เห็นข่าวเจ้าพ่อค้ายาได้รับการอภัยโทษเตรียมออกจากคุกแล้วก็รู้สึกเซอร์เรียลแปลกๆ ไม่คิดว่าเราควรทบทวนไอ้สิ่งที่เรียกว่าการอภัยโทษนี่หน่อยเหรอว่ามันควรมีลิมิตตรงไหน ไม่ใช่ว่าคุกเต็มก็หาทางปล่อยๆ ออกมา
🍒งอนอะไรคนดีถึงเอาแต่นอนมองกันแบบนี้ 🍓เค้าเปล่างอน ก็แค่คิดว่าวันนี้ปีที่แล้วก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน 🍒เดี๋ยวกลับไปกอดแน่นๆเลยโอเคไหม 🍓เค้าไม่อยากงี่เง่าแบบนี้เลยแต่ไม่รู้ช่วงนี้เป็นอะไรนิดหน่อยก็คอยแต่จะกวนให้เธอลำบากใจ 🍒ไม่ลำบากใจหรอก แค่อยากให้รู้ไว้ว่าที่ทำงานหนักในช่วงเวลาที่มีโอกาสเข้ามาก็เพราะอยากซัพพอร์ตเธอได้เยอะๆ คนอื่นไม่รู้ไม่เป็นไรแค่เธอรู้คนเดียวก็พอ 🍓อื้อรักเธอนะ 🍒รักเหมือนกัน
เป็นพันกว่าคำที่โฟลว์มาก ตั้งแต่กลับจากสัมมนา เพิ่งจะจรดแป้นพิมพ์ออก
อยากมาลงงานเก่าที่ชอบมากๆ งานนึงในนี้ (คัดลอกข้อความในเธรดด้านล่างมาจากทวิต, ธันวาคม 2023) เป็นเจ้าเล่มบางที่เขียนด้วยความคิดที่คิดถึงบ่อยๆ ว่า การแปลน่ะนะ ทำให้นึกถึงการอุ้มตะกร้าที่เต็มไปด้วยก้อนหินของถ้อยคำ แล้วก็เดินข้ามแม่น้ำไปด้วยความพยายาม ตั้งใจถ่ายจากเล่มมาเพราะอยากให้มีความรู้สึกของการอ่านเป็นเล่มติดมาสักนิดค่ะ อ่านได้ในเธรดด้านล่างนะ
พบสัจธรรมอีกอย่างที่เป็นจริงที่สุด ว่ามีเงินแล้วอย่างอื่นจะตามมาจริง ๆ
เพิ่งเคยอ่านงานพี่พู - อุรุดาครั้งแรก เรื่องนี้แทงเข้าไปในใจเลย รู้สึกซับซ้อนสวยงาม ร้าวรานและอบอุ่น เป็นทั้งแดดยามเช้าตรู่และยามเที่ยงกลางแจ้ง จะหาผลงานต่อๆไปมาอ่านคับ
ปลายปีที่แล้วพาตัวเองทำเรื่องบ้าระห่ำที่ถ้าเป็นตัวเองคนก่อนก็ยังไม่กล้าคิดที่จะทำ แต่พอทำได้แล้วมันเหมือนปลดล็อกความกลัวในใจ ยิ่งต้นปีมานี้พาตัวเองออกจากขีดจำกัดยิ่งกว่าเดิมแล้วพบว่าที่เคยกลัวมันก็แค่นี้ แค่มีใจที่ไม่ยอมแพ้ เลยพบสัจธรรมที่ว่าทุกความเป็นไปไม่ได้ มันมีความเป็นไปได้อยู่ในนั้น
ปี 2026 ขอให้คุณได้เจอหนังสือที่ชอบ ขอให้เจอหนังที่ใช่ ขอให้ได้ฟังเพลงที่ดี ขอให้ได้พบกับคนที่รัก ขอให้สิ่งที่ทำมีคนเห็นค่า และขอให้ได้เป็นตัวเองในแบบที่คุณจะไม่มีวันที่เสียใจ ✨💝
เย็นนี้ขับรถกลับบ้านแล้วเห็นท้องฟ้าเป็นสีชมพู ดูสวยนะ แต่เป็นท้องฟ้าที่ว่างเปล่ามากเลย