📢 ประกาศปิด Kumei Gakkou Community อย่างเป็นทางการ (วันที่ 1 มีนาคม 2025) ขอขอบคุณผู้เล่นที่รักที่คอยให้การสนับสนุนคอมมูนิตี้นี้มาอย่างยาวนาน การเดินทางของพวกเรามาถึงทางแยกแล้ว ขอให้เส้นทางนับจากนี้ราบรื่นดี - ฝากถึงทีมงาน - แนวทางของคอมมูหลังปิดตัว - การใช้งานเชิงพาณิชย์และส่วนตัว - จากใจทีมงาน - ข้อมูลเชิงลึก รายละเอียด : bit.ly/4kpglfg

#KMI_SotsugyoShiki 🌸 บทเรียนสุดท้าย : การจากลา 🌸 (mini event 10th) “ ฝากความทรงจำไว้กับสายลมที่พัดมาในวันนี้ กล่าวอำลากันด้วยรอยยิ้มกันเถอะครับ ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

ปฏิทินประจำเดือนกุมภาพันธ์ “ เสียงเชียร์และเสียงกลองในฤดูใบไม้ร่วงทำให้เธอเปลี่ยนไป หากกีฬาสีสิ้นสุดลง... ” “ อ่า... ถึงเวลาที่ต้องบอกลาแล้วสินะ ” ฤดูใบไม้ร่วง (7° - 27°C) Doc : bit.ly/47YZFFj ระเบียนคอมมู : bit.ly/3Au3QwE

#KMI_Obon "ถ้าเป็นผีจะเลือกขี่ม้าแตงกวาหรือวัวมะเขือม่วงดีนะ?" มุมนึงในงานจะพบเด็กหนุ่มท่าทางแปลกๆกำลังงึมงำอยู่คนเดียว ดูไม่น่าเข้าใกล้เป็นอย่างยิ่ง เหมือนกำลังเถียงกับตัวเองในหัวแล้วมันออกมาทางปาก(...) ------------------------------------- (มาแปะสกินโอบงของสึบาสะด้วยค่ะ อยากวาดยูกาตะมากๆๆ 🫶/แวะบวกหรือทักทายกันแบบกาวๆไปกับสึบาสะได้ค่า555555)

#KMI_Obon #KMI_เปิดโรล เดินเล่นอยู่แถวร้านอาหารที่มาเปิดบูธ แวะพูดคุยกับเหล่าพ่อค่าแม่ขายพร้อมมองหาของอร่อยชิมไปเรื่อย

#KMI_Obon ‘บ้านของเขา‘ โดย ฮาซามะ ยูริ ( CW ความตาย , ฆาตกรรม (แบบอ้อม) , บรรยายถึงสิ่งเหนือธรรมชาติแบบลงรายละเอียด , มีเลือดเล็กน้อย ) . . . ยูริอาศัยอยู่ที่คูเมอิมาแล้วห้าปี ปีนี้เป็นปีแรกที่สุสานมีป้าย ‘ฮาซามะ‘ เขาจำเป็นต้องไปสุสานในเทศกาลบงเป็นครั้งแรก (1/11)

#KMI_Obon #KMI_เปิดโรล [นอกลานอเนกประสงค์ | หัวค่ำ-ดึกดื่น ตลอดช่วงเทศกาล | แยกรูท] สำหรับคนพลัดถิ่นอย่างเขาแล้ว ไม่มีสุสานที่ต้องเคารพ สำหรับคนที่ห้วงคะนึงล่องไปไกลกว่าผืนทะเลอย่างเขาแล้ว ไม่มีดวงวิญญาณที่เฝ้ารอให้ปรากฏตัว เขาเองนี่ละ ที่เป็นผีไร้ป้ายวิญญาณーสองขาร่อนเร่ไปเรื่อย ปล่อยสายตาให้จรไป โดยที่ไม่รู้ว่ากำลังคาดหวังอะไรเช่นกัน

#KMI_Obon ไฟเย็นแท่งสุดท้ายในมือของคุณหมดลง ขณะที่กำลังคิดจะวนไปซื้อเพิ่ม หรือรู้สึกเสียดายที่ไม่เหลืออะไรให้เล่นแล้ว ชายหนุ่มใส่หน้ากากจิ้งจอกที่ยืนอยู่ข้างคุณก็สะกิดเข้าที่ไหล่เบาๆ แล้วยกไฟเย็นอันล่าสุดที่เขามีให้ ______ (แปะสกินโอบงของโค่ยคุงด้วยคนคับ มาเทศกาลวันท้ายๆเลย แรนด้อมเจอได้แต่จะโดนแกล้งหนักเป็นพิเศษ ริวอิจิคือใครกัน ผมคือวิญญาณบรรพบุรุษต่างหากล่ะ 👻👻👻)

#KMI_Nagi เช้าวันเทศกาลบง ‘คุณ‘ มีธุระบางอย่างที่ร้านหนังสือโทวะ จึงตัดสินใจมาพบกับนางิที่ร้าน แต่เมื่อมาถึง—นอกเหนือจากเห็นประตูร้านที่ปิดอยู่ ยังมี ’คนอื่น‘ ยืนอยู่หน้าร้านด้วย และเมื่อสังเกตเห็นคุณได้ เขาจึงหันมาสบตากับคุณตรงๆ ก่อนที่ชายหนุ่มคนนั้นจะได้พูดอะไร เจ้าของร้านคนเดิมก็โผล่ออกมาจากประตูเล็ก ส่งเสียงด้วยความประหลาดใจ ”อ่ะ สวัสดีหนา~ ขอโทษนะ วันนี้ร้านปิดน่ะ~“

#KMI_Obon รอบนอกลานอเนกประสงค์ ใต้ต้นไม้ | ช่วงคืนเดือนดับ เด็กสาวที่สวมหน้ากากจิ้งจอกโล้ชิงช้าใต้ต้นไม้คนเดียว ก่อนที่จะเริ่มขับขานเรื่องเล่าออกมา "♪ ทุกแรมสิบห้าค่ำ หญิงสาวผมยาวโล้ชิงช้ายามค่ำคืน แต่-ผู้คน-ก็เล่า-กันว่า! ผู้หญิงคนนั้น โล้เชือกผูกคอตน ♩ แกว่งไป~แกว่งมา~ต่างหาก♫ " (อยากจบที่หลอนเอาฟีลดูที่ภาพนี้พอค่ะ ส่วนคนอยากบวกรูทนี้ เลื่อนไปที่ตอบกลับด้านล่างได้เลยค่ะ...)

#KMI_VolunteerCamp "ผมช่วยนะ" "พักสักหน่อยมั้ยครับ ?" เด็กชายยื่นขวดน้ำให้คุณและคนรอบข้างแถวนั้นด้วย ช่วงเวลาจิตอาสาจะเห็นเขาคอยช่วยงานทุกคนเต็มที่เลย 💪 (คุณย่าของน้องมาเที่ยว ส่วนอาเมะคุงเน้นจิตอาสาค่ะ ✨ โคแวะรับน้ำจากน้องหรือย้อนทักแรนด้อมกันสั้นๆได้นะคะ)

#KMI_Nomikai1 Unofficial Event 🍻 「เหล่าผู้เหน็ดเหนื่อยวัยผู้ใหญ่ทั้งหลาย มาร่วมงานดื่มสังสรรค์กันเถอะ」 เรียนเชิญอาจารย์ บุคคลากร NPCที่เข้าร่วมกิจกรรมจิตอาสา ทุกท่าน มาร่วมงานครับ🍺 ....แต่ถึงไม่ร่วมงานก็จ่ายค่าเรี่ยไรด้วยนะครับ รายละเอียด : shorturl.asia/UaF4i (เปิดโรลไว้ใต้โพสต์ บวกได้ตามสบายเลยนะคะ🙌)

งานเลี้ยงขอบคุณหลังจบค่าย #KMI_Nomikai1

NOMIKAI ครั้งที่ 1🥂 [Unofficial Event] #KMI_Nomikai1 หลังจากการเดินทางสิ้นสุดลง นอกจากใช้เกลือชำระมลทินของสิ่งอัปมงคลแล้ว จะขาดการใช้สุราชำระล้างความเหน็ดเหนื่อยจากการตรากตรำงานหนักไปได้อย่างไร พระอาท...

docs.google.com

ใกล้จะเปิดเทอมแล้วนี่นา ถ้าอย่างงั้น.. เราไปที่ที่นึงก่อนเวลาพักร้อนนี้จะหมดลงกัน ดีมั้ย? ไม่หลงหรอก เชื่อสิ ผมรู้ทางน่า ☀️

(ย้อนกลับไปตอนเปิดเทอม เฮียวจัง ไรกะคุง เร็นคุง โทโมย้า แวะซื้อขนมก่อนแยกย้ายกลับหอและกลับบ้าน 🏃‍♂️)

「ของขวัญ? อืม— การที่ทุกคนมีความสุขก็ถือเป็นของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดของฉันแล้วค่ะ! ก็ทุกคนมีคุณค่าในตัวเองอยู่แล้วนี่นะ」 「ตัวตนที่เปล่งประกายนั่นน่ะงดงามที่สุดเลยค่ะ เพราะงั้นฉันถึงได้ชอบยังไงล่ะคะ」 「เอ้า! ไหนๆแล้วก็ลองยิ้มให้ฉันดูหน่อยสิคะ? ฮะๆ ล้อเล่นค่ะ~」

TW : ปลา #kmi_volunteercamp ทุกสรรพสิ่งล้วนหวนคืนสู่ที่ที่จากมา "สักวันหนึ่งคุณก็จะต้องกลับไปเหมือนกันใช่หรือเปล่าครับ?" คำถามถูกปลิดปลิวไปตามสายลมฤดูร้อน 'คุณ' ยังคงนิ่งงันราวหินผาใต้ท้องฟ้ายามราตรี "มันเป็นที่แบบไหนกันนะ...?" รู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีวันได้รับคำตอบ อย่างน้อยก็คงจวบจนกว่าจะถึงเวลาที่เขาจะได้ข้ามผ่านแม่น้ำแห่งปรโลกไปนั่นล่ะ

#KMI_Obon 🏮 งานเทศกาลบง🎆 (mini event 6th) “ เสียงกลองตีเป็นจังหวะ ชายแก่ที่กำลังเต้นบงโอโดริคือคุณปู่ที่ตายจากไปตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน วนมาอีกครั้งงานเทศกาลบง… ” รายละเอียด : bit.ly/3ZXFd3Y

#kmi_volunteercamp ดีจังเลย ที่ได้เห็นอีกครั้ง

#kmi_volunteercamp สายวาโยพัดพา เหล่ามัจฉาแหวกว่าย ณ จุดปลายคือผืนวารี มีสิ่งหนึ่งที่เจ้าลืมเลือน [0/4]

#KMI_Mugi Story | 11 สิงหาคม ใบหน้าของเด็กสาวเปรอะเปื้อนไปด้วยสีชาด สายตาพร่าจากอาการหอบเหนื่อย พรางคิด 'เวลาเลือดกำเดาไหลต้องเงยหน้าหรือก้มหน้า' ⚠️ พาร์ทนี้ไม่มีTW แต่ไม่เหมาะกับคนที่มีอารมณ์อ่อนไหว ⚠️ ___________ อ่านได้ที่นี่ 👉 peach-marsupial-c3e.notion.site/KMI_Mugi-166...

#KMI_VolunteerCamp เส้นทางสุดท้ายของป่าหลังหาด ที่นั่น, ริวอิจิได้เจอกับใครบางคน หรืออาจเรียกว่าบางสิ่งบางอย่าง... ที่ทำให้หัวใจเต้นรัว (ไทมไลน์ก่อนวันที่ได้เจอเหล่าวิญญาณปลา) อ่านได้ที่ : imgur.com/a/kmi-volunt... _____ (น่าจะเป็นคอมมิคส่งท้ายพาร์ทนี้ก่อนเข้าสู่โอบง นอกเหนือจากนั้นจะเป็นการจอยซัมเมอร์กับเพื่อนๆไปเรื่อยแล้วค่ะ เย้ 🌊)

(ออกนอกหน้าร้อนมาจอยคริสต์มาสเล็กน้อย เมอร์รี่คริสต์มาสตามไทม์โซนญี่ปุ่นครับ ❄️อินสไปร์รูปมาจาก h*me alone ล่ะ)

#KMI_VolunteerCamp 'ถือเป็นรางวัลเล็กๆ น้อยๆ แล้วกันนะ?' ตลอดช่วงทำงานจิตอาสา ซซจะแวะเวียนไปดูคนอื่นๆ ทำกิจกรรมบ้าง ถ้าบังเอิญได้คุยกัน หรือเจอคนที่ขยันสุดๆ (น่าเอ็นดู) เจ้าตัวจะติดสติกเกอร์รูปดาวให้แต่ละคน หรือแจกให้คอมเปโตให้คนละห้าชิ้นด้วยนะ ถ้าถามว่าทำทำไมน่ะหรอ? จริงๆ แล้วเจ้าตัวหาเรื่องอู้งานอยู่ไงล่ะ!

#KMI_VolunteerCamp o O ( อากาศร้อนจริงๆนะนี่ )

#KMI_VolunteerCamp ความสุขที่หล่น?หาย? 🐟🐟🐟🐟🐟🐟

#kmi_volunteercamp ยูโตะเบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้า เป็นคุณ คุณที่ไม่ได้เจอมาแสนนาน ทั้งที่มั่นใจมาตลอดว่าไม่เคยลืม ไม่มีวันลืม แต่พอได้ฟังเสียงหัวเราะสดใสกังวานที่แว่วมาตามเกลียวคลื่น เขาก็พึ่งตระหนักได้ในตอนนั้นเอง ไม่ได้ยินมานาน.. จนแทบจะนึกไม่ออก เขาเกือบจะลืมเสียงของคุณไปอยู่แล้ว เขาหัวเราะ น้ำตาไหลหยดลงข้างแก้ม ให้ตายสิ ไม่ได้เรื่องเลยไม่ใช่รึไง --คิดถึงชะมัด