Reunion ฝีเท้าคู่หนึ่งไม่เคยหยุดนิ่ง แม้ว่าจะผ่านมาแล้วจวบจนสิบปี หรือแม้แต่อะไรจะเกิดขึ้น เท้าคู่นี้ก็ยังคงก้าวไปข้างหน้าดังเคย ถึงแม้จะได้วิ่งบนลู่วิ่งดั่งใจฝัน แต่เขาก็ไม่เคยลืมอดีตเลยแม้แต่น้อย และจะใช้ชีวิตต่อไปในวันข้างหน้า ทั้งในฐานะ 'นักกีฬา' และ 'นักเคลื่อนไหว'
#KzK_Reunion “ อีก 10 ปีต่อมาคุณกำลังทำอะไรอยู่ ” "ในส่วนของผม หลังจากที่ผมได้รับการรักษาทั้งกายและใจ ตอนนี้ ผมทำงานที่บริษัทวิจัยในย่านใจกลางเมือง เพื่อศึกษาเรื่องราวของ 'ไท' ผมได้ไปทะเลตามที่ที่ผมอยากไปแล้ว และผมยิ้มได้แล้วล่ะครับ" (รูปภาพนี้จะเป็นโฟโต้การ์ดแจกภายในงาน มาทักทายได้ค่ะ ไว้เจอกันที่งานนะคะะ! - ผู้ปกครอง ทาจิบานะ ไซโชว)
(วาดไว้นานแล้ว มาลงเก็บไว้ล่ะค่ะ ไซโชว10ปีข้างหน้า .. ....)
@koganekzk.bsky.social @shingen-kzk.bsky.social (เอาน้องพวกผมไปก็ดูแลดี ๆ ด้วยนะครับ ไม่งั้นผมตามถึงบ้าน) (ปล.ถ้าวาดผิดยังไงขออภัยด้วยนะครับ)
โทโมมิวางมันไว้แบบนั้น ไม่กล้าอธิบายอะไร เพราะอายเกินกว่าจะพูดออกมาได้ว่าคิดกับพวกเขาเช่นไร แค่ได้ให้ก็พอใจแล้ว แด่กรีฑา แด่ครอบครัวของฉัน
#KzK_story 2016年 12月 25日 ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยข้ออ้างสารพัด
#DayNone แสงแดดแรกของปี 2017 ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก ทว่า
#KzK_Story กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
#KzK_DayNone TW : การตายของตัวละคร / เลือด ร่างกายเขาหนักอึ้ง แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง กำลังจะดับมอดลง เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้ แค่จะตายช้าที่สุด เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต ยังทำไม่ได้เลย ดวงตาเขาพร่าลง เสียงเริ่มอื้ออึง
[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ] ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า www.facebook.com/share/v/1A8p...
[ ทำนาย ] แสงหลากสีระเบิดซัดเข้ามา ราวกับจะฉีกโลกทั้งใบออกเป็นชิ้น ความร้อน ความกดดัน ความเจ็บปวด.. ทุกอย่างถาโถมใส่ร่างของ ฟุกะเซ็ทสึ รุกิ แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังยืนอยู่.. มือที่สั่นเทายังกำดาบแน่น ดวงตายังคงจ้องไปยังข้างหน้า (+)
“ เราขอ… ไปกับพวกเธอด้วย “ ” ได้ไหม..?” เสียงของเด็กสาวดังขึ้น เมื่อคุณเงยหน้าขึ้นมอง เบื้องหน้าคือ เธอเจ้าของผมชมพูอันคุ้นตา ใบหน้า ท่าทาง รอยยิ้ม ทุกอย่างเหมือนเธอไม่มีผิด แต่บางอย่างไม่ถูกต้อง สัญชาตญาณร้องเตือน แม้รูปลักษณ์จะเหมือนเดิม แต่สิ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป สายตาคู่นั้นว่างเปล่า ราวกับกำลังเลียนแบบ ความเป็นมนุษย์
#KzK_Merrymasquerade #KzK_XMasEve w/ @kzk-naoto.bsky.social เธอที่ยืนอยู่ในมุมไม่มีทีท่าว่าจะยอมออกไปเต้นรำ ชุดที่ดูพะรุงพะรัง รองเท้าที่ไม่คุ้นชิน ทว่ามือที่ยื่นออกมาหานั้นก็ไม่ได้ปฏิเสธอันใด เพียงแค่เอ่ยเตือนไปว่าให้ระวังเท้าให้มาก สุดท้ายแล้วคนทั้งสองที่ขยับไปตามเสียงเพลงที่คลอบรรเลงท่ามกลางฉากหลังที่เต็มไปด้วยซากและท้องฟ้าวิปริต เป็นเพียงค่ำคืนที่ไม่อยากให้ผ่านพ้นไป
[ เส้นทางสู่ความหวัง ] โพสต์นี้เป็นโพสต์กิจกรรมสำหรับผู้ที่เลือกเดินทางออกไปกับรถไฟเท่านั้น โดยเทิร์นแรกจะเริ่มในเวลา 18.00 ของวันที่ 4 มกราคม 2026 (จะมีประกาศเริ่มอีกครั้งที่ใต้คอมเมนต์) แผนที่และสถานะต่างๆ สามารถเช็คอัพเดทได้ภายในชีท ผู้เล่นสามารถสร้างโพสต์ในดิสคอร์ดเพื่อพูดคุย วางแผน ได้ตามสะดวก docs.google.com/spreadsheets...
#KZK_Commu "หนีไปมันก็คงช่วยอะไรไม่ได้แล้ว" "ถ้าอยากมีชีวิตต่อ ก็มีแต่ต้องสู้ ใช่มั้ยล่ะ??" ---------------- โอเซคิ โควคิ | 大関 鋼毅 ปี 2 ชมรมกรีฑา | ชมรมภาษามือ ❉ Doc in Bio ❉ Co / Role /Talk ⇒ DM
[ สู่อีเวนท์สุดท้าย ] 4 มกราคม 2026 Warning : Glitch , Flash
(นี่??? คืออะไร ???? ยังไง???? ทำไมมำแบบนี้ ทำไมถึงได้ ????? ทำไม โอ๊ย ทำไมถึง โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย โอฟียยพยยยยยยยยยยย โอเย ๆๆๆๆ ไม่ไหว ไม่ไหวแล้ว …. ไม่ไหว)
"แต่ว่านะ ทำแบบนี้เนี้ยะ~ หยังกะคู่รักแน่ะ~♡” +
ไม่ทันไรที่โควกิจะได้ตั้งตัวหรือพูดจบ ไซโชวก็ขยับตัวขึ้นอย่างกะทันหัน เขากระชากแขนข้างหนึ่งของโควกิเข้ามาหาตัวเอง แรงพวกนั้นไม่ใช่ความโกรธหรือคิดจะทำร้าย แต่เป็นแรงจากคนที่กำลังจะแตกสลายเต็มที
#KzK_Story #KzK_Roleplay โรลปิด w/ @kzk-saichou.bsky.social 13 ตุลาคม 2016 ช่วงเวลาเพียงหนึ่งวันหลังจากเอกสารนั้นถูกประกาศออกไป เอกสารที่ว่าด้วยอะไรสักอย่างที่ยากจะเข้าใจ แต่ความจริงที่ว่า ทั้งเมืองนี้ถูกเลือกเพื่อสังเวยให้แก่สิ่งที่สูบกิน ‘ความเป็นจริง’ เป็นอาหารนั้น กลับชัดเจนจนฝังรากลึกลงไปในจิตใจของใครหลายคน …
โทโมมิกระพริบตาปริบเมื่อเข้าทรงกลับมาอยู่ท่าเดิม เหมือนไม่รู้ตัวว่าเมื่อกี้เพิ่งทำอะไรสำเร็จไป "...ให้สัญญาณกันก่อนสิคะ" ดวงตาใต้หน้ากากกลับเข้ามาประสานกัน ในความใส่ใจตรงนั้น ยังคงเหมือนเดิม ปิดไม่มิด เป็นอีกครั้งหนึ่ง ที่ตนเป็นฝ่ายผละสายตาออกไปก่อน
#KzK_Story 12 ตุลาคม 2016 วันที่ใครซักคนอ่านคำประกาศสำคัญ เผยซึ่งความจริงภายใต้เรื่องราวทั้งหมด เขาเองก็อยู่รับฟังเป็นหนึ่งในฝูงชน พอจะรู้เรื่องอยู่บ้าง อย่างน้อยก็สามในสี่ แต่ก็ ไม่เห็นจะเข้าใจเลย ?
ทุกจังหวะที่เขาพาเธอหมุนตัวเบา ๆ เขารอเธออย่างอดทน แม้ขาของเธอจะเจ็บจนทำให้เสียจังหวะก็ตาม แต่มือของไซโชวที่คอยประคองเธออยู่มันราวกับต่อท่วงทำนองให้กัน จนลมหายใจของทั้งสองปรับเป็นจังหวะเดียวกัน ทุกการกระทำของเขากำลังพูดแทนคำตอบอย่างชัดเจนว่า เขารู้สึกถึงมันจริง ๆ
(โดนเซอร์ไพรส์…….. เผลอจิกหะว เผลอร้องเจี๊ยก ทำไมอุกอาจเหลือเกิน …. 💥💥(โมโมะจังน่ารัก เคี๊ยกกก))
เมื่อเข้ามาข้างในร้านคาเฟ่ บรรยากาศการจับคู่เดทคึกคัก หญิงสาวจัดแจงหาที่นั่งโต๊ะใหญ่เพื่อจะได้มานั่งข้างๆชายหนุ่มแทนที่จะเป็นที่นั่งฝั่งตรงข้าม อาจจะแปลกไปสักหน่อยแต่การได้อยู่ข้างๆตัวเขาได้กลายเป็นที่ประจำสำหรับเธอไปแล้ว "อันนี้ก็น่ากิน~อันนี้ก็ด้วย~♡ อืมม~ชั้นเลือกแล้วล่ะ!! เอาแซนวิชแฮมแล้วกัน!" หญิงสาวผยักหน้ากับการตัดสินใจของตน "ริวคุงล่ะ?" "จะเลือกอันไหนเหรอ?"