บทสรุป- ฉากจบสุดท้าย

คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#วงกต_VRKN หลังออกมาจากวงกตสภาพธารฝันมอมแมมอยู่ประมาณหนึ่ง แขนเสื้อที่ถูกฉีกออกเพื่อนำไปปิดปากและจมูกกันพิษ บาดแผลตามตัวจากเศษหินที่พุ่งกระจายใส่ เธอยังมียาสมานแผลอยู่ แต่ดูจากการสอบครั้งก่อนๆ มักชอบมีเรื่องไม่คาดฝันอยู่เรื่อย เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินน่าจะดีกว่า ...เด็กๆปี 1 มาถึงกันก่อนแล้วสินะ คุยกันเจี้ยวจ้าวเชียว เด็กคนนั้นก็คงสอบเสร็จแล้วเหมือนกัน จะเป็นไงบ้างนะ

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์ "!?" ...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้ (+)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ผู้ร่วมประสบเคราะห์: @vrkn-jaojan.bsky.social @tunyong-vrkn.bsky.social @sita-vrkn.bsky.social @khulan-vrkn.bsky.social ขาที่วิ่งสับอย่างเร็วไว มือและแขนที่ต่างคนผลัดกันช่วยยกไหขนาดเท่าโอ่งมังกร ผลัดกันร่ายคาถาแสงไล่ภูตผีที่ตามมาไม่หยุดหย่อน เหนื่อยแทบใจจะขาด เมื่อไหร่จะได้ออกจากป่ากลับไปพักเสียที “รีบหนีเร็วเข้า!” +

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด | กิจกรรมที่ 5 เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน +

Fact : พราวเดือนชอบประลองคาถามาก และเพื่อนซี้ก็ชอบล้มมวยใส่ไม่เอาจริง 💔

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn ทรงผมที่รวบเก็บขึ้นสูง, ชุดไทยที่แต่งอย่างเรียบร้อยและใบหน้าที่ไร้รอยยิ้มแต้ทแต่ง แววตาเลื่อนลอยไร้ประกาย นี่หรือหนึ่งในล้านความเป็นไปได้ของอนาคตที่ว่า …ช่างดู….หดหู่อะไรถึงเพียงนี้กันหนา

#คาถาคำร่าย_VRKN หล่อนมั่นใจจนเกิดพอดีหรือมีฝีมือดีดังที่มั่นใจกันแน่..?

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด W/ @naringlaijan.bsky.social ผ้าสีขาวถูกผูกไว้ที่แขนขวาขณะเจ้าของร่างก้าวเดินสู่ป่าอันมืดทึบ, แสงสว่างเล็ก ๆ จากคาถาส่องสว่างคอยนำทางให้เพื่อนรักทั้งสองก้าวเดินไปตามทางโดยไม่คลาดกัน ทว่าพราวเดือนกลับสะดุดล้มกองกับพท้น เจ้าหล่อนส่งเสียงโอ๊ยออกมา มือคลำไปเจอลูกปิงปอง…? ไม่ นี่ไห ไหขนาดเล็ก

เส้นด้ายดึงมือของวฬามาเต้นรำ แม้ไม่ด้วยใบหน้าที่ชื่นมื่นนัก แต่ทั้งสองคน สามคู่ทั้งในและนอกกระจก ก็ทำท่าเต้นรำกัน เส้นด้ายใช้หางตาชี้ให้วฬาดูตัวเองในกระจกที่ถึงแม้ไม่ใช่อนาคตที่ดี แต่เธอก็ทำท่าทางรื่นรมณ์ราวกับหยอกล้อกันเล่น “พี่วัณฬาจ๊ะ อนาคตจะเป็นเช่นไรเรามิอาจรู้ได้ก็จริงอยู่ แต่ว่าพี่จะยังมีด้ายเสมอนะจ๊ะ ด้าย จะทำให้อนาคตของพวกเรา เป็นอย่างที่พี่อยากให้เป็นเองจ่ะ”

คาบเรียนที่3 ป้องกันตัว #เสียงเพรียกพงไพร_VRKN จู่ๆ อาจารย์ก็แจ้งว่าจะมีคาบเรียนพิเศษนอกเวลาเรียนตอนกลางคืน เห็นว่าจะมีการเก็บคะแนนเสียด้วย แต่คุณกลับรู้สึกไม่ดีเท่าไหร่... รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

คาบเรียนที่ 2 วิชาประวัติศาตร์ #เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “ ทุกแผ่นดินล้วนมีเรื่องราว ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1... [อีเว้นต์มีการแอคทีฟโดยการตอบกลับเมนชั่น]

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดุสิตา ศิลปการสกุลพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีม (ผปค.แก้ภาพมา ลงใหม่หน่อยนะคะ 😖)

[ประกาศรายชื่อคู่ประลองเวทย์] #คาถาคำร่าย_VRKN พุธ ที่ 26 เมษายน 2543 บริเวณกระดานประชาสัมพันธ์ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สู่เรือนเจ้า_vrkn โรลเปิด | แยกรูท ดูเหมือนจากตู้โดยสารห้องหนึ่ง [คุณ] จะได้ยินเสียงเด็กสาวโวยวายอะไรบางอย่างอยู่ เสียงนั่นเหมือนคนกำลังเถียงกับอะไรสักอย่าง พอชะเง้อมองดูก็เหมือนจะเป็น…นก ? แม่นี่เถียงกับนก! เข้าช่วยเหลือนกหรือเข้าช่วยเหลือเธอดี ช่วยเปิดประตูเข้ามาที เดี๋ยวมี(นก)คนตายนะ ?!??

เปิดเทอม #สู่เรือนเจ้า_VRKN วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ… รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สู่เรือนเจ้า_VRKN แม้เป็นครั้งแรกที่ได้นั่งรถไฟมุ่งสู่โรงเรียน พราวเดือนกลับดูไม่ตื่นเต้นเลยแม้แต่น้อย เจ้าหล่อนออกจะดูเบื่อหน่ายการนั่งรถไฟนาน ๆ จนเกือบจะหลับฟุบไปหลายที แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังลุกมายิ้มแย้มอารมณ์ดี, หากเป็นเช่นนี้คงไม่ต้องกังวลเรื่องในรั้วโรงเรียนแล้ว?

#จัดกระเป๋า_VRKN ๘ เมษา : บริเวณสะพานข้ามคลองไปเยาวราช "คุณหนูตรงนั้น ทำบุญปล่อยนกสะเดาะเคราะห์ไหมจ้ะ" ดวงตาสีนิลุบนกวาดมองนกน้อยในกรงชั่วครู่ ในมือของเธอมีดอกเบญจมาศช่อใหญ่อยู่ช่อหนึ่ง

#VRKN_CO ❤️ : เนียนรู้จัก แต่ถ้าไม่ใช่เด็กใหม่ เทวีอาจจะรู้จักคุณก่อนอยู่แล้ว—ได้ไงกันนะ? 🤫 🔁 : เพ้ทๆให้เด็กดีที่ช่วยเทวีหาเพื่อนนะคะ ♥ (ไม่มีใบโคจริงๆจังๆเพราะ ผปค. เอเนอจี้มีเท่านี้ 🤏 เป็นคนตอบค่อนข้างช้า แต่ถ้าโอเค/เห็นโรลลอยที่ดูบวกได้ สามารถแวะมาทักทายสั้นๆกันได้เสมอเลยค่ะ! หรือถ้ามีตำแหน่งที่สนใจอยู่แล้วก็สามารถก๊อกๆมาคุยกันได้เช่นกันค่ะ แต่ขอ ❌ แฟนเก่า/ONS/FWB นะคะ)

#โรลปิด สถานที่ : ใต้ต้นไม้สักที่ในโรงเรียน เวลา : ช่วงเที่ยงวัน W/ @naringlaijan.bsky.social พราวเดือนทิ้งตัวลงนอนกับพื้นหญ้า เหม่อมองตะวันเคลื่อนคล้อยทอแสงเจิดจ้า หูสดับฟังเสียงนกกระจิบกระจาบร้องคลอไปกับสายลม “ธารา” เสียงเรียกเพื่อนสนิทดังขึ้นขณะเจ้าตัวยกมือชี้นกที่บินผ่านหน้า “นกมันมีชื่อมั้ยนะ” “กระจิบกระจาบเป็นชื่อไหม” … อะไรของหล่อนอีก

[00:00] 3 เมษายน 2569 ยินดีต้อนรับทุกท่าน สู่เรื่องราวเสี้ยวหนึ่งของหน้าประวัติศาตร์อันยาวนานไม่รู้จบ และส่วนหนึ่งเล็ก ๆ ของเรื่องเล่าที่สืบต่อมาปากต่อปาก ความจริงจะเป็นอย่างไร คงมีแต่พวกคุณที่รับรู้…..

⌜ราวกับผืนผ้าไหมสีดำที่ถูกโปรยด้วยแสงดาว⌟ รินรดา รัตนวิจิตร พราวเดือน ปี 1 | เรือนเมฆามินทร์ มนุษย์ ทักโค / โรล / เวิ่น 24/7 > DM Doc : docs.google.com/document/d/1... CV : youtu.be/1oQ-8cXX-kQ?... Accounts For #VRKN_COMMU

[เปิดลงทะเบียนหอพัก] ลงชื่อได้ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน 2569 เวลา 00.00 น. - 10 เมษายน 2569 เวลา 23.59 น. 1 ห้อง 4 คน เรือนเดียวกัน คละชั้นปีได้ ลงทะเบียนหอพัก forms.gle/uiCT8vqSLbP7... ตรวจสอบรายชื่อ docs.google.com/spreadsheets...