สมมุติหลุนๆท้อง คนแรกที่จะเป็นลมไม่ใช่มะมี้ แต่เป็นปู่พัลเลซ555555 หมาโง่วที่เขาเลี้ยงมากับมือโดนคาบไปแล้ว! ส่วนมะมี้ลับเคียวอยู่ /ถ้าพ่อเด็กไม่ใช่เค่อก็จะมีรหัสยะยิ้มหวานมือถือจี้ทำนายหาพ่อเด็กอยู่ข้างๆเทพี😆😆😆
tt
@pompams.bsky.social
ปป/ป๋อมแป๋ม | TH/EN | r1999 Lotm(ยังอ่านไม่จบ) multifandom | เสพชิปไม่ฟิกโพ/ผลิตmostlyรีเควสกับotp | OC(?) | maybe วาด or เขียน | (x)-> @/ofcorseitsnotme pfp. Umapron Prompon (FB)
เอยูปจบ.oc สมมุติว่าไอม่อนโดนคุณดอร์จับกินเรียบร้อยแล้ว ป๊าจะทำยังไง 1. ช็อค 2. ไปคุยกับเบเทล 3. เอาปืนไปคุยกับเบเทล คำตอบ ทั้งหมดนั่นเรียงกัน น้องดาวที่โดนเรียกกลับบ้านด่วน นึกว่ามีเรื่องใหญ่อะไร ใครตาย อ๋อ เบเทลจะตาย ม่อน: พ่อจะทำผมเป็นหม้ายไม่ได้! ป๊า: มันหลอกลูกขนาดนี้ยังจะไปเข้าข้างมันอีก! ม่อน: ผมรักเขา! ⭐: ว้าว บ้านเราดราม่าใช้ได้นะเนี่ย อดัม: น้า หยุด
หลุนๆตอนไปชุมนุมทาโรต์บ่นให้ทุกคนฟังว่าเดี๋ยวนี้สนามหญ้าที่บ้านมะมี้มีรูเต็มไปหมดเลย บางวันก็กระถางต้นไม้ล้มแตก แต่ไม่รู้ทำไมนอกจากไม่บ่นแล้วมะมี้ยังเอาแต่ยิ้มแปลกๆ ทุกคนที่รู้ว่าทำไม ยิ้มแห้ง: คุณเดอะสตาร์นี้...น่าเป็นห่วงในหลายๆความหมาย เดอะซันน้อยที่อยู่ในช่วงเตรียมสอบเลยไม่รู้อะไรกับเขา: ลำบากแย่เลยนะครับคุณเดอะสตาร์ ทุกคน: ...ช่วงนี้ก็ระวังตัวเยอะๆหน่อยนะ หลุน: ?
เกิดเป็นอันอันนั้นแสนลำบาก พี่สาวก็น่ากลัว เพื่อนยังจะตามไปวอแวหลานชายอีก อันอันไม่เข้าใจ อันอันจะหนีไปนอน ...เมินมะมี้ที่ไล่ยิงไอม่อนอยู่นอกบ้านโดยสิ้นเชิง หลุนๆที่กลับบ้านมาเยือนแม่งง ทำไมสนามหน้าบ้านเรามีรูเยอะจัง? พัลเลซที่อยู่ข้างเหงื่อตก เพราะเหลือบไปเห็นปลอกกระสุนที่กองอยู่แอบซ่อนอยู่ที่มุมๆ
หลับไปไม่กี่ชั่วโมงเจ้าหลานบ๊องก็ตื่น พัลเลซลุกขึ้นมาจับกระทะทอดไข่ วางขนมปัง แฮมและไข่ลงตรงหน้าของชายหนุ่มที่ยังนั่งเหม่อลอยเหมือนจับต้นชนปลายไม่ถูก “ตาแก่?” “กินข้าวแล้วไสหัวกลับโบสถ์ไปได้แล้ว มีที่ไหนดีกันระดับสูงวิ่งหนีออกมาถึงทางใต้คนเดียวแถมวิ่งเข้าโบสถ์ของอีกลัทธิด้วย” เลโอนาร์ดก้มมองตัวเอง ยังอยู่ในเครื่องแบบครบถ้วนพร้อมถุงมือแดง(...) “...อืม” เหมือนจะ ลืมอะไรไป?
ม่อนๆที่เห็นหลุนครั้งแรกแล้วชอบเลยกะว่าจะมาจีบหลังจบศึกวันสิ้นโลก ก่อนจะค้นพบความจริงว่า... มะมี้เป็นแม่หลุน ตอนนี้เป็นวันวาน เค่อเพื่อนสนิท ตอนนี้เป็นเสาหลัก อันอันเพื่อนใหม่ ตอนนี้เป็นเทวทูตฟรีแลนซ์ให้เดอะฟูล&รัตติกาล พัลเลซปู่เขา อดีตเหยื่อที่โดนเขาตามล่ามานาน ตอนนี้เป็นเทวทูตของคุณเดอะฟูล ม่อน: ...ทำไมหมาน่ารักๆถึงมีผู้ปกครองโหด...
หลุนๆเป็นเด็กบ้านนอกโตมากับปู่พัลเลซ มีเพื่อนสนิทคือเค่อพ่อมดฝึกที่อยู่บ้านข้างๆ หลุนๆมีความฝันว่าจะเป็นตำรวจเหมือนพี่ชายดันน์ที่มาเล่นด้วยบ่อยๆเลยพยายามเรียนให้เก่งๆ หลุนๆไม่ค่อยชอบอีกาเพราะอีกาชอบมาแกล้งหลุนกับปู่ แต่หลุนๆน้อยชอบหมาป่ายักษ์ในภูเขามากเพราะใจดีกอดได้ นอนทับได้ หลุนๆ is happy แต่ที่หลุนๆไม่รู้คือปู่พัลเลซไม่ใช่ปู่จริงๆ แต่เป็นพี่เลี้ยงที่มะมี้หามาให้
พูดถึงโคโค่ เห็นคนบ่น ๆ ว่าน้องโลกสวยไปบ้าง ฮีลลิ่งตัวเองจากเรื่องแม่ไวไปบ้าง คือ แก นั่นเด็ก 12 เองนะ แล้วเป็นเด็กอายุ 12 ที่กำลังใจดี ทัศนคติดีอะ มันปรกติมาก ๆ เลยนะที่เขาจะฮีลลิ่งตัวเองไว เพราะด้วยmind setของเขา (ที่เราคิดว่าจริง ๆ เป็นของอ.ชิราฮามะ) เขาจะำม่อยากทำให้คนรอบตัวลำบากใจเพราะเรื่องของตัวเองอยู่แล้ว
พิเมเป็นนักล่าที่หมู่บ้านเล็กๆแห่งนึง ไม่มีใครรู้ว่าพิมาจากไหนรู้แค่ว่าพิเมเจอมรสุมชีวิตมาเลยอยากมาใช้ชีวิตสงบสุขที่นี้ คนในหมู่บ้านเลยไม่ถามมากให้การต้อนรับพิเมเต็มที่จนพิกลายเป็นส่วนหนึ่งของหมู่บ้านในเวลาไม่นาน พิเมใช้ชีวิตอย่างสงบไปวันๆจนวันหนึ่งไปเจอพ่อมดเค่อหมดสติอยู่ข้างแม่น้ำเลยเก็บมา พอเค่อฟื้นก็ขอบคุณพิใหญ่ บอกว่าตัวเองถูกคนที่บ้าน(cw)เล่นงานมาถ้าไม่ได้พิคงตายไปแล้ว
วันนี้ทำได้เท่านี้🫠 /นอนเปื่อย ถ้าวันที่5ละชะ้นยังไม่มีตังผลิตก้พับเก้บ พอ เลิก555555
พอคุณเดอะฟูลเป็นอดีตกาล เลยต้องมีบริวารแห่งความลี้ลับติดตาม นึกภาพแอนทิโกนัสใส่สูทพ่อบ้านยืนอยู่ข้างบัลลังก์รหัสยราชัน😭😭😭😭
พิเมเป็นดอกบัวสวรรค์ที่สามารถสร้างร่างมนุษย์ขึ้นมาได้ ป๊ามาเจอเลยเก็บพิเมไปเลี้ยง พิเมเป็นแค่ดอกบัวเลยอ่อนต่อโลกมากพอป๊าทำดีด้วยหน่อยก็หลงหัวปักหัวป่ำ ยอมนอนกับป๊าทุกคืนไม่ว่าป๊าจะทำแรงแค่ไหนหรือเอาของเล่นแปลกๆมาแค่พูดดีด้วยพิก็ยอม แต่จริงๆคือป๊าเห็นพิเป็นแค่เครื่องมือ ได้ทั้งเพิ่มพลังได้ทั้งอีตัวส่วนตัว พอพิเริ่มเสียพลัง กลีบบัวเริ่มร่วงพ่อก็โยนพิทิ้ง
ไอม่อนไปก่อกวนจนคุณเดอะฟูลรำคาญเลยสาปให้กลายเป็นอีกาอ้วนขนฟูจริงๆ ม่อนวิ่งไปฟ้องพ่อว่าโดนสาป แต่พ่อก็ทำอะไรไม่ได้ต้องให้เค่อมาปลดเอง คนที่เคยโดนม่อนเล่นงานเลยอาศัยจังหวะนี้เอาคืนจนอีกาขนร่วงเป็นกระจุก ม่อนเลยมารวมตัวกันที่วิหารกระดูกจนพ่อปวดใจ เลยไปคุยกับเค่อให้ถอนคำสาปให้หน่อย แต่พอกลับมาอีกาหายยกวิหาร พ่อตกใจมากออกตามหาไปทั่ว ...ไปเจอม่อนกำลังจะขึ้นคร่อมคุณดอร์ พ่อ😑
ม่อน: เกิดมาขนเทาเข้ม แต่ชอบเอาตัวเองไปคลุกน้ำหมึกจนดำปี๋แถมทำบ้านเลอะ อดัม: ขนสีทองแกมขาว เป็นบรัชบัดดี้ที่เรียบร้อยมากกกก แต่ชอบโผล่มาข้างหลังเงียบๆ มะมี๊: มะมี๊ของหนอนหลุน ขนยาวจนมองไม่เห็นตา มีหกขา ขนสวยเหมือนท้องฟ้าราตรีประดับดวงดาว ตัวติดกับลิลิธ
หลุนบรัชบัดดี้: ขนสีดำเงาสวย เวลาพองขันเลยกลายเป็นหนอนบุ้งก้อนกลม เค่อบรัชบัดดี้: ขนสีดำด้าน วันดีคืนดีมีหางงอกเพิ่มออกมา มีความสามารถคือไหลเป็นน้ำหมึกได้(...)
วันหนึ่งจู่ๆเค่อก็ตัวหดเล็กลงเท่าตุ๊กตา มีหูกับหางแมวเพิ่มขึ้นมา แถมยังแยกออกตามตัวตนต่างๆที่เคยใช้ ยังดีที่ยังพอทำนายได้เลยรู้ว่าไม่อันตราย แค่ใช้เวลานิดหน่อยกว่าจะหาย เลยส่งแต่คนให้คนอื่นๆดูแลป หลุนได้เค่อ เอ็มลินได้เชอร์ล็อค ดานิซได้เกอร์มัน ดเวนย์โดนม่อนขโมยไป พิเมได้เมอร์ลิน ส่วนโจวกับเดอะฟูลได้แก๊งเพื่อนบ้านคอยดูแล แน่นอนว่าบ่นเรื่องไอม่อนให้กริชาฟังจนหูแทบดับ
แล้วหลังจากนั้นค่อยย้อนกลับมาหาสิ่งที่วางเอาไว้ข้างหลัง ไม่ว่ามันจะผลิบานหรือโรยรา เลโอนาร์ดล้วนทำใจยอมรับมันแล้ว ดีกันหนุ่มเดินเข้าไปหาชายชราที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนเก้าอี้โยก ทรุดนั่งลงบนพื้น เอาแก้มวางบนตักของชายชราและหลับตาลง คล้ายกับเด็กน้อยที่ต้องการที่พึ่งพิงจากใครสักคน นัยน์ตาสีน้ำตาลเจือสีเขียวหม่นหลุบมองเจ้าเด็กที่เขาเลี้ยงมากับมือพลางถอนหายใจ
ถ้าพยายามแทบตายแล้วยังไม่สำเร็จ มัน...ไม่น่าสงสารเกินไปเหรอ ฉันกลัว หวาดกลัวจับใจ กลัวว่าความพยายามทั้งหมดจะไร้ค่า กลัวว่าทุกสิ่งที่ทำมาจะเปล่าประโยชน์ กลัวว่ามันเป็นอย่างนั้น กลัวว่าจะถูกใครสักคนถาม: ที่ผ่านมามัวแต่ทำอะไรอยู่? ฉันพยายามอยู่! พยายามอยู่ตลอด แต่ว่า! แต่ว่า... มันทำไม่ได้นี่ กลัวว่าตัวเองจะพูดแบบนั้น กลัวว่าจะต้องตอบกลับไปแบบนั้น กลัว กลัว กลัว ฉันกลัวอยู่เสมอ
แล้วในตอนนั้นเองใบหน้าของคนตรงหน้าก็ก้มลง พร้อมริมฝีปากเย็นที่แนบลงบนหว่างคิ้ว ในตอนนั้นเองเลโอนาร์ดรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงจนแทบจะทะลุออกมาข้างนอก ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่พุ่งพล่านเหมือนดอกไม้ไฟนี้คือสิ่งใดกันแน่ เขาไม่อยากรู้ และไม่อยากยอมรับมัน อามอนฉีกยิ้มกว้างให้กับดีกันหนุ่มที่ในเวลานี้ใบหน้าขึ้นสีจัดจนน่าเอ็นดู แต่เกรงว่ามากกว่านี้รัตติกาลคงเสด็จมาหาด้วยตัวนางเอง
เปิดฟ้าใสมาเจอม่อนหลุน กี้กดเอาเสาดาอวดเีวีวเ้้ยงารยากวำนำน/สๅยได เปนบ้า เหยินมากค่ะ ฮืออออๆๆๆๆๆๆ คุ่นี้มัรอร่อยเกินปัย!!! วิญญาณหลุดออกจากร่างแล่วสววาว😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭😭
วันหนึ่งพิเมก็ท้องแบบงงๆ พอให้ลิลิธดูพระแม่ก็บอกว่าปนเปื้อนนิดหน่อย แค่ก่อนหน้านี้พิเมไปนอนกับใครมาก็ทำให้มีลูกกับคนนั้น แต่ไม่อันตราย เด็กเกิดมาก็เป็นเด็กปกติ น่าจะเป็นเศษหลงเหลือก่อนสลายไป คำถามถัดไป ใครเป็นพ่อเด็ก ก่อนหน้านี้พิเมนอนกับคนอื่นไม่น้อย แถมด้วยเพราะการปนเปื้อนเลยไม่รู้ว่าลูกใคร พิเม: เด็กคนเดียวฉันเลี้ยงได้น่า พิเมเลยไม่ได้บอกใครว่าตัวเองท้อง