บางครั้งเวลาที่เหมือนว่าจะมีความสุขจะหัวเราะมักจะรั้งตัวเองเอาไว้ เหมือนกับว่าต้องเตรียมตัวตั้งรับอยู่ตลอด ถ้าเรามีความสุขอยู่แล้วเรื่องแย่ๆเกิดขึ้นเราอาจจะรับมันไม่ไหว จนนึกได้ว่าเรามีความคิดแบบนี้แต่เมื่อไหร่ เราใจร้ายกับตัวเองไปปะวะ
ทำไมเวลาเกิดอะไรกับร่างกายเราพาตัวเองไปหาหมอไม่ได้วะ กลัวกังวลสารพัดแต่ไม่ไป
อยากมั่นใจแล้วสบายใจที่จะเป็นตัวเองให้ได้ในสักวัน เบื่อที่เวลาจะทำไรก็คอยคิดตลอดว่าอันนี้คนเขาทำกันมั้ย เสื้อผ้าแบบนี้เขาใส่กันรึป่าว คนข้างนอกเขาทำตัวกันยังไง จนไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใครต้องการอะไร รำคาญตัวเองชะมัด
เคยอ่านเจอว่าสีฟ้าสีน้ำเงินทำให้ลดความอยากอาหาร แต่ถ้าเอามาทำขนมมันก็โอเคอยู่นะยังน่ากินแถมสวยด้วย
ข้าวต้มผัดที่ใส่ถาดนึ่งแทนห่อใบตอง พยายามจะตัดให้เหลี่ยมแต่เละเชียว
ข้าวต้มผัดใส่กล้วยและถั่วดำ🍌🫘 สีจากอัญชัน ใบตองหมดก่อนข้าวที่เหลือโปะกล้วยใส่ถาดนึ่งอร่อยเหมือนกัน👍🏻🤤
นึกอยากมีอยู่บ้างนะ บ้านหลังไม่ใหญ่รถคันเล็กเอาแบบดูแลได้ทั่วถึง พอเป็นสิ่งใหญ่ๆมันให้ความรู้สึกเหมือนต้องถาวรลงหลักปักฐาน ซึ่งไม่ต้องการก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกนี้คืออะไรเหมือนกัน
ทุกครั้งที่มีปัญหาในบ้านจะคิดในใจเสมอว่าจะไม่มีครอบครัวเป็นของตัวเองเด็ดขาด ไม่อยากผูกมัดหรือมีอะไรที่ฉุดรั้งไว้ที่นี่อยากจะหนีไปให้ไกล