ยุคนี้มีช่องทางให้หาความรู้เยอะดี แต่บางทีมันเยอะไปจนเก็บอะไรได้ไม่หมด
เรียนภาษาญี่ปุ่นมา 16 เดือน ถ้าลบช่วงพักระหว่างคอร์สก็ประมาณ 11-12 เดือน ถามว่าได้อะไรมั้ยก็ไปแบบช้าๆ ไม่ได้รีบอะไร
เข้ามาบลูสกายแล้วอุ่นใจที่ได้เจอแอคหน้าเดิมๆกับคนเล่นมุกแบบนี้ 5555
หนังเกี่ยวกับการดูแลคนชรา อาม่าแกดิ้น
หนังเกี่ยวกับมังกรซอมบี้ How to train to Busan
เห็นคนจะไปเรียนต่อก็แบบ ดีจัง นี่หมดความรู้สึกอยากไปเรียนต่อ(แบบจริงจังอะไรนี่)นานละ
มูฟวี่ดาบพิฆาตอสูรนี่เรียกว่าหนังโรงไม่ได้จริงๆ มันคืออนิเมะรายตอนที่จับมามัดรวมกันแล้วเอาไปฉายในโรงอะ จริงๆ ตั้งแต่ภาครถไฟแล้ว คือดูแล้วยังไงก็ขัดใจเพราะการเล่าเรื่องมันไม่สมูทตามโครงสร้างหนัง คือเราไม่สามารถแบ่งองก์ตามปกติได้เลย ไม่รู้เป็นเทรนด์ในญี่ปุ่นรึเปล่าที่ขยันเอาอนิเมะรายสัปดาห์มามัดขายเป็นมูฟวี่ กันดั้มเอย ดันดาดันเอย
เพิ่งเห็นว่าญี่ปุ่น 7 เปิดไม่ได้เพราะคนไม่พอ 555555555 นี่สินะอุปสรรคใหญ่ของการศึกษา
แต่พอเรียนออนไลน์ชินแล้ว ก็ไม่อยากไปเรียนออนไซต์ละ ชีวิตเนอะ 5555555555555555555555555555555555555555555
แต่ดูตารางเรียนละต้องขาดครั้งนึง ถามว่าไปไหน ไปคอนเสิร์ตอีกละค่ะ 5555555555555555555555555555555555555555
จบญี่ปุ่น 4 อย่างเป็นทางการละ โดดเรียนไป 3 ครั้ง กลับมาสอบย้อนหลังแบบป่วยๆ คะแนนร่วงลงมาจริง 55555555 แต่ผ่านก็บุญละ
จะบอกว่าการเรียนภาษาญี่ปุ่นมานี่นะ การได้เอามาใช้คุยกับทัตจังนี่รู้สึกคุ้มค่าเรียนสุดๆละ จะพยายามต่อไป
สรุปหน้าไหนๆก็เป็นเหมือนกันหมด เห็นคนอื่นดีกว่าตัวเองไม่ได้เลย
อาชีพเราเป็นอาชีพที่โดนเกลียดเยอะ แต่ก็ต้องเป็นอาชีพที่ต้องทำให้คนชอบเราด้วย ย้อนแย้งอยู่นะ