( อันนี้ผปค.แอบกลัวว่าจะโดนบอมกลับใช่ไหม!! อย่าพึ่งหนีกลับมาก๊อรนนรนนน😭😭 ให้ผมได้บอมคุน )
สายตาลุกลี้ลุกลนดูสับสน สุดท้ายก็ชะงักนิ่งเหมือนรับรู้ถึงลมหายใจอุ่นจรดปลายจมูก “ ! ” เขาผละตัวออกก่อนที่ริมฝีปากจะใกล้มากกว่านี้ “ โทษที ..ค..-คือว่าผมต้องกลับแล้ว ” เขาว่าแบบนั้น สุดท้ายก็รีบวิ่งออกจากห้องไป ขังตัวเองไว้หลังประตูห้อง สีหน้ายังไม่หายแดง โอ้ไม่ๆๆๆๆๆๆๆ หยุดนะเฮดลันด์ เขาก็แค่เป็นห่วง เลิกคิดอะไรเองได้แล้ว!