Прыйшоў Спас — усяму час.

Не падладзілі — толькі нагадзілі.

Каму-каму, а сіваму каню дастанецца болей.

Грошай — куры не клююць.

Чалавек не скаціна: гарэлкі на ваду не мяняе.

Дзе дубы, там і грыбы.

Добры чалавек добрымі вачамі на ўсё глядзіць.

Чужое дабро бярэ за рабро.

ДЗЕ пакачаецца скацінма, там застанецца шарсцінка.

Хто позна ходзіць, той сам сабе шкодзіць.

Каштуе рубля, а калі надуць, то два дадуць.

Малая птушка, а рот вялікі.

І гэта слова не мякіна.

Кожны святы да сябе рукі туліць.

Старога ліса не ашукаеш.

Гультай усе святкі знае.

Работа ў пашане стала — з'явіліся хлеб і сала.

Пасля гэбля тапаром не чэшуць.

З вачэй далоў — і з сэрца вон.

Не ўпросіце яго ні просьбаю, ні грозьбаю.

Прымак пятнаццаць гадоў цёшчынага ката на вы заве.

Хто цыбулі не еў, той і смярдзець не будзе.

Ён мне ў пячонкі ўеўся.

Добры чалавек і сабакі дражніць не будзе.

З добрым падыходам і кот гарчыцу есць.

Не па Юрку шапка.

Няпрошаны госць горай за татарына.

Смех без прычыны — прызнак дурачыны.

Папы звоняць, бо іх на паншчыну не гоняць.

Гора гараваць — не мёд лізаць.