(อันนี้ภาพสีกับรายละเอียดคร่าวๆของน้องอินวัย 40 ปีคับบบ มีลูกสาวบุญธรรมที่รับเลี้ยงมาด้วย ป้าๆยายๆได้อุ้มหลานกันแล้วนะค้าบบบ🥺🤲💖💕)
ยิปซี (ผปค.ชดใช้กรรมในมออยู่ค่ะTT)
@gypsy-vrkn.bsky.social
กันสิตา เสนาวงศ์ (ยิปซี) | ปี 2 | เรือนเมฆามินทร์ | มนุษย์ #VRKN_commu doc: https://docs.google.com/document/d/1w_-1FOH0xtPfR-YsF1_GCBYDxlpePRoRSEg_RxzNYZs/edit?usp=drivesdk
บทส่งท้าย ปี 2567 | กระทรวงสัตว์วิเศษ ในเวลาเที่ยงกว่าๆแบบนี้ ห้องทำงานที่ไม่มีผู้คนนั้น มีเพียงหญิงวัยเกือบสี่สิบปีนั่งขีดเขียนภาพวาดบนกระดาษ ไม่ทันใด เสียงจากชายชุดราชการดังขึ้น "คุณณรารินทร์ครับ มีเอกสารโครงการพาสัตว์วิเศษไปตามโรงเรียนให้เซ็นครับ" ชายหนุ่มยื่นเอกสารจั่วหัวตราโรงเรียนที่แสนคุ้นเคย วรางคณานี่นา เธอยิ้มบางๆพลางมองไปที่กรอบรูปเก่า "ค่ะ วางไว้ได้เลย"
(มูจบแล้ว😭😭😭😭 ขอบคุณคุนแม๊คุนพ๊อของลูกหลายๆคนที่มาเล่นกับยัยหนุยิปซี ขอบคุณสตาฟที่ทรงงานหนักที่ทำมูสนุกๆมาให้เราได้เล่น ได้มาเอนดุวลูกๆหลายคน ถึงจะเสียดายที่หลังๆติดภารกิจชดใช้กรรมที่มอ เลยไม่ได้มาแจมอีเว้นตอนท้าย แต่อย่างน้อยได้มาร่วมสนุกด้วยเราก็แฮปปี้มากแล้วค่ะ🥹💖 +ถึงมูจะจบแล้ว แต่ยังสามารถมาเล่นด้วยได้ตลอดๆเลยนะคะ! จะพยายามทยอยตอบเรื่อยๆค่ะะ🙏💖)
ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา@varangkana-npc.bsky.social · 4mo ago[00:00] 9 มิถุนายน 2569 คอมมูวรางคณา ขอประกาศจบคอมมูอย่างเป็นทางการ เรื่องราวส่งท้าย : docs.google.com/document/d/1...
#เรื่องเล่าขาน_VRKN [ โรลเปิด | หลังเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ] หลังจากสลบไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีอินก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลเสียแล้ว "!?" เธอลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงอย่างกระทันหัน สำรวจตามร่างกายก็พบว่าตนนั้นมีแผลอยู่เต็มตัว ทั้งที่ศรีษะ ที่แขน ลำตัว หรือแม้กระทั่งบริเวณขา แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมือของตนนั้นหายจากกรทมิฬแล้ว "...อย่างน้อยก็รอดมาได้—" (+)
(คุนแม๊น้องยิปซีกำลังประสบมรสุมช่วงใกล้สอบ เพราะงั้นเราจะตอบช้ามากๆค่ะ😭 คิดว่าน่าจะลากยาวถึงวันจบมูเลย ผปค.คนไหนที่ไม่ติดเรื่องโรลต่อหลังมูจบ อาจจะรอซักพักหน่อยนะคะ จะพยายามทยอยเคลียร์โรลค่ะ🥹✌️✌️✌️)
#กลลวง_VRKN ในหัวของเด็กสาวอายุสิบห้า เต็มไปด้วยคำถาม ความคิดมากมายเกิดขึ้นภายในช่วงเวลาสั้นๆ ทั้งความกลัว สิ้นหวัง ไหนจะเรื่องอารักษ์ พิธี พญาลวง ตอนนี้เป้าหมายกลับมีแต่ความคิดเดียวว่า ต้องรอดไปให้ได้ ต้องกลับบ้านไปให้ได้ ท่ามกลางดวงวิญญาณที่จ้องจะเอาชีวิตเธอนับร้อยพัน 'จะต้องฝ่าออกไปให้ได้!' (มาแปะภาพไวๆคับ ผปค.ยุ่งๆเลยเสกแบบไฟไหม้ได้เพียงเท่านี้🥲)
(น้องอินหลานป้า😭😭😭😭😭 ชวยดวย😭😭😭💔💔🥀💔💔💔🥀🥀💔🥀)
อิน@vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 4mo ago#กลลวง_VRKN [STORY: แผล] เรื่องราวต่างๆมันเกินขอบเขตไปแล้ว พวกเธอติดอยู่ในหลุมหรือถ้ำบ้าๆนี่ อีกทั้งยังจะกลายเป็นเครื่องมือให้กับการกระทำแสนประหลาดของผอ.และพี่รดาตัวปลอมอีก เจ้าวงเวทย์มหึมาบนศีรษะก็เป็นตัวการทำให้ไม่สามารถใช้เวทย์ได้ แต่ด้วยความดื้อดึงที่แม้จะบาดเจ็บที่แขน วาฎกะหยกจึงลอยขึ้นมาตามคำร่ายพร้อมปล่อยสายฟ้าพุ่งตรงไปยังอักขระทันใด "วชิรศัสตรา นพศูร!" (+)
( คุณหนูเพลินตา AU ปัจจุบัน ที่มาก่อนเวลานัดครึ่งชม. ) ( แต่เพื่อนสายเป็นชม. เพราะคนนึงไปช่วยหมาข้ามถนน คนนึงอยากมาสายเพราะเด่นสุด ) - - *
คาบเรียนที่ 6.3 ̷ส̷҉̷.̷҉̷อ̷҉̷ ̷҉̷u̷ #กลลวง_VRKN “ “ทำไมทุกอย่างต้องกลายเป็นแบบนี้กันนะ…” ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
“ค่ะ พี่เป็นของเธอแล้วนะ” เสียงหวานหยดกระซิบข้างหูแผ่ว ก่อนจะอาศัยระยะห่างจรดริมฝีปากเข้าหาฝากสัมผัสรักไว้โดยไม่คิดลุกล้ำ นับจากวินาทีนี้ สถานะของเราคือคนรัก ーอีกครึ่งชีวิต ที่คอยประคับประคองกันและกัน
"ว้าย" เด็กสาวเสียหลักและล้มจ้ำเบ้าไป ดีที่เป็นสนามหญ้าเลยก็เลยไม่เจ็บตัว "เอ่อ พี่ยิปซีไม่เป็นไรใช่ไหมคะ..." เเต่เเทนที่จะตกใจกับร่างทองของรุ่นพี่สาว เธอกลับถามความปลอดภัยก่อนซะงั้น ก่อนจะเอ่ยประโยคถัดไป "หนูเห็นหมดแล้วนะคะ...เมื่อกี้น่ะ" . . . "เป็นท่ารำถวายม้านิลมังกรสินะคะ" ไม่รู้ว่ายัยนี่ใสซื่อสุดๆ หรือในหัวมีเเต่เรื่องสัตว์หิมเวศขึ้นสมองจนตีความไปทางนั้นได้
#วงกต_VRKB ดุสิตา ศิลปการสกุล รัตติกาล อมาตยกุล [[ ถึงโถงรวมอย่างปลอดภัย ]] (โค เวิ่น ไวๆ ว่าพบเห็นได้นะคะ ผปค.เพลินตาเข้าสู่ระยะงานเยอะพลังน้อย ขอโทษสังคมที่ยังไม่ตอบโรล ขอบคุณเพื่อนที่ดิสทำงานอยู่แล้วกาวให้ฟังเลยได้มีภาพในหัวมาวาด แรงใจของดิฉันคือการได้เห็นหลานๆ มอมแมม😭😭😭)
นัยน์ตาสีทับทิมของเด็กสาวสะท้อนเข้ากับอัญมณีสีเดียวกันที่เปล่งประกายจากหุ่นพยัคฆ์ขนาดมหึมา มันลุกขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ไม่ปล่อยให้เด็กสาวเเม้เเต่คิดจะพัก "หุ่นพยนต์แมวยักษ์!? ถึงจะอยากวาดเก็บไว้ก็เถอ---" ไม่มีเวลาให้คิดฟุ้งซ่านแล้วล่ะ เด็กสาวนึกถึงตอนที่เคยต่อกรกับหุ่นพยนต์ยักษ์สัปดาห์ประลองทำให้พอนึกอะไรออกบ้าง "จะไม่ยอมให้จบเหมือนครั้งก่อนหรอกนะ"
(6465453536555453664536636353344536654563636555453635545335355353545644!!!! จะตราย ขำจะตด ชวยดวย😭😭😭😭😭😭😭😭)
เจ้าจันทร์ (Busy)@vrkn-jaojan.bsky.social · 5mo agoอื้ม ปลอยภัยก็ดีแล้วล่ะเนอะ ^^ ก่อนหน้านี้ หัวใจเด็กสาวแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม หล่อนตั้งท่าเตรียมโจมตีผู้ถูกผีร้ายเข้าสิง ทว่าไม่ทันไรสถานการณ์ก็คลี่คลายลงเสียก่อน อื้ม แต่ก็ดีแล้ว ที่ไม่มีใครเป็นอะไรมาก เจ้าจันทร์หลับลงช้า ๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก (?) และหวังว่าหลังจากนี้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก ใช่มั้ย??? (แฮะ แอบแวบมาแจมเล็กน้อยนะคะ)
#VRKN_Commu “ในตอนที่ภาษาพูดใช้ไม่ได้ ภาษากายก็สำคัญค่ะ” “ถ้าเราอ่อนโยนกับเขา เขาก็ย่อมโอนอ่อนกับเรา” “เป็นเรื่องพื้นฐานอยู่แล้วใช่ไหมล่ะคะ?“ •┈┈┈•┈┈┈•┈┈┈ ธวัลรัตน์ รัตนวงศ์ (แก้วตา) อาจารย์วิชาหิมเวศศึกษา | เรือนธาราลัย 160/50 | มนุษย์ 32Y “...” ; ตลค.พูด ..... ; บทบรรยาย ((...)) ; ผปค. Doc : docs.google.com/document/d/1...
“ขอบคุณค่ะ” คนพี่ทำท่าจะรับแก้ว กระทั่งความคิดหนึ่งที่แล่นเข้ามาในหัวทำเธอชะงักไป “อ๊ะ เดี๋ยวก่อนสิ” อาศัยจังหวะที่ร่างนั้นโน้มตัวลงเลื่อนมากอดแขนรั้งอีกฝ่ายไว้ยังไม่ให้กลับไปยืนเต็มส่วนสูงในทันที ร่างเล็กเขยิบเข้าไปใกล้หมายจะหอมแก้มแทนรางวัลและฝากความเอ็นดู “คือว่า” “…ได้ไหมคะ?” ทว่าด้วยเกรงว่าจะล่วงเกินอีกฝ่ายเกินไป จึงใช้เพียงสันจมูกคลอเคลียแก้มนวลอย่างถนุถนอมแทน
#วงกต_VRKN แป้บๆก็จะจบภาคเรียนอยู่แล้ว เกือบสามเดือนที่ผ่านมานี่ จะเรียกว่าสั้นก็สั้น ยาวก็ยาว เวลาที่อยู่นี่ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังเลย ส่วนใหญ่จะเกินความคาดหวังมากกว่า ในหลายๆความหมาย ณรารินทร์นั่งยืนรำลึกไปพลางตั้งสติไปพลางในขณะที่เด็กปี1คนอื่นๆค่อยๆเดินเข้าไปกันแล้ว สายตาที่เริ่มคุ้นชินกับความมืดมองไปที่ทางเข้าอันเงียบสงัด พวงมาลัยถูกเก็บไว้อย่างดี ขวดยาพร้อม "จะเข้าไปล่ะนะ"
เสียงประตูถูกเปิดอย่างดูรีบร้อน เธอน่าจะเป็นคนท้ายๆที่มาส่งงาน เพราะแดดข้างนอกก็เป็นเวลาเย็นเสียเเล้ว ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไร แต่เธอสามารถปรุงยาได้ครบตามที่ระบุไว้ แต่สภาพน่ะหรอ แค่จะเดินมาส่งยังโซเซเปิดประตูห้องผิดถูก ผมเผ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจนจำไม่ได้ แถมที่ยังถือกระดาษนั่นเพราะเสียงหายไป ถึงพูดได้ควันไฟก็ทะลักออกจากปาก แถมน้ำเเข็งที่ติดกระดาษนั่น ทำหม้อระเบิดเพราะผลึกฟ้ามาแน่ๆ
#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น
#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ธารฝันนำยาที่ปรุงสำเร็จแล้วมาส่ง เธอมองโต๊ะที่เย็นเป็นน้ำแข็งก่อนจะหันมากล่าวขอโทษกับอาจารย์ตรงๆ ดันมานึกถึงอะไรตอนสอบซะได้... (พาเจ้าเด่กมาส่งงานย้อนหลังหน่อยค่ะ✌️✨)
คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
13.00 น. | 1 กรกฎาคม 2543 #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN เสียงเครื่องแก้วกระทบแผ่วภายในห้องเรียนวิชาปรุงยาไร้เงานักเรียน ไอควันจางลอยคลุ้งจากหม้อซึ่งเริ่มลดอุณหภูมิลงจากการดับไฟของผู้บริกรรมคาถา กรองมาลินเปรยนัยน์ตาพินิจภาชนะบรรจุโอสถหลากสรรพคุณซึ่งวางเรียงบนโต๊ะ ใจคิดสะระตะเรียบเรื่อยระหว่างรอตรวจผลงานของเด็กแต่ละชั้นปี ลมหายใจถูกถอนออกมาอย่างกลัดกลุ้ม +
(พี่ๆบ้านมันม่วง ใจดี เหมือนนางฟ้า🥀💔💔)
เพลินตา@handle.invalid · 5mo ago#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"
(อาจารย์ระวังยางรถไว้นะคะ เป็นห่วง @praphakwan-vrkn.bsky.social)
✨🎀 ขวัญตา 🎀✨@vrkn-kwanta.bsky.social · 5mo agoตั้งแต่ออกจากป่าจนถึงตอนนี้ ยักษิณีแรกรุ่นเคลื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยการมีคนขนาบประคองทั้งสิ้น กล่าวคือ เด็ก ‘ไร้ไหวพริบ’ ตรงหน้าคุณบาดเจ็บมากพอที่จะไม่สามารถเดินไปไหนเองได้ด้วยสภาพปัจจุบัน “ขวัญเจ็บมากเลย ยังไม่ได้รับการรักษาอีกต่างหาก เดินไม่ไหวหรอกค่ะ” มือที่กอบกุมบั้นเอวเลื่อนออก ค้ำลงกับขอนไม้รองรับน้ำหนักตัวที่เอนอิง เผยท่าทีปลอดโปร่งขัดกับคำพูดที่ว่าเดินไม่ไหวโดยสิ้นเชิง +