Rahnama - رَهْنَمٰا

@mhr9o2o.bsky.social

Just another software engineer in the wall. (they/them)

همیشه فکر می‌کردم یه آلمانی که نازی هم نبود وقتی ارتش سرخ و متفقین داشتن شخم می‌زدن آلمان رو و شهر به شهر پیش می‌رفتن چه حسی باید می‌داشت. و فکر می‌کنم الآن می‌دونم. من نه «جنگ‌طلبم» نه اون‌قدری ساده که فکر کنم «نه به جنگ» اساساً معنی سیاسی خاصی داره تو این وضعیت. ویرانی‌نگرم.

It's a picture of an explosion caused by the israeli-american airstrikes in Tehran and birds are captured in the frame, flying/fleeing; used as a background for this poem written by the author of the post:

I once saw a ghost in the Reich’s dying light,
A soul who abhorred both the cross and the fight,
Who watched as the plow of the Red tide and West
Furrowed his homeland and laid it to rest.
I seek no crusade, nor am I so blind
To think "Peace" is a prayer that can alter the mind.
Between the old tyrant and the storm at the door,
I am but the eye on the ash-covered floor.

جمهوری اسلامی آتشی بود که به جان ایران افتاد از همون روز نخست. یک عده مثل بختیار، کبریت رو دست این اتحاد سرخ و سیاه دیده بودن و هشدار می‌دادن، یه عده وقتی کبریت بر زمین افتاد فهمیدن، و… اما در طی این سال‌ها یه عده به ما فرو کردن که به جای خاموش کردن آتش بهتره شعله‌اش رو کم کرد.

با همه‌ی طرفینم، یه جوری موضع بگیرید بعداً مثل هواپیما-چک حرف‌های دیگه‌اتون هم بی‌اعتبار نشه. با شرورترین و دروغ‌گوترین نیروهای جهان طرفیم از هر سمت.

I don’t say this lightly, nor am I saying it to strip anyone of their responsibility to protect civilian lives: any reports of civilian casualties coming out of Iran should be taken with a truckload of salt. This is especially true until internet connectivity is restored and…

جنگ هنوز شروع نشده، پدافند سپاه جت ارتش رو زده. شک ندارم عین جنگ با عراق، تلفات نظامی و غیرنظامی‌ای که سپاه عاملشه، بیشتر از چیزی که آمریکایی‌ها سبب می‌شن نباشه، کمتر هم نخواهد بود…

نه می‌شه ترس‌ها رو رتبه‌بندی کرد و نه شیاطین رو. سیاست میدان امکان‌هاست و عاملیت هیچ کدوم از امکان‌های پیش رو در دست مردم نیست. تنها می‌شه به روز پس از واقعه امیدوار بود. همین.

با خیلی از حرف‌ها و نظرات شروین وکیلی مشکل دارم، ولی نگاهش به مدرنیسم و مدرنیته برام جالبه و شاکله‌ی فکریش رو حتی قبول دارم. به نظرم ما برای پشت سر گذاشتن تفکر استعمارزده، به یه همچین گفتمان‌هایی نیاز داریم، نه تلاش برای پیدا کردن و تعریف خودمون در چپ یا راست جهانی.

یکم بی‌ربط، یا شایدم باربط، ولی در گذارمون به جهان پسامدرن، همون طور که گلوبالیسم در راست روز به روز داره بیشتر به سمت نوفاشیسم می‌ره، تنها شاخه‌ای از اینترناسیونالیسم و چپ که به نظرم شانس بقا داره، آنارشیسمه.

همه‌ی ما تهش از شادی مردم و پیدا کردن فرصت برای کار کردن در کشور خودمون شادمان خواهیم بود. برای اون لحظه، برای اون شادمانیه که آدم‌ها دو پله اومدن پایین یا بالا این روزها. اونایی که نیومدن هم باز در اون شادمانی سهیم خواهند بود.

تنها چیزی که جریان‌های چپ رو می‌تونه نجات بده ازین درماندگی در مقابل فاشیسمِ نو، رادیکالیسم فعالانه است. در خلأ نهاد بزرگی که حمایت مالی و معنوی کنه، مثل شوروی، تا حدی نشدنیه، ولی به نظرم ایستاده مردن بهتره همیشه. نفی خشم هیچ سودی نداشته و نداره و نخواهد داشت.

بزرگ‌ترین و موفق‌ترین پروژه‌ی سرکوب جمهوری اسلامی در این ۴۷ سال، پروژه‌ی خالی کردن معنا از کلمات بوده. «فعال/زندانی سیاسی» «اعتراض» «سرکوب» «خشونت» «جمهوری‌خواه» «سلطنت‌طلب» «اپوزوسیون» «دفاع ملی» «کنش/نافرمانی مدنی» «جنبش کارگری» و… هیچی معنی خودشو نمی‌ده دیگه تو ایران.

الآنم نشینید گریه و زاری. درس باید بگیریم عزیزان، درس. هنوز داستان اصلی شروع هم نشده. هنوز توده‌ی جامعه‌ی ایران در میانه است و باور کنین مردم خیلی باشعور و عمیقن. به مردم اعتماد کنین، برین کنارشون. آینده روشنه.

این‌که تهش هم به این‌جا رسیدیم دردناکه. ولی من کی هستم اصلاً در برابر شانس لبخند زدن ۹۰ میلیون ایرانی؟ فردای فروپاشی می‌رم و برای آرمان‌هام تلاش می‌کنم، اما هرگز فراموش نمی‌کنم که کم‌ترینم در مقابل تک تک آدمایی که این روزها رو تو ایران گذروندن.

Rahnama - رَهْنَمٰا@mhr9o2o.bsky.social · last yr.

دلم با خیلی از محوریون و اصلاح‌طلبان تا ابد صاف نخواهد شد. با ارزشی و پهلویست ممکنه پای یه سفره بشینم، با این جماعت نه.

در مقابل شرورترینِ جانداران زمین، در فضای مجازی و اجتماعاتتون، یک‌سره با سایه‌ها جنگیدین، و بچه‌های کشور هزار هزار قربانی بحث‌های «اخلاقی» و «تئوریک» شما شدن. در تاریخ جای شما کنار آخونده. این دریای خون بالاخره دامن نظام و شما حامیان معنویش رو می‌گیره.

تأکید روی کم سن و سال بودن عایشه برای برجسته‌تر کردن باکره بودنش هنگام ازدواج با محمد [بر خلاف سایر همسرانش] رواج پیدا کرد. با در نظر گرفتن میانه‌ی سن ازدواج زنان در اون زمان و مکان، و این‌که قول عایشه رو در ابتدا به شخص دیگری داده بودن، نمی‌شه هم گفت که مثلاً در ۲۰ و اندی سالگی به میل خودش وصلت کرد. ۱/

Post nicht verfügbar.