ศาสตราจารย์สแม้ดชิงัวงั่ว👹

@lemoncursed.bsky.social

where r u going , me going insane🥰 โอเว่อแชร์ โอเว่อเว้ม โอเว่อแอคติ้ง โอเว่อติงกิ้ง เวรี่เพอซอนอลมาก ขออนุญาตคัดคนฟอลหน่อยนะค้าฟ

ชั้นรุ้สึกว่าการวาดของชั้นเหมือนริเช่บางที ถ้าวิธีไหนมันดีแล้วเข้ากับที่ทำอยู่ได้ก็จะน้อมนำมาใช้ แต่ถ้าต้องเรียนรุ้เพื่อชิฟท์ไปเป็นอื่นชั้นก็ไม่เอาเลย😭😭

จากการโหลดก่อนใช้ทีหลัง พบว่าบรัชจีนตวัดสะใจมากแบบอยู่ๆชั้นก็ทำเส้นบล็อบๆคมๆเป็น ส่วนบรัชญี่ปุ่นเน้นฟูๆนุ่มนิ่ม จีเพนยังรุ้สึกไม่โซ๊ะเท่าบรัชจีน บรัชที่คนอื่นตั้งค่ามาแล้วมันดีจิงๆ

ผมก็คิดว่าคนมีเป็นล้านมันต้องมีสักหย่อมแน่ๆแหล่ะที่เอนจอยกับสิ่งที่เราสร้างออกมาแค่อาจจะยังหากันไม่เจอ ซึ่งมันก้ต้องใช้เวลาใช้ความอดทนจริงๆ (แต่ด้วยบริบทสังคมเศรษฐกิจแบบนี้แล้วมันเปนทรง สายผลิตคอนเซ้นการใช้ต้องเวลา นักอ่านคอนเซ้น แคปปิตัลลิซึ่ม/คอนสุเม่อริซึ่มไม่เหนชอบด้วย🫈)

เวลาบอกว่า "คนไทย" ไม่ชอบอ่านงานย่อยยากแบบนั้นแบบนี้ เราคิดว่าเป็นการด่วนสรุปจากความล้มเหลวไปหน่อย พืชพรรณบางชนิดปลูกแล้วให้ผลงอกงามช้าแต่เก็บเกี่ยวได้ชั่วชีวิต ไม่ใช่แค่นักอ่านที่ต้องให้เวลากับนิยาย นักเขียนก็ต้องให้เวลาผลงานตัวเองได้หายใจด้วย

เห็นเรื่องการเล่าเรื่องช่วงนี้ บอกตามตรงว่าประเมินงานของตัวเองว่าเล่าเรื่องดีหรือไม่ยากกว่าเวลาเสพงานคนอื่นเยอะเลย เพราะงั้นขอย้ำรอบที่ล้านว่า : ฟีดแบ็คสำคัญมากนะคะ🥹🥹🥹

พอคิดๆว่ากำลังจะ30แล้วก็ใจหายทุกที ยังไม่รู้สึกว่าเป็นผู้ใหญ่ที่ incompetent เลยไม่เข้าใจว่าพ่อแม่ตอนวัยประมาณนี้ take on parenting role ได้ยังไง

ปัญหานึงคือคนบางจำพวกชอบคิดว่าเขียนเรื่องแต่งแบบรับผิดชอบสังคมคือเขียนแต่แนวทำดีได้ดีทำชั่วได้ชั่วอะ ไม่ใช่เรื่องการจัดหมวดหมู่ เรทอายุให้ถูกๆ นุว่าอะไรอย่างการไม่แถไปเรื่อยถ้าอคติที่ซุกในงานแม่งโป๊ะโดนคนอื่นติ matter กว่าทำให้งานตัวเอง politically correct แต่แรกอีก