ยิ่งโตยิ่งไม่กล้าร้องขออะไรจากแม่เพราะเคยโดนบ่นบ่อยจนหลังๆเริ่มทำอะไรด้วยตัวเองแล้วก็โดนแม่บ่นอีกว่าทำไมไม่บอก แง้ว แม่จะเอาไงกะนุ
เป้าหมายก็คงได้เป็นเภสัชกร ความฝันก็คงมีร้านคาเฟ่เป็นของตัวเองและทำขนมเก่งๆ
แต่ดูร่างร่างมาสามสี่รอบให้ครสต่างกันทุกรอบเลย น่าจะเพราะดูในตอนที่ช่วงอายุแตกต่างกัน แต่ก็อบอุ่นใจทุกครั้งที่ได้ดู
นั่งนึกกับตัเวเองอีกตั้ง12ปีกว่าจะ30มันจะไม่มีใครเข้ามาในสถานะแฟนเลยหรอแต่พอนึกอีกก็18ปีที่ผ่านมาก็ไม่มีเลยนะ อืม โอเค จิงจิงก้ปลงจ่ะ ไม่คิดจะมีแฟนจิงจิงชาตินี้ นึกสภาพตัวเองมีแฟนไม่ออก ไม่กล้ามีรักด้วย เวลาบ่นอยากมีแฟนก็แค่เพ้อจากนิยายที่อ่านไปวันๆ ชีวิตสาววายอายุน้อย
คือพอโตขึ้นแล้วเข้าใจมากว่ามันเหนื่อยขึ้น มันสภาพจิตใจพังแค่ไหน เลยแบบไม่อยากให้ใครต้องโตมาเจ็บปวดแตกสลายแบบเราเลยแต่เราก็ห้ามมันไม่ได้อะ เลยได้แต่หวังว่าตัวเราจะสามารถเป็นที่พึ่งให้ใครได้บ้าง ชั้นเลยพร้อมโอบรับทุกคนจิงจิง ไม่ชอบเห็นใครเส้า ถึงจะแสดงออกไม่เก่งแต่ชั้นแบบห่วงใยจิงจิง อยากโอบกอดทุกคนอะ อยากให้ทุกคนยังสดใสมีความสุขไปตลอดจัง
ไอครสที่ว่าหายไปจากโลกนี้ได้ก้คงดีกลับมาอีกละ มันเหนื่อยจนอยากหายไปจิงๆ ไม่อยากมีชีวิตอยุ่ลเ เหนื่อยอะ
แต่ก็แอบดีใจที่พ่อแม่ไม่ได้ตีกรอบชีวิต แบบปล่อยให้ทำไรก็ทำ ให้ลองอะ ถึงเขาจะไม่ได้เป็นพ่อแม่ที่ดีอบอุ่นแต่ก็ดีที่เขาปล่อยให้เราได้ใช้ชีวิตของเรา ไม่strictไป แต่นั่นแหละ ให้ลองก็คือลองใช้ชีวิตแบบปล่อยอิสระ ไม่ได้ลองให้ไปค้นหาตัวเองมากนักเพราะกำลังทรัพย์น่ะ จิงจิงเปนชั้นที่ไม่กล้าขอเงินแม่มากด้วยแหละ เลยแบบเออปล่อยให้มันเปนความฝันต่อไปก่อนแล้วกัน ไว้อนาคตมีเงินแล้วค่อยทำเอง
เสียใจตรงที่ประเทศไทยมันไม่มีที่ให้ไปเดินพักผ่อน ไม่มีสวน อากาศดีๆ ไม่ร้อนไปอะ คือนี่ก็ชอบออกไปเดินเล่นนะแต่อากาศประเทศไทยไม่เอื้อจริงๆ นอยอะ เห็นประเทศอื่นที่เขามีทางเดินดีๆ ธรรมชาติสวยๆ ละอิจฉาจัง อยากมีบ้าง;-;
พอได้ลองดูหนังในโรงคนเดียวแล้วก็รู้สึกสบาย แต่ไม่รึ้ว่าเพราะตอนดูไยบะมันมีคนนั่งข้างๆเต่มโรงไหมเลยไม่กลัว ถ้าในโรงคนน้อยไม่มีคนนี่ก้กลัวอะ ฮือฮือ แต่ไม่ใช่สายดูในโรงอยุ่ฃะ ดุแค่อนิเมะ😽
งานเขียนทุกแบบไม่ว่าจะเป็นแบบไหนล้วนมีค่าและสวยงาม อย่าเอาความชอบของตัวเองมาตัดสินงานของคนอื่นได้ไหม คนเรามีความชอบแตกต่างกันไม่ผิดแต่ไปจัสคนอื่นอันนี้พี่ต้องคิดดีๆก่อนนะ
ทำไมช่วงนี้ตตขึ้นรีวิวเภสัชเยอะ ละแต่ละอันคอเริ่ททำกุเคียดละว่ากุเข้าไปจะเรียนไหวบ่ แต่ก็อยากเข้าอยุ่ดี ถ้าไม่เรียนเภสัชก็ไม่รู้จะเรียนไรละ😭
แอบหวังว่าไยบะแบบสกรีนเอ็กจะเข้าโรงอีกรอบ เพราะอยากดูอีกรอบมากๆ รอบเดียวไม่พออะแต่คือติดอนสสอบไง😭 แต่คนดูเยอะมากนะ เกือบเต็มโรงอะก็หวังว่ามันจะเข้าอีกรอบ🥹 คือชอบมากจิงจิง จังหวะที่มันหมุนในปราสาทเหมือนเราหมุนไปด้วยอะ ค่ดฟิน มันแบบอธิบายไม่ถูกแต่ดูปกติก็ว่าดีแล้วพอดูสามจอดียิ่งเข้าไปอีกอะ มานฟินน😭
สอบเสร็จคงต้องกลับมารักสุขภาพจริงๆแล้วไม่งั้นร่างกายพังแน่ ไม่ดูแลตัวเองมาหนึ่งปีเพราะคิดว่ามันเสียเวลาในการอนสอะ ตอนนี้สภาพแย่มาก แค่ลุกก็เหนื่อย
กุฝันว่ากุตื่นมาทำข้อสอบแล้วกำลังจะลุกขึ้นมาตรวจก็งง ทำไมไม่มีวะ อรืม
เมื่อก่อนก็ไม่กล้านั่งวินเพราะกลัว แต่หลังๆเริ่มมานั่งแล้วเพราะมันไวอะ แต่ล่าสุดที่นั่งคือพี่วินพาย้อนศรอะอันนี้น่ากัวมาก คือจะนั่งแค่ระยะทางใกล้ๆไม่ไกลมาก เพราะก็ยังแอบกลัวอยู่😭
ก็แอบกลัวว่ากลับไปเล่นทวิตหลัง16มีนาละจะไม่เหลือใครแล้ว แอบอยากนิวแอคด้วย🥹 แต่นิวแอคไปก้ไม่มีเพื่อยอีก
เวลาอ่านฟิคอ่านนิยายมันก็ดีใจที่ได้เห็นตัวละครเจอรักดีๆคนดีๆ แต่ก็แอบเส้าที่ในชีวิตจริงเราคงไม่เจอแบบนั้น🫠
อยากเห็นเพื่อนอยากเห็นทุกคนเติบโตขึ้นอย่างมีความสุขมากๆๆๆ ชีวิตประสบความสำเร็จดั่งที่หวังไว้ทุกอย่าง ไม่ทุกข์ไม่เศร้า นี่จะคอยเป็นกำลังใจให้และรอดูทุกคนโตขึ้นนะ😭 รักชีวิตในรั้วโรงเรียนชะมัด
ชีวิตวัยทำงานมันน่ากลัวเนอะ เราไม่มีทางรู้เลยว่าทางที่เราเลือกในตอนนี้ที่เราคิดว่ามันดีมันจะดีจริงไหมในอนาคต ต้องลองถูกผิดล้มลุกคลุกคลานแล้วการล้มทีมันใช่ว่าจะลุกขึ้นมาได้ในทันทีได้อะ🫠 ไม่อยากโตแล้วสังคม