Τι μελετάω αυτό τον καιρό; Το εφήμερο των παιδικών σχέσεων. Παιδιά που βρισκονται τυχαία, παίζουν & μετα δεν θα ξαναβρεθούν & δεν θα κοιτάξουν πίσω. Αχόρταγα για την ζωή όπως είναι.
στο τηλέφωνο με τη μητέρα μου πρόλαβα να μάθω πως έκανε γεμιστά πιπεριές και ντομάτες ε μα φυσικά έχει και πατάτες, μελιτζάνα που θές εσύ μου λέει δεν έβαλα αφού δεν είσαι εδώ εδώ έπιασε μπόρα λέω θα μείνω από μπαταρία λέει φίλα μου το αγόρι γειά
Δεν άκουσα σήμερα τον Αγησίλαο, φαντάσου. (έτσι τον λέω γείτονα, σόρρυ αν σε πειράζει)
Οταν γράφω κάτι στενοχωρημένη μπαίνει σε μια λέξη ανάμεσα ένα άναρχο βήτα από το πουθενά. Σαν να λέει Βρε, ξεκόλλα!
Αν εχει 12 βαθμούς στο μπαλκόνι είναι λέει μια ωραία θερμοκρασία για να πιείς τον καφέ σου φορώντας μια ελαφριά ζακέτα γέλασα εγώ το ποτιστήρι και η εχινάκεια
Σε μια κούνια δεμένη απο μια ελιά, αιωρείται ο κόσμος που συνέχεια αλλάζει. Πεθαίνουν τα μέρη που ερωτευτήκαμε και η πραγματικότητα μας απειλεί. Πρέπει πάλι τα φιλιά μας να βγάλουν φωτιά και να γεννηθεί ξανά ένας κόσμος που είχε υπάρξει μα ποδοπατήθηκε.
Δε γράφω συχνά εδώ αλλά θα παρακαλούσα μια κοινοποίηση όποιος θέλει Τα άτομα με Μεσογειακή Αναιμία βιώνουν έναν Γολγοθά ιδιαίτερα τους μήνες του καλοκαιριού. Υπάρχουν ελλείψεις αίματος και πολλές φορές αναβάλλονται μεταγγίσεις ή υπομεταγγίζονται.Όποιος μπορεί ας δώσει αίμα.
Θα σας έγραφα ιστορίες από το ασανσέρ αλλά ναι ναι κυρία μου κάνει ζέστη μετά είπε τη λέξη γωνία και θυμήθηκα τον μπακλαβά, αν και προτιμώ το γαλακτομπούρεκο άσχετο θα μου πεις γι αυτό δεν έχω κατι άλλο να γράψω μια άλλη φορά, ίσως
Πόσοι είναι ευτυχισμένοι από σας; Και πόσοι εκπληρώσαν τα όνειρά τους; Πόσοι είχαν απο σας στ' αλήθεια όνειρα που να χωράν όλους εμάς στην αγκαλιά τους; Για πείτε μου κι εμένα τι πετύχατε; Πώς εκμεταλλευτήκατε τον χρόνο; Τι θα αφήσετε απ' όλα αυτά που είχατε; Τη σάρκα και τα κόκαλά σας μόνο;
Σαν σήμερα το 1972, δολοφονείται από τη Μοσάντ ο Γασσάν Καναφάνι μαζί με την 17χρονη ανηψιά του. Στο έργο του θα χτυπά για πάντα η καρδιά της Παλαιστινιακής Αντίστασης, η καρδιά της πανανθρώπινης ελευθερίας.
άλλη μια συναυλία του Παυλίδη και μπορεί να τραγουδήσατε δυνατά αλλά μπορείτε να νιώσετε την ανάσα από το πιο παράξενο τραγούδι του,τόσο που?
Το μόνο που έμεινε να θυμίζει οτι ήταν δάσος εκεί στην Πεντέλη ειναι αυτό το ποταμάκι που αρχές Ιουλίου και έχει ακόμα αρκετό νερό.
Ακόμα τα water for injection οι ασθενείς με μεσογειακή αναιμία τα πληρώνουν με δικά τους έξοδα, ενώ έχουν αρχίσει προβλήματα συνταγογράφησης και για το σύριγγες. Έχουμε τα θέματά μας θα πρέπει να ασχολούμαστε & μ'αυτά μπας & ο Γεωργιάδης φιλοτιμηθεί. Όλα καλά στον μπουρδελότοπο!
..Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης σου λέει, με σήμα τον.. Άγ.Δημήτριο¡¡¡¡ Πόσο πιο βαθύς χριστιανοταλιμπανισμός πιά;
