♡* 國海 、ไม่อนุญาตให้สวนโพ
@sepfourteenth.bsky.social
20+ㅣINFJ-Tㅣ成人済ㅣクロ月ㅣ五七ㅣ千翠ㅣ弓翠ㅣ丹穹ㅣ플레이브ㅣ流星隊ㅣKnightsㅣハイキューㅣ🦁🐱ㅣ💜💙ㅣ🖤💙ㅣ💗💙ㅣ❤️💙ㅣ놔왼ㅣ예른
#นวาแกง “รัก รัก รัก” “…รัก รัก รัก” “…” “ยิ้มอะไรของนาย” “ไม่—ไม่มีอะไร” “ย๊า เห็นชัด ๆ ว่ายิ้มน่ะ” “ก็บอกว่าไม่มีอะไรไง” “ถ้าแอบพิมพ์ล้อฉันในบับเบิ้ล แฟนคลับจะต้องเอามาฟ้องฉันแน่นายรู้ใช่ไหม” “อืม รู้ แล้วฉันก็ไม่ได้ล้อด้วย” “แล้วไปนะ” จะให้บอกไปได้ยังไงว่าฮันโนอาใจเต้นกับคำบอกรักของเพื่อนสนิทอย่างนัมเยจุนน่ะ 💜💙
#กัมดล นัมเยจุน 5 ขวบ หรือ นัมเยจุน 5 คน “นัมเยจุน 5 คนครับ” เสียงของเด็กกว่าตอบออกมาอย่างชัดถ้อยชัดคำ ราวกับว่าอีกฝ่ายคิดคำตอบนี้มาตั้งแต่ลืมตาตื่น คนที่ชมเขาว่าน่ารักทุกการกระทำแบบนั้น… ดันอยากได้ตัวเขาตั้ง 5 คนเนี่ยนะ??? “ฮามินอ่า…” “ครับ?” “ที่บอกว่าอยากได้พี่ 5 คนเนี่ย… จะทำยังไงกับพี่เหรอ?”
#อึนบี้ “ผมไม่น่าทำงี้เลยว่ะ” น้ำเสียงที่เต็มไปด้วยอารมณ์หงุดหงิดถูกเปล่งออกมาจากปากของคนเด็กกว่า “ทำอะไร?” บงกูขานตอบรับพลางหันไปหาต้นเสียง ร่างสูงของอึนโฮที่กำลังนอนแผ่อยู่บนเตียงนอนของเขา มือยกโทรศัพท์ขึ้นมาไถนิ้วไปกับหน้าจออย่างหงุดหงิด สังเกตจากคิ้วที่ขมวดจนแทบจะผูกกันเป็นโบว์ได้อยู่แล้ว
#นวาแกง “จุนอ่า…เมาเหรอ?” เอ่ยถามเพื่อนสนิทที่จู่ ๆ ก็เดินมาทิ้งตัวนั่งลงข้างเขา แถมยังเอนศีรษะมาพิงไหล่กันอีก ต้องเมาแน่ ๆ เพราะนัมเยจุนที่มีสติร้อยเปอร์เซ็นต์คงไม่ยอมทำอะไรแบบนี้ด้วยความตั้งใจของตัวเองหรอก “อื้อ …คงใช่มั้ง” เยจุนตอบกลับมา หลับตาลงทั้งยังใช้พวงแก้มถูไถไปมาเบา ๆ ราวกับตั้งใจจะแกล้งกัน “ถ้าเมาก็พอก่อนดีไหม?”
💜 นี่… 💙 อือ 💜 ถ้าวันนึงฉันหลงลืมนายไป นายจะทำยังไงเหรอ 💙 โห ถามซะยากเลย 💜 ฉันอยากรู้ 💙 ฉันก็คงทำให้นายจำฉันได้ล่ะมั้ง 💜 … 💙 แล้วนายล่ะ 💜 หืม? 💙 ถ้าวันนึงนายลืมฉัน แล้วเราได้เจอกัน นายจะทำยังไง 💜 นั่นสิ 💙 … 💜 ฉันคงเดินเข้าไปทำความรู้จักนายอีกครั้งล่ะมั้ง แล้วก็สร้างความทรงจำใหม่ด้วยกันกับนายไปเลย เพราะฉันคิดว่าเราคงเอาสิ่งที่เสียไปแล้วกลับมาไม่ได้หรอก
#นวาแกง ฮันโนอามีความสามารถพิเศษอยู่อย่างหนึ่ง เขาได้ยินความคิดของคนอื่น ‘ร้อนอะ ทำไมพี่บงกูต้องสั่งแก้ท่าเต้นด้วยวะ‘ ความคิดในหัวของอึนโฮลอยมาให้ได้ยิน ’เมื่อไรอึนโฮมันจะลงเท้าถูกข้างสักทีเนี่ย’ ตามมาด้วยเสียงของแชบงกู ‘ถ้าตรงนี้เราปรับอีกสักนิด…’ อ่า… ให้ตายสิ นี่คิดจะปรับท่าเต้นไปถึงเมื่อไรนะยูฮามิน โนอานั่งฟังเสียงวุ่นวายในหัวจนดูเหม่อลอย
พต : เสื้อมือสองในทวิตนี่บอกฟรีไซซ์ แต่อกใหญ่สุดแค่ 36 เองอะ ผม : นมเล็กมั้ง พต : /หัวบ่คืน
“ทำไงดี” “หืม?” “ถ้าไปสารภาพรักกับคนที่ชอบอยู่ตอนนี้…” “…” “…แล้วเขาไม่ชอบ ฉันจะทำไงดี” “ที่จริง…” “อื้ออ?” “การแอบรักมันไม่ได้ทำให้ตายหรอก” “แต่มันอึดอัดนะ” “แล้วรับได้ไหมถ้าสารภาพไปแล้วจะไม่ได้เป็นอะไรแม้กระทั่งเพื่อนน่ะ” “…” “ถ้ากลัวขนาดนั้น ก็ไม่ต้องพูดไปหรอก” “…” “เชื่อฉันสิ”
💜 นัมเยจุน ทำไมชายเสื้ออยู่นอกกางเกงอีกแล้ว 💙 (แม่งเอ๊ย) 💜 ผมถามทำไมไม่ตอบ 💙 เอ่อ เมื่อกี้…ฉันวิ่งมา เสื้อมันก็เลยหลุด… 💜 ต้องวิ่งเพราะตื่นสายใช่ไหม 💙 …🥺 💜 จบคาบแรกแล้วขอคุยด้วยหน่อยนะ
#กัมดล “ผมบอกว่าอย่ามายุ่งกับผม!” เสียงดังโหวกเหวกดึงความสนใจของเยจุนให้หันไปหาต้นเสียง ให้ตายสิ ที่นี่น่ากลัวชะมัด เขาเพิ่งมาทำงานวันแรกจะอยู่กับที่นี่ได้สักกี่วันกันนะ “ตรงนั้นคือคุณยูฮามินค่ะ เอสเปอร์ระดับสูงขององค์กรเรา ปัจจุบันยังหาไกด์ที่พอจะทำให้เขาสงบไม่ได้เลยค่ะ” “โห…ระดับสูง คงจะหายากน่าดูเลยใช่ไหมครับ” เขามองความวุ่นวายตรงนั้นไม่วางตา
♡* 國海 、ไม่อนุญาตให้สวนโพ@sepfourteenth.bsky.social · 6mo ago🖤: ครั้งนี้ถึงกับต้องมาลงพื้นที่กับผมเลยเหรอ 💙: อย่าสำคัญตัวไปหน่อยเลย ฉันมาที่นี่เพื่อทุกคน ไม่ใช่แค่นายคนเดียว 🖤: ก็แค่ยอมรับใจตัวเอง มันไม่ยะ— 👥: คุณเยจุนช่วยไปดูอาการของเจ้าหน้าที่ที่เต้นท์พยาบาลให้ทีนะคะ 💙: รับทราบครับ เดี๋ยวผมรีบไป 💙: ฉันมีงานต้องทำแล้ว ถ้านายว่างนักก็ไปช่วยงานอื่นซะ 🖤: อย่าให้ใครจับ… 💙: อะไรนะ? 🖤: ตัวพี่น่ะ อย่าให้เอสเปอร์ชั้นต่ำพวกนั้นมาแตะ
🖤: ครั้งนี้ถึงกับต้องมาลงพื้นที่กับผมเลยเหรอ 💙: อย่าสำคัญตัวไปหน่อยเลย ฉันมาที่นี่เพื่อทุกคน ไม่ใช่แค่นายคนเดียว 🖤: ก็แค่ยอมรับใจตัวเอง มันไม่ยะ— 👥: คุณเยจุนช่วยไปดูอาการของเจ้าหน้าที่ที่เต้นท์พยาบาลให้ทีนะคะ 💙: รับทราบครับ เดี๋ยวผมรีบไป 💙: ฉันมีงานต้องทำแล้ว ถ้านายว่างนักก็ไปช่วยงานอื่นซะ 🖤: อย่าให้ใครจับ… 💙: อะไรนะ? 🖤: ตัวพี่น่ะ อย่าให้เอสเปอร์ชั้นต่ำพวกนั้นมาแตะ
♡* 國海 、ไม่อนุญาตให้สวนโพ@sepfourteenth.bsky.social · 10mo ago#กัมดล ไกด์เวิร์ส “อีกแล้วเหรอ…“ “อืม ตอนนี้กำลังพากลับมา” “พอฉันไม่ไปลงพื้นที่ด้วยแล้วก็เป็นแบบนี้ทุกทีเลย เริ่มคิดแล้วนะว่าจงใจกันหรือเปล่า” “จะบ้าเหรอจุน ใครมันจะเอาเรื่องนี้มาอ้าง” ก็หมอนั่นไง เยจุนทำได้แค่คิดในใจ บทสนทนาระหว่างเขาและเพื่อนสนิทอย่างฮันโนอาเป็นอันจบลงเมื่อเขาได้รับแจ้งว่าเอสเปอร์ในความดูแลของเขากลับมาถึงแล้ว
#บัมเย ไกด์เวิร์ส “คุณเยจุนคะ เดี๋ยววันนี้จะมีเจ้าหน้าที่คนใหม่มาคอยช่วยงานคุณเยจุนนะคะ” “ช่วยงานผม? ไม่ใช่ว่าไกด์คนอื่นก็งานท่วมหัวแล้วเหรอครับ?” “ก็ใช่ค่ะ” “แล้วที่ว่าช่วยงาน?” เยจุนละสายตาจากกองเอกสารบนโต๊ะมามองเจ้าหน้าที่ประสานงานที่ยืนแจ้งเรื่องให้เขาอยู่ที่หน้าประตู หญิงสาวทำท่าทางเลิ่กลั่กก่อนจะอ้าปากเพื่อตอบคำถามของเขา
#นวาแกง ไกด์เวิร์ส “เอ๊ะ? วันนี้ไม่ได้ลงพื้นที่กับคนอื่นเหรอโนอา” “รู้สึกเหมือนไม่ค่อยสบายน่ะ ช่วยดูอาการให้ฉันหน่อยสิจุน” โนอาเดินมาทิ้งตัวนั่งลงที่เตียงผู้ป่วย จากการมองคร่าว ๆ อีกฝ่ายไม่ได้มีบาดแผลร้ายแรงอะไร จะให้พูดตามตรงก็ไม่มีแผลเลยนั่นแหละ แล้วเป็นอะไรล่ะหมอนี่ เยจุนทำได้แค่เก็บความสงสัยเอาไว้ เขาถือคติว่าถ้ายังไม่ได้ตรวจอย่างละเอียด ก็จะตัดสินไม่ได้ว่าคนตรงหน้านี่ปกติดี
#บัมเย 💙: จะมองพี่อีกนานไหม 💗: แฟนผมสวยผมก็อยากมอง ไม่ได้เหรอครับ 💙: ไม่ต้องพูดเลย 💗: พี่เยจุนหันมาทางนี้หน่อยครับ 💙: จะทำไมอีกเนี่ย 💗: อืม สวยจริง ๆ โชคดีชิบหายเลยนะแชบงกู
#กัมดล 🖤: … 💙: 💤 🖤: …น่ารักจัง(พูดเสียงเบา) 💙: อืออ… เอ๊ะ ฮามิน? 🖤: ฝันดีอยู่หรือเปล่าครับ? 💙: ..พี่หลับไปเหรอ โทษทีนะ 🖤: ไม่เป็นไรหรอกครับ ได้มองพี่หลับใกล้ ๆ แบบนี้ผมว่าผมได้กำไรแล้วล่ะ
#กึงดล ❤️: พี่เยจุน ตรงนี้ยากอะครับ มาสอนผมหน่อยสิ 💙: แต่อันนี้พี่สอนไปหลายรอบแล้วนะ? ไหนมาดูซิ ❤️: ถ้าทำเป็นตั้งแต่พี่สอนครั้งแรก ผมจะได้อยู่ใกล้พี่แบบนี้ได้ยังไงล่ะครับ 💙: อ่า…ไอ้เด็กนี่…
#นวาแกง เยจุนเชื่อมาตลอดว่าตนเองเป็นคนคอแข็งที่สุดในวงเหล้า ทุกครั้งที่ไปดื่มกับเพื่อน ๆ ร่วมสาขาเขสจะเป็นคนที่อยู่จนถึงสุดท้ายเสมอ ไม่ว่าจะดื่มโซจูหรือเบียร์ไปกี่ขวดก็ไม่เคยที่จะคอพับไปก่อน จนกระทั่งมาเจอกับเพื่อนต่างสาขา ที่ไม่ว่าจะมองกี่ครั้งก็ชอบทำให้รู้สึกหงุดหงิดเสียขึ้นมาดื้อ ๆ
#นวาแกง 💜: จุนอ่า อย่าเพิ่งนอน ทำตรงนี้ให้เสร็จก่อน 💙: ไม่เอา ฉันง่วงแล้ว เดี๋ยวเราค่อยทำได้ไหม 💜: แต่มันอีกนิดเดียวเอง 💙: ม่าย☹️ 💜: ถ้านายยังทำเป็นหลับอยู่ฉันจะหอมแก้มนะ 💙: ย่าห์!!! หยุดเลย!!! 💜: ตื่นซะแล้ว เสียดายจัง😗
