#KzK_Reunion 10 ปี เป็นช่วงเวลาที่นานพอจะให้หลายสิ่งเปลี่ยนแปลง บางอย่างก็เกิดขึ้น บางอย่างก็สิ้นสุดลง ผมเปลี่ยนชื่อตัวเอง ไปเรียนต่อ แล้วก็เข้าสอนในระดับมหาวิทยาลัย เป็นเส้นทางชีวิตที่ดูไม่ค่อยแน่นอนเท่าไหร่ +
■■■■¿?
@04050404.bsky.social
. Doc. https://docs.google.com/document/d/1P4fyPqLsjXIbneIEzTFpzyItD-F8cYBSsQmWC_rzBYg/edit?usp=drivesdk
#KzK_Reunion | w/ @kairo-kzk.bsky.social ถึง...คู่หมั้นผู้ฝ่าฟันจนกลายเป็นรักนิรันดร์ ดั่งคลื่นที่โอบอุ้ม ดั่งดวงดาวที่นำทาง 10 ปี ดั่งบทพิสูจน์ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยเรื่องราว เพราะพายุที่เคยผ่านมา...จึงทำให้รู้ว่าความเงียบสงบ ในอ้อมกอดของกันและกันนั้นมีค่าเพียงใด +
#KzK_Reunion เด็กชายตรงหน้าเดินยิ้มร่า ชี้นู่นชี้นี่ด้วยความร่าเริง เขาพูดกับบางอย่างด้านหลังอย่างไม่หยุดปาก แม้จะไม่มีใครเห็นอะไรเลยก็ตามที “นี่ๆดูนั้นสิครับ“ ”เค้กล่ะ ผมอยากกินเค้กล่ะ!“ ‘อื้อ เห็นแล้วล่ะครับ’ ’พวกเราไปซื้อเค้กที่อาคัตสึกิชอบกันเถอะ‘ ”เย้ ฮ่ะๆ“ . . . แม้จะผ่านมา 10 ปี ผมก็ยังมีความสุขดีล่ะครับ
#KzK_Reunion เขาคิดเอาไว้ว่าจะเรียนไปจนกว่าจะไม่มีอะไรให้เรียน ดังนั้นปริญญาเอกจึงเป็นประตูด่านสุดท้าย ท่าทาง"คุณหมอสัตวแพทย์เฉพาะทางสัตว์พิเศษ"คนนี้จะทำงานควบกับการอ่านหนังสืออย่างเอาเป็นเอาตาย นี่คือเส้นทางชีวิตที่เขาเลือกเอง
#KzK_Reunion “ อีก 10 ปีต่อมาคุณกำลังทำอะไรอยู่ ” "ในส่วนของผม หลังจากที่ผมได้รับการรักษาทั้งกายและใจ ตอนนี้ ผมทำงานที่บริษัทวิจัยในย่านใจกลางเมือง เพื่อศึกษาเรื่องราวของ 'ไท' ผมได้ไปทะเลตามที่ที่ผมอยากไปแล้ว และผมยิ้มได้แล้วล่ะครับ" (รูปภาพนี้จะเป็นโฟโต้การ์ดแจกภายในงาน มาทักทายได้ค่ะ ไว้เจอกันที่งานนะคะะ! - ผู้ปกครอง ทาจิบานะ ไซโชว)
@koganekzk.bsky.social @shingen-kzk.bsky.social (เอาน้องพวกผมไปก็ดูแลดี ๆ ด้วยนะครับ ไม่งั้นผมตามถึงบ้าน) (ปล.ถ้าวาดผิดยังไงขออภัยด้วยนะครับ)
#DayNone แสงแดดแรกของปี 2017 ท้องฟ้ายามเช้าที่ได้เห็นทุกวัน และรัศมีอบอุ่นของดวงอาทิตย์ฉายส่องเปรียบเหมือนการฉลองให้แก่ชีวิตวัยรุ่นสุดบัดซบ อยากลุกขึ้นมาไชโยอยู่หรอก ทว่า
โทโมมิวางมันไว้แบบนั้น ไม่กล้าอธิบายอะไร เพราะอายเกินกว่าจะพูดออกมาได้ว่าคิดกับพวกเขาเช่นไร แค่ได้ให้ก็พอใจแล้ว แด่กรีฑา แด่ครอบครัวของฉัน
#KzK_story 2016年 12月 25日 ถึงชมรมกรีฑา เพื่อนของฉัน กองไม้แกะสลักรูปสัตว์ถูกจัดวางไว้เงียบ ๆ ในห้องของโต๊ะชมรม แต่ละตัวไม่เหมือนกัน ไม่มีชิ้นไหนซ้ำ มีเพียงชื่อของสมาชิกติดไว้ ...เรียบง่าย เคยคิดจะทำของขวัญให้พวกเขามาตั้งแต่ช่วงที่เพิ่งเข้าชมรม งานไม้แกะสลักที่มักทำเป็นประจำ แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้ความคิดนั้นถูกเลื่อนออกไปครั้งแล้วครั้งเล่า ด้วยข้ออ้างสารพัด
#KzK_Story กลางดึกสิ้นเดือนธันวา ฉันตัดสินใจทำอะไรบ้าบิ่น แม้ท้องฟ้ากำลังจะพังลง และพื้นดินไม่มั่นคงอีกต่อไป มันก็ไม่แย่นักเมื่อมีสาวสวยคอยปลอบอยู่ข้าง ๆ ดวงตาจดจ่อราวกับอยากเก็บรายละเอียดทุกอย่างเอาไว้ก่อนจะหมดโอกาส ส่วนความในใจมีมากเกินกว่าจะเรียบเรียงเป็นคำพูด ไม่ใช่ครั้งแรกที่เราใกล้ชิดกันขนาดนี้ แต่ใครจะรู้ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายรึปล่าว จากนี้ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น—
#KzK_DayNone (About ruki part) ท่ามกลางเสียงอึกทึกจากการต่อสู้ไทไม่หยุดหย่อน แม้จะมีใครสักคนร่วงหล่นไม่อาจยืนหยัดต่อทว่าก็ยังไม่มีใครยอมท้อถอย เด็กหนุ่มผมสีส้มอ่อนที่ยุ่งเหยิงก้มหน้าลง ยืนมองบริเวณที่โล่งที่ครั้งหนึ่งเคยมีคนที่รู้จักยืนอยู่ตรงนี้ไม่กี่นาทีที่แล้ว "......." “แปลกดีนะ…” เสียงพึมพำหลุดออกมา “เรารู้จักกัน… แค่นี้เองแท้ๆ” +
Rami | らみ 🎐@rami-kzk.bsky.social · 9mo agoจงอุทิศทุกสิ่งให้กับอิสรภาพ แด่คนที่อยู่ข้างหลัง ความหวังและความฝันในวันพรุ่งนี้ พอคิดได้เช่นนั้น มือทั้งสองของเด็กหนุ่มจึงกลับมามั่นคงอีกครั้ง แม้หัวใจยังรู้สึกปวดหนึบจากการจากไปไร้ซึ่งคำร่ำลา . . รามิโบกมือเป็นภาษาเชิงว่าให้คนอื่นล่วงหน้าไปก่อน เพราะเขาขอใช้ช่วงเวลาอาลัยใครสักคนที่อยากคุยด้วยมากที่สุด แม้จะไม่มีร่างให้มองเห็นแล้วก็ตาม . . . - End part I สู่วันพรุ่งนี้ #KzK_DayNone
#KzK_DayNone (สกินสู้บอส + อาวุธ - ดาบที่ DIY มาจากใบเลื่อย ตัด เจียร ลับคม ประกอบ By มอร์ทริด - เอเทลน่าตั้งชื่อว่า Excalibur แม้ว่ามอร์ทริดจะบอกว่าเป็นชื่อที่ไม่เป็นมงคลก็ตาม)
#KzK_Story . . . . . วันที่ 4 เมษายน 2016 วันที่ 8 กันยายน 2016 คืนก่อนวันคริสต์มาสในปี 2016 วันที่ 25 ธันวาคม 2016 กระทั่งวันที่ 31 ธันวาคม 2016 ทุกคนที่อยู่ ณ ตรงนี้ล้วนแต่สำคัญกับกับโยชิดะ โควงะและการตอบรับหรือการให้คำสัญญาของเธอมันหนักแน่นพอที่จะให้ทุกคนรับรู้มันว่าเธอไม่ใช่คนที่ผิดคำพูด
#KzK_Story เขาเจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งกายใจ แต่ถึงอย่างงั้นตัวเขาก็ยังคงสู้ต่อไป แม้ร่างกายจะตะโกนกู่ร้องออกมาไม่หยุดเพื่อบอกให้เขาพอได้แล้ว แต่เขาก็ยังคง ลุกขึ้น ลุกขึ้นยืนอีกครั้ง . . . . เพื่อที่จะสู้ต่อไป เพื่อที่จะไม่เป็นภาระ เพื่อที่จะไม่ไร้ประโยชน์ เพื่อทุกคนที่พยายาม เพื่อทุกสิ่งทุกอย่างที่ทุ่มเทไป เพื่อ…
[ เอนด์ดิ้งคอมมูคิโบวซากุระ ] ทางทีมงานขอขอบคุณทุกท่านที่เป็นส่วนหนึ่งของคอมมูนิตี้เรา และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าจะได้พบกันอีกครั้งในโอกาสหน้า www.facebook.com/share/v/1A8p...
[🧷] — – P̵͔͇͊̎̃̅̾i̶̟͔͛́̚n̸͕̞̖̉̐̀ ⊹⊹—⊹ ⊹⊹ —⊹ ⊹— ⊹—⊹⊹ ⊹—⊹⊹ —⊹—— ——⊹⊹—— [] —⊹—⊹ ⊹— —⊹ [] ⊹⊹ [] —⊹⊹⊹ ⊹ [] ⊹⊹⊹⊹ ⊹— ⊹——⊹ ⊹——⊹ —⊹—— ⊹⊹——⊹⊹
“ขอแค่อีกนิดเดียว…” เสียงนั้นแทบไม่หลงเหลือเป็นคำพูด รุกิก้าวไปข้างหน้า ขาทั้งสองหนักอึ้งราวกับจะทรุดลงทุกเมื่อ เขายังคงก้าว ทีละก้าว.. ทั้งที่รู้ว่าร่างกายกำลังจะพัง ทั้งที่รู้ว่าอาจไม่มีวันกลับมา ไม่ยอม ไม่อยากจะหายไป ขอแค่.. อยากรอดไปพร้อมกับทุกคนเท่านั้นเอง! (+)
เขาไม่ได้เป็นคนกล้าหาญ ไม่ได้เป็นคนที่ดีพอที่จะยอมสละชีวิต เขาก็แค่.. อยากมีชีวิตอยู่ เขายังมีความหวัง ยังมีความฝันที่ยังไม่ได้ไปถึง ยังมีอีกหลากหลายสิ่งที่ไม่ได้พูดออกไป ยังมีผู้คนที่อยากเดินกลับไปหาอีกครั้ง . . ขอแค่อีกนิดเดียว . . ขอแค่ผ่านมันไปได้อีกก้าวเดียวเท่านั้น เขายังไม่พร้อมจะตาย ไม่ใช่ตอนนี้ ไม่ใช่หลังจากที่พยายามมาไกลขนาดนี้ ไม่ใช่หลังจากที่ฝืนยืนมาได้ถึงตรงนี้ (+)
[ Final Chapter — Yuugiri Kouga ] tw — character death เสียงเครื่องจักรทำงานดุจดั่งเสียงระฆังแห่งชัยชนะอำนวยพรแด่เหล่ามนุษย์ผู้ไขว่คว้าความหวัง、แม้ไม่รู้หนทางข้างหน้ามีสิ่งใดรอคอย กระนั้นความหวัง วันพรุ่งนี้ การเริ่มต้นใหม่ล้วนไม่ใช่สิ่งที่ 'ยูกิริ โคกะ' ปรารถนา ร่างสะบักสะบอมยันกายเคลื่อนตัวอย่างยากลำบาก、เด็กหนุ่มผู้ถูกหมอกกลืนกินหยุดยืนระหว่างรอต่อของขบวน
#KzK_DayNone TW : การตายของตัวละคร / เลือด ร่างกายเขาหนักอึ้ง แม้คิดจะขยับร่างกายก็ขยับไม่ได้แต่น้อย ลมหายใจหอมถี่อย่างตื่นตระหนก ก่อนเบาบางลงในชั่วอึดใจ ราวกับชีวิตอันแสนเปราะบาง กำลังจะดับมอดลง เขายังปกป้องใครไว้ไม่ได้เลย แค่จะช่วยเด็กพวกนั้นยังไม่ได้ แค่จะตายช้าที่สุด เพื่อรอดูพวกเขารอดชีวิต ยังทำไม่ได้เลย ดวงตาเขาพร่าลง เสียงเริ่มอื้ออึง
