ก่อนจะเรียกแม่บ้านมาดูดฝุ่น บอกแม่บ้านเก็บบ้านให้บ้างนะ
RAFAYEL@homuraf.bsky.social · last yr.ไหน ๆ ก็คันจมูกแล้ว ช่วยสูดเข้าไปให้หมดเลยได้ไหมครับ ผมจะได้ไม่ต้องเรียกแม่บ้านมาดูดฝุ่น ไม่อยากโดนบ่นอะ
𝑥𝑎𝑣𝑖𝑒𝑟
@princ0fphilos.bsky.social
⠀⠀⠀“ 𝗇𝗈 𝗆𝖺𝗍𝗍𝖾𝗋 𝗁𝗈𝗐 𝗆𝖺𝗇𝗒 𝗍𝗂𝗆𝖾𝗌 𝗂𝗍 𝗍𝖺𝗄𝖾𝗌, 𝗇𝗈 𝗆𝖺𝗍𝗍𝖾𝗋 𝗐𝗁𝖾𝗋𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝖺𝗋𝖾… 𝗜 𝘄𝗶𝗹𝗹 𝗳𝗶𝗻𝗱 𝘆𝗼𝘂𓈒 ” ྐ♥︎ —— #𝔁avier ⛓️ https://x.com/PRINCE0FPHILOS
RAFAYEL@homuraf.bsky.social · last yr.
【 Phone Wallpaper Giveaway 】 Size : 16:9 DL duration : permanent เงื่อนไขการนำไปใช้ 1. ไม่นำไปใช้ในเชิงพาณิชย์โดยเด็ดขาด 2. สามารถนำไปปรับโทนสีของภาพได้ตามสะดวก 3. ไม่อนุญาตให้รีอัปโหลดบนแพลตฟอร์มอื่น 4. ไม่จำเป็นต้องให้เครดิต ⛓️💥 : drive.google.com/drive/folder...
เมื่อคืนฉันไม่ได้เล่นแค่เพลงเดียว แต่ก่อนที่จะได้ส่งเพลงที่ 2 เธอก็หลับไปแล้ว
[ ❄️ : แวะมาวางจดหมายนะครับ ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมสนุกกันตลอดสองวันของอีเวนต์ Halloween นะครับ เป็นอีกช่วงเวลาที่มีความสุขมาก ๆ ของผมเลย หวังว่าทุกคนเองก็จะมีความสุขเช่นกันนะ ] #ALT_LNDTH
#ALT_LNDTH Spin-Off 1 : Since The Very First Day ‘เซน‘ เป็นนักดนตรีในโบสถ์เล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแถบชานเมือง ไม่ได้มีชื่อเสียง แม้มีความสามารถ แต่ก็ไม่ได้โด่งดังพอให้ใครมายกยอปอปั้น แม้ไม่ได้ร่ำรวยล้นฟ้า แต่ทุกวันนี้ก็ยังกินอิ่มนอนหลับ แม้ไม่มีบ้านหลังโตโอ่อ่า แต่ก็ยังมีที่ให้ซุกหัวนอนอย่างอบอุ่น แม้ชีวิตมิได้มีพร้อม…แต่ก็ยังมีความสุขดี
#ALT_LNDTH Spin-Off 2 : My Heart’s In Your Hands ในยามบ่ายของวันหนึ่ง ตะวันทอแสงจ้าอยู่บนนภา พร้อมกับสายลมเย็นพัดให้ใบไม้สีแดงร่วงหล่นลงบนพื้น สร้างทิวทัศน์อันงดงามแห่งสารทฤดู เซนเพิ่งเสร็จสิ้นธุระของเราที่ร้านขนมปัง สองมือของเขาจึงเต็มไปด้วยถุงบรรจุขนมปังทรงยาวที่คุณพ่อวานให้เขามาซื้อเอาไว้สำหรับประกอบพิธีศีลมหาสนิท
(OOC : เนื่องจากในวันนี้จะมีการลงเนื้อเรื่องของผมเพิ่มเติมในส่วน spin-off ผมจึงเปลี่ยนชื่อและรูปโปรไฟล์ชั่วคราวในระหว่างที่ลงเนื้อเรื่อง และจะเปลี่ยนกลับหลังจากที่ลงเนื้อเรื่องเสร็จสิ้นแล้วครับ)
-ชะตาถูกตัดขาดแล้ว- แต่ชั่วนิรันดร์กาลของข้า ปรารถนาเพียงนางผู้เดียว มีรักเป็นอนันต์แด่นางผู้เดียว - ลูเซียโน่ ลูซิเฟอร์ มอนิ่งสตาร์ #ALT_LNDTH
ร้องไห้ทำไมล่ะนั่น…? ฝันร้ายเหรอ? ไม่เป็นไร…ฉันอยู่นี่แล้วนะ เธอนอนต่อเถอะ
สุดท้ายก็เป็นเขาที่โยนไม้ไอติมเปล่าทิ้งไปในถังขยะใกล้ ๆ แล้วเดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไรเช่นกัน จนถึงจุดจบสุดท้ายของเรื่องราว คำบอกลาของเธอคือความเงียบงันเสมอ ใจร้ายเหมือนเดิมเสมอเลยนะ บางทีข้อเสนอไร้สาระนั่นไม่ควรเป็นพลังที่นำพาเขามาเพื่อดูจุดจบที่ไม่ต่างจากฝันร้ายที่ฉายซ้ำ มันควรเป็นการที่เขาได้ลืมทุกสิ่งและจากไปตั้งแต่แรกต่างหาก
ร่างสูงเดินไปหยิบเสื้อแจ็คเก็ตสีขาวที่ถูกพาดไว้บนเก้าอี้บุหนังกำมะหยี่ เขาสะบัดเสื้อขึ้นพาดบ่า มืออีกข้างเปิดประตูออกไปสู่ด้านนอก โถงทางเดินคลับเงียบเชียบไร้เสียงดนตรีและผู้คน เสียงฝีเท้าดังไปตามทางเดินจนกระทั่งมาหยุดอยู่หน้าบาร์ เขาโบกมือบอกลาคนแถว ๆ นั้นแล้วเดินออกไปจากคลับโดยไม่หันหลังกลับไปอีก
เซยะวางมือทาบลงสร้อยคอที่อยู่เหนืออกข้างซ้าย ..มันหายไปหมดแล้ว เขาเค้นรอยยิ้มอันแห้งเหือด หัวเราะเบากระท่อนกระแท่น จนกระทั่งเสียงมันดังก้องไปทั่วห้อง เรื่องราวอันน่าขันของเด็กหนุ่มผู้ถูกสาปยังคงจบลงโดยไม่เหลืออะไรเลย เซยะเท้าแขนสองข้างหยัดตัวขึ้นนั่ง เขามองไปรอบห้องพักที่เขาต้องวนเวียนมาพักทุกปี ทุกและอย่างยังถูกจัดเรียงไว้เหมือนเดิมทุก ๆ ปี
มือของเขาเหยียดตรงชี้ไปยังเผดานสีเข้ม หมุนข้อมือมองดูมือที่เรียบเนียบราว ‘คนปกติ’ ประสาทสัมผัสที่เคยไวกว่ามนุษย์ปกติหายไปหมดแล้ว มันหายไปหมดแล้วจริง ๆ นับตั้งแต่เขาเป็นอิสระ ไม่ต้องเกรงกลัวคืนพระจันทร์เต็มดวงอีกต่อไป ไม่ต้องหวาดกลัวสิ่งที่เขาไม่เคยกลัวมาก่อน แต่สิ่งเดียวที่ไม่ได้คืนกลับมา
จบแล้วหรอ.. ? เซยะถอนหายใจขณะลืมตาอยู่บนเตียง เขานอนไม่หลับเกือบทั้งคืนจนไม่อาจรู้ได้ว่า มันเป็นเพราะความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเขาอีกครั้ง หรือเป็นความวุ่นวายใจนี้กันแน่ ? #ALT_LNDTH #SEIYA_ALT
“ชีวิตนั้นแสนสั้น แม้ชีวิตในโลกหลังความตาย เมื่อถึงเวลา ก็คงไม่แคล้วต้องจากกัน” “ก่อนที่จะถึงเวลาของผม…คุณมีอะไรที่อยากทำอีกหรือเปล่า…?” #ALT_LNDTH
หมายเหตุ ชื่อที่ปรากฎเป็นเพียงชื่อที่ใช้ใน AU หากเกรงว่าจะสับสน สามารถคลิกเข้าไปในลิงก์เพื่อทำการตรวจสอบชื่อบัญชีของสมาชิกท่านนั้น ๆ ได้ และกรุณาไม่ยุ่งเกี่ยวกับกระดาษโน๊ตของผู้อื่น