Cœur le joueur

@rustyrevolver.bsky.social

the fool who was overwhelmed, the lied she mades till its end. The Scattered Radiant, Citrine.

อเวนทรินเป็นคู่รักที่น่าสมเพชที่สุด: อเวนจูรีนทราบว่าความรู้สึกที่มีแก่อีกฝ่ายควรถนอมไว้ก็ต่อเมื่อเขาเห็นเธอหลั่งน้ำตา ก่อนที่เขาจะทำมันลงไปอีกครั้งแล้วเสียเธอไป ท้ายสุดเม็ดฝนห่าใหญ่ก็เยาะเย้ยความขี้ขลาดของสตรีและดรุณเมื่อพวกเขาดื่มดูดกลีบปากอีกฝ่ายอย่างโหยหาโดยไร้ซึ่งความละอาย

บริเวณหลังคอจนถึงกลางหลังของเธอถูกพิมพ์ทับด้วยแผลไฟไหม้ เธอจึงค่อนข้างระวังตัวเอง การระวังตัวเองของเธอส่งผลให้เธอจำเป็นต้องพิถีพิถันในการเลือกชั้นเพื่อไม่ให้ระคายเคืองผิวหนัง เนื่องจากเมื่อสะเก็ดแผลเกิดการระคายเคืองทำให้แผลเก่าลุกลามหนัก กระนั้นว่าแม้เธอจะเลือกชั้นในมาอย่างดีแล้ว ปัจจัยภายนอกก็สามารถทำให้ผิวหนังของเธอแสบร้อนได้ เพราะฉะนั้นวิธีที่สมควรที่สุดคือการพันแผลพับอีกทบ

ซีทรินถูกเขียนขึ้นมาจากความรู้สึกของฉันที่มีให้อเวนจูรีนอย่างถ่องแท้ เธอเป็นบุคคลที่กอปรด้วยความแรงกล้าและความเปราะบาง ความแรงกล้าหมายถึงความปรารถนาจะกลืนกินหรือถูกกลืนกินเมื่อเด็กผู้หญิงจริงจังกับนิยายโกธิคมากเกินไป เพราะฉะนั้นซีทรินเลยมีนิสัยชอบเอาชนะ หรือบางครั้งก็ชอบทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของอเวนจูรีน เช่นกันกับอเวนจูรีนที่ชื่นชอบในการแสดงนัยยะของการเป็นเจ้าของตัวเธอ

🐰 : คุณเบลดกินช็อคโกแลตม้าย หึฬ์ ล้อเล่น กินคนเดียวให้หมดเลย~ สุขสันต์วันวาเลนไทน์ค่ะ ! © Re Ro

Bild

'ฉันไม่ใคร่ใส่ใจในมวลกล้ามเนื้อของบุรุษ' แปลว่าเธอริษยาผู้ชายทุกคนที่สามารถปอปั้นมวลกล้ามเนื้อได้อย่างง่ายดายภายในเวลาไม่กี่เดือน ขณะที่เธอใช้เวลาร่วมแรมปีและมันก็หายไปในพริบตาเมื่ออาการซึมเศร้าหลังถูกคุมขังกัดกิน ขณะนี้เธอก็ไม่อาจประกอบความงามของเธอคืนกลับมาสู่หน้าท้องอีกหนได้ นี่แลหนอเมื่อเกิดเป็นอิสตรีชีวิตจึงยากเข็ญ

ชนเผ่าที่เป็นปฏิปักษ์กับบรรทัดฐานความดีงามของชาวยุโรปโดยส่วนใหญ่มีเพียงชื่อตัวไร้ชื่อสกุล เนื่องจากไม่มีคนในเผ่าที่ชื่อซ้ำกันมากมายนัก เพราะฉะนั้นสามารถอนุมานได้หรือเปล่าว่า Kakavasha เป็นทั้งชื่อและสกุลในตัวเอง ดังนั้นหากมีสักจักรวาลขนานหนึ่งซึ่งซีทรินได้จดทะเบียนสมรสกับอเวนจูรีน: เธอควรจะเปลี่ยนสกุลเป็น Clarice Kakavasha หรือเขาควรจะเปลี่ยนสกุลเป็น Kakavasha Robespierre

อิตถีปราศจากประสาทความรู้สึกเกษมสุขบนใบหน้า ทว่าดวงเนตรของตนกลับเฉิดฉายสะท้อนประกายชีวิตของเธออยู่เป็นเนืองนิตย์ บุรุษวัยฉกรรจ์ผู้มีรอยยิ้มแสนสำราญอยู่บนใบพักตร์ ทว่านัยน์เนตรกลับหม่นมัว น้ำหนักของดวงจิตแสดงออกมาผ่านแก้วตาที่เรียบแปล้

ความรักเป็นสิ่งที่น่ากลัว กระทั่งทำให้ผู้ชายเจ้าชู้เปลี่ยนกลายเป็นหมาน้อยตากลมใส(แต่ในใจเป็นหมาใหญ่กำเริบเสิบสาน)

#🦚🐓 CW: My headcanon Before: 'Look at that unfunny lady. I bet my honor that: I can make her down bad for me on her knee.' After: 'Cin, where did you go ? Do you want to leave me here so lonely and so cold ? Please, my lovely Cindy, my heart would be shattered if I didn't have a morning kiss.'

#ปรารถนาสมญาสุวรรณนาม เรื่องที่ไม่ต้องรู้ก็ได้แต่การเขียนและเสียงของ Clarice คล้ายกับ Cicatrice รวมกันจะได้ว่า แผลซึ่งมีลักษณะเป็นแสง ? แสงสว่างในแผลเป็น ? แผลผู้เป็นแสงสว่าง ? หรือรอยแผลของแสงสว่าง ? ก็ถูกทั้งหมด บางทีกลารีซอาจถูกกำหนดให้มีแผลไฟไหม้เป็นแนวยาวกลางหลังเพื่อเป็นเธอทุกวันนี้ แต่แท้จริงแล้วสิ่งนั้นเป็นสัญญะแห่งบาปหรือร่องรอยแห่งการเติบโตก็คงไม่มีใครทราบ

#🦚🐓 'มันจะเป็นการเหมาะสมกว่าหากเรามีสองหน่วยวัดที่เชื่อมถึงกัน' 'ระดับภาษาของคุณ...ให้ตายสิ ซินจ๋า คุณกำลังทรมานดวงใจที่โหยหาคุณอยู่นะ !' 'ได้โปรดพิจารณาถึงสถานที่อันสมควรเมื่อกระทำการใด ๆ ด้วย คุณอเวนจูรีน' 'ย เย็นชาที่สุด เจ้าหญิงหิมะของผม คุณลืมหรือเปล่าว่าเราเป็นอะไรกัน ทำไมคุณถึงยังเรียก...' 'งั้นไม่ต้องเลยนะ ซินจ๋า คืนนี้ไม่ต้องมาอ้อนวอนขอจูบจากผม' 'ตามประสงค์'

ฉันขอร้องคุณสักอย่างหนึ่ง ก่อนที่หัวใจของใครสักคนหนึ่งจะหยุดเต้น แน่นอนว่าต้องมีใครสักคน ไม่ฉันก็คุณ มันเป็นสัจธรรมเมื่อวิญญาณดวงหนึ่งในสองดวงเกิดแตกหักกัน โอ แล้วหากดวงใจแตกหักกันจากภายนอกยังเจ็บปานนี้ แล้วการขัดแย้งจากภายในใจของตนจะไม่เกิดแผลอุฉกรรจ์รึ ? หากเช่นนั้นฉันไม่บังอาจอ้อนวอน เพราะฉันคงเจ็บเจียนตายจากเศษหินที่ทับถมกันอย่างสิ้นหวังในดวงใจก่อนทราบคำตอบเสียอีก

อยากลองเขียนเอกสารเกี่ยวกับนิสัยเชิงลึกของซีทริน ตัวละครนี้ถูกเขียนออกมาซับซ้อนจนหัวหมุนเหมือนกันเวลาจะขายอะไรให้ใครฟัง เราไม่สามารถบอกว่าเป็นผู้หญิงที่ทำมีความเป็นชายจากกิริยาโดยละความเป็นหญิงที่มีทั้งในสายตาและเส้นผม ในขณะเดียวกันก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเป็นตัวละครที่น่าเลวร้ายอย่างบริสุทธิ์เพราะเธอยังมีน้ำตาและอาดูรในบาปที่เธอได้กระทำ

#🦚🐓 ขณะที่กลารีซมองร่างของเขาซึ่งสวมใส่เสื้อนอนหลุดลุ่ย กระดุมล่างไม่ติด ทั้งคอเสื้อคอเขายังเป็นคอที่กว้างจนน่าเกลียด เธอมีสองเหตุผลในการจัดการแต่งกายของเขา 1. หน้าอกของเขา เป็นสิ่งที่สะกดสายตาภายนอกเข้าขั้นน่ารำคาญ ฉันรู้นะว่าคุณจะพูดอะไรออกมา แต่ไม่ใช่คำนั้น อย่าริอาจ ! 2. กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขา ทำให้เธอรู้สึกว่าถูกกดทับด้วยความถวิลหาอาวรณ์ ..เธอก็เคยมี...แต่ไม่อีกแล้ว