รู้ว่ากำลังผูกกับเท้าเขา แต่บรรจงผูกให้เลยละ
พอเราเอาตัวเรา เอาใจเรา ไปผูกไว้กับคนอื่น เราก็เจ็บเอง ไม่รู้ว่าไปผูกไว้ตรงไหน ผูกไว้ตาตุ่มเค้าด้วยมั้ง
รู้ว่ากำลังผูกกับเท้าเขา แต่บรรจงผูกให้เลยละ
พอเราเอาตัวเรา เอาใจเรา ไปผูกไว้กับคนอื่น เราก็เจ็บเอง ไม่รู้ว่าไปผูกไว้ตรงไหน ผูกไว้ตาตุ่มเค้าด้วยมั้ง
"ความถือของเขาของเราแบบไทยๆ " จริงมาก สารภาพเราเป็นเด็กทุน mou ของรพ. ในยุคทักกี้ แล้วช่วงนั้นที่เราเรียนจบเกิด รปห. ทุนทั้งหมดช่วงนั้นถูกยกเลิก เราโชคดีที่ได้ทุนก้อนแต่แรก แต่ว่าสัญญาบรรจุของเราถูกยกเลิกทันที แต่ อ.ที่นั่นก็มาขอร้องให้อยู่ช่วย รพ.ก่อน (ถ้าเราออก ตอนนั้นจะไม่มีหมอเฉพาะทางนี้ใน รพ.) ขนาดทุนที่มีประโยชน์ต่อประเทศ แค่ได้รับจากฝั่งตรงข้าม เขายังไม่สนใจเลยอ่ะ
ปัญหาหนึ่งคือ ความไม่ต่อเนื่องและความถือของเขาของเราแบบไทยๆ ด้วยอย่างนึง ที่ทำให้โปรเจคท์ที่ดี แต่เป็นของอีนั่นเลยโดนล้ม ส่วนจะทำต่อหรือไม่สุดแท้แต่ชะตากรรม แต่การมีองค์กรที่สนับสนุนงานศิลปะที่ไม่จำกัดกรอบว่าต้องเป็นงานใส่ชฎาเท่านั้น มีผู้บริหารที่เป็นงาน มีวิสัยทัศน์ และเปลี่ยนวาระบริหารแล้วก็ยังเดินต่อได้ด้วยเพซที่ไม่แผ่วลงมันสำคัญจริงๆ
ปีนี้คุณอามุลินดูเจอแต่อะไรก็ไม่รู้อะ…….
เขากับแม่สมควรเจออะไรแบบนี้หรอ เขาทำผลงานด้วยใจรัก appreciate ทุกคนที่สนับสนุนเขาอ่ะ เรื่องไม่เมนชั่นถึง THACCA ล่าสุดเขาก็ทวิตขอบคุณให้ ติดแท็กด้วย แต่แบกบางคนก็ยังไม่จบ ลามไปซ้ำเติมเขาเรื่องซีรีส์หงสาอีก
สงสารคุณอมล.กับคุณแม่อ่ะ โดนบางคนด่าว่าไม่เมนชั่นถึงทักก้า ไม่ขอบคุณทักก้า (ละด่าหนักด้วยไปด่าเขาเป็นสล.) พอคุณอมล.กับแม่เขาขอบคุณทักก้า บางคนก็ยังด่าต่อ คือสรุปแล้วต้องการอะไรอ่ะ
นี่ว่าถ้าเด็กวัยมหาลัยหรือเพิ่งจบยังหมกมุ่นกับมหาลัยอยู่ นั่งพูดกันว่าคนจบโทนั่นนี่ไม่เท่านู่นนี่ก็พอเข้าใจได้แต่ถ้าทำงานมาหลายปีแล้วยังเพ้อเจ้ออยู่ your view of others is a reflection of who you are นะ เหมือนชีวิตไม่ประสบความสำเร็จอะไรอีกแล้วหลังเรียนจบเลยหมกมุ่นแต่เรื่องมหาลัย
รีล่า จริงๆ นะ อย่าอะไรกับรัฐไทยมากเลย ดูเป็นเคสๆ สนับสนุนจริงก็เยอะ สำเร็จแล้วเคลมก็ไม่น้อย อันนี้จริตรัฐโดยทั่วไป ไม่จำเพาะองค์กร
หยุดยาว มีนิยายอ่านนึยัง🥺✨
อ่านนิยายเนิร์ดๆกันมั้ยงับ ตัวเอกเป็นนักล่าฟอสซิลมือสมัครเล่น (ข้อมูลเยอะตงนิ) เซตติ้งเป็นโลกหลังอารยธรรมมนุษย์ล่มสลาย โลกถูกทิ้งร้าง คนหนีไปอวกาศ ตัวละครด่ากันเก่งหน่อย และสโลว์เบิร์นสุบๆ ถถถ #นิยายวาย #นิยายไซไฟ #ไซไฟแฟนตาซี #ฟอสซิล www.readawrite.com/a/75cf7d6c58...
สิ่งที่น่าสนใจกว่า 10 คะแนนคือ 0 คะแนนเป็นอันดับที่ 2 🤔
คนบางคนไม่ได้พูดจาเอา rage bait นะ โลจิคส่วนตัวเค้าเป็นงั้นจนคนเห็นคนได้ยินรู้สึก rage แบบทำไมมึงคิดอะไรได้แบบนี้วะ
มา ca ✖️ มากินมีทบอลล์อิเกีย ✔️✔️✔️ เด๋วบ่ายกลับเข้างานละ ของมากินก่อย
วันนี้ไปคาเฟ่แมวมาชอบน้องคนนี้มาก นอนให้เกาพุงสุดฟิน เลิกไม่ได้ด้วยนะ เลิกลูบปุ๊บตื่นมาจ้องเลย55555
#ภพนภามีอาหาร แกงเขียวหวานลูกชิ้นปลากราย ตื่นมาตำลูกชิ้นเองจ้า และแม่ทำเหมือนเลี้ยงคนทั้งซอยเหมือนเดิม
ไม่มีวาสนากับร้านคุณอิ่มม 😭😭 ทุกอย่างหมดตั้งแต่ร้านยังไม่เปิด ฮือ /ถ่ายแมวที่ร้านมาแทน
เคยฟังคำมาว่า คนเป็นหัวหน้าต้องมีทั้งพระเดชและพระคุณ พระเดชคืออำนาจเพื่อปกครองลูกน้อง พระคุณคือน้ำใจเพื่อครองใจลูกน้อง ซึ่งก็พอเดาได้ว่าที่เห็นคนลาออกกันโครมๆ ส่วนนึง (ส่วนใหญ่) ก็เพราะหัวหน้าใช้แต่พระเดชแต่ไม่มีพระคุณ ใครมันจะทนไหว
เทรนด์ว่าคนทำคอนเทนท์ต้องกระหน่ำออกปริมาณคอนเทนท์ให้เยอะๆ เข้าไว้มันไม่ใช่แค่บ้าบอไม่สมจริง แต่มันขัดทางโลก (society/community) มากอะ เพราะเอาจริงแค่มึงผลิตออกมาวางตรงที่ที่สาธารณะที่สุดที่เข้าถึงได้สะดวกตัวเองมันก็เป็นการยอมรับไปในตัวแล้วว่ามีคนอื่นในโลกนี้นอกจากมึง มึงต้องการคนอื่น ซึ่งการทำเหมือนคนอื่นที่ว่าเป็นผู้ชมผู้บริโภคอย่างเดียว กุเท่านั้นที่ผลิตหรือสมควรได้ผลิตมันเพี้ยนอะ