เหตุใด​เธอจึงหลงใหลในสิ่งมีชีวิตหนึ่งเสียมากมาย แมวตัวเล็กจ้อยที่แสนเปราะบาง ทว่าจิตใจมันนั้นไร้สิ่งใดพันธนาการ แสนอิสระเสรีไม่มีทางสยบยอม รักได้อย่างเต็มที่ไม่คิดหวาดหวัั่น เรียกร้องทุกสิ่งที่ปรารถนาอย่างไม่ละอาย เพียงได้ใกล้ชิดก็ราวกับกำลังเฝ้ามองสิ่งที่ตนใฝ่ฝันมาตลอด...แค่เพียงเอื้อมมือออกไปก็จะโอบกอดมันไว้ได้ สิ่งที่ไม่กล้าแม้แต่จะพยายามเพื่อมัน จวบจนจบชีวิตนี้ไปก็ยังมิอาจครอบครอง

(สังคมน่ารัก สังคมสนุก สังคมดีๆ วรางเต็มไปด้วยผู้คนที่น่ารักเอนจอยการเล่น ถึงไม่ได้แอคทีฟแต่ได้เข้าไปอ่านก็สนุกตามแล้ว ขอบคุณเรื่องราวทุกสิ่งอย่างที่ได้พบปะกันนะคะ ยินดีที่บุหลันดาราสาวเหยื่อพวกดี้เล่นกับใจได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว ไว้พบกันใหม่ในสักมูหนึ่ง ถ้าเป็นไปได้ค่ะ 🙏🎉) (ส่วนเรื่องราวของบุหลันเริ่มต่อจากที่ 'กลับเข้าเรียนภาคเรียนที่ ๒ เพื่อจบการศึกษาอย่างสมบูรณ์' 🙂‍↕️)

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา@varangkana-npc.bsky.social · 3mo ago

[00:00] 9 มิถุนายน 2569 คอมมูวรางคณา ขอประกาศจบคอมมูอย่างเป็นทางการ เรื่องราวส่งท้าย : docs.google.com/document/d/1...

#เรื่องเล่าขาน_VRKN [ โรลเปิด | หลังเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ] หลังจากสลบไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีอินก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลเสียแล้ว "!?" เธอลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงอย่างกระทันหัน สำรวจตามร่างกายก็พบว่าตนนั้นมีแผลอยู่เต็มตัว ทั้งที่ศรีษะ ที่แขน ลำตัว หรือแม้กระทั่งบริเวณขา แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมือของตนนั้นหายจากกรทมิฬแล้ว "...อย่างน้อยก็รอดมาได้—" (+)

( สวัสดีค่ะ วันนี้ผปค.เพลินตามานำเสนอ น้ำตาวรางคณา ดีดี้ รับบทโดย บัว บัวเพชร กะรัตแก้ว ชลลี่ รับบทโดย ยิปซี กันสิตา เสนาวงศ์ อารยา รับบทโดย พราวดาว รัตติกาล อมาตยกุล เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงแต่อย่างใด โปรดใช้จักรยานในการรับชมเพื่อความบันเทิงนะคะ )

คาบเรียนที่ 6.3 ̷ส̷҉̷.̷҉̷อ̷҉̷ ̷҉̷u̷ #กลลวง_VRKN “ “ทำไมทุกอย่างต้องกลายเป็นแบบนี้กันนะ…” ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#วงกต_VRKB ‎ ‎ดุสิตา ศิลปการสกุล รัตติกาล อมาตยกุล ‎ ‎[[ ถึงโถงรวมอย่างปลอดภัย ]] ‎ ‎(โค เวิ่น ไวๆ ว่าพบเห็นได้นะคะ ผปค.เพลินตาเข้าสู่ระยะงานเยอะพลังน้อย ขอโทษสังคมที่ยังไม่ตอบโรล ขอบคุณเพื่อนที่ดิสทำงานอยู่แล้วกาวให้ฟังเลยได้มีภาพในหัวมาวาด แรงใจของดิฉันคือการได้เห็นหลานๆ มอมแมม😭😭😭) ‎

อื้ม ปลอยภัยก็ดีแล้วล่ะเนอะ ^^ ก่อนหน้านี้ หัวใจเด็กสาวแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม หล่อนตั้งท่าเตรียมโจมตีผู้ถูกผีร้ายเข้าสิง ทว่าไม่ทันไรสถานการณ์ก็คลี่คลายลงเสียก่อน อื้ม แต่ก็ดีแล้ว ที่ไม่มีใครเป็นอะไรมาก เจ้าจันทร์หลับลงช้า ๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก (?) และหวังว่าหลังจากนี้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก ใช่มั้ย??? (แฮะ แอบแวบมาแจมเล็กน้อยนะคะ)

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังกำวาฎกะแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วในวินาทีนั้นเอง— พรึ่บ! เงาสีขาวจำนวนมากพลันเคลื่อนไหวขึ้นจากสุดปลายทางเดิน เสียงกรีดร้องแหลมดังสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์ ก่อนร่างของวิญญาณนับสิบจะพุ่งทะลุความมืดเข้ามาหาพวกเธอทันที บุหลันเบิกตากว้าง เพราะพวกมันคือวิญญาณแบบเดียวกับที่เคยเจอในสอบกลางภาค…

(โดนแงะหลังคาบ้านอีกแล้วค่า น่ารักจังเลยยัยดาราลิงซน ฮื่อๆๆๆๆ)

คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

เสียงประตูถูกเปิดอย่างดูรีบร้อน เธอน่าจะเป็นคนท้ายๆที่มาส่งงาน เพราะแดดข้างนอกก็เป็นเวลาเย็นเสียเเล้ว ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไร แต่เธอสามารถปรุงยาได้ครบตามที่ระบุไว้ แต่สภาพน่ะหรอ แค่จะเดินมาส่งยังโซเซเปิดประตูห้องผิดถูก ผมเผ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจนจำไม่ได้ แถมที่ยังถือกระดาษนั่นเพราะเสียงหายไป ถึงพูดได้ควันไฟก็ทะลักออกจากปาก แถมน้ำเเข็งที่ติดกระดาษนั่น ทำหม้อระเบิดเพราะผลึกฟ้ามาแน่ๆ

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN (/วางขวดยาลงกล่อง ชูสองนิ้ว)

(ไม่ว่าคุณจะเป็นใครคุณจะโดนด่าอย่างเท่าเทียม)

ศิริกานต์ 🐈‍⬛@sirikarn-vrkn.bsky.social · 4mo ago

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์​นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น

“ไม่ต้องกลัวขนาดนั้นก็ได้” รดาขยับเข้ามาใกล้ ก่อนเงยหน้าขึ้นช้อนสายตามองอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม มือเรียวค่อย ๆ ยกขึ้นแนบข้างแก้มของสายน้ำอย่างแผ่วเบา “ถ้าเธอช่วยฉันกับพ่อดี ๆ เพื่อนของเธอก็จะไม่เป็นอะไร” น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลเหมือนทุกครั้ง จนแทบไม่น่าเชื่อว่าอีกฝ่ายกำลังใช้ชีวิตคนทั้งโรงเรียนเป็นเครื่องต่อรอง สายน้ำกัดฟันแน่น ก่อนถามกลับไปด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ “ทำแบบนี้ไปเพื่ออะไรกันแน่…” +

อีกฝ่ายชะงักไปเพียงนิดเดียว ก่อนเสียงหัวเราะแผ่วเบาจะหลุดออกมาจากริมฝีปาก หญิงสาวค่อย ๆ หันกลับมามองเธอ รอยยิ้มเดิมยังอยู่บนใบหน้า แต่แววตาคู่นั้นกลับเย็นเยียบจนไม่เหลือเค้าของรดาที่สายน้ำรู้จักอีกต่อไป “อา… ถูกจับได้แล้วสินะ” ริมฝีปากของรดาขยับเอ่ยคำร่ายแผ่วเบา พร้อมปลายนิ้วที่ยกขึ้นเพียงนิดเดียว อาคมสีดำก็พลันเลื้อยขึ้นมาตามลำคอของสายน้ำทันที ความเจ็บแปลบแล่นขึ้นมา +

(ยัยสองคนนี้อีกแล้วค๊า)

เพลินตา@vrkn-ploenta.bsky.social · 4mo ago

#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"

(แบบนี้ถึงน้องพายุโดนผลที่ทำให้ผมแดงก็ไม่มีใครรู้น่ะสิคะ 👀)

พายุสีแดง@vrkn-phayu.bsky.social · 4mo ago

ประตูไม้ถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมด้วยการก้าวข้ามธรณีประตู ส่งร่างสูงระหงเข้ามาสู่ห้องที่ได้นัดหมายไว้ พรรณารายส่งยิ้มแป้นให้แก่อาจารย์ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เหมือนว่านาง จะมาเป็นคนแรกรึป่าวนะ? " ขออนุญาตนะคะ เอาของมาส่งค่ะ " เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความอารมณ์ดี ก่อนที่มือซ้ายจะยกยาสองขวดขึ้นมาให้เห็นแก่สายตาของผู้คุมสอบ เรียวหางสีเพลิงโอบลูกประคำยกขึ้นให้อีกฝ่ายดู

ประตูไม้ถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมด้วยการก้าวข้ามธรณีประตู ส่งร่างสูงระหงเข้ามาสู่ห้องที่ได้นัดหมายไว้ พรรณารายส่งยิ้มแป้นให้แก่อาจารย์ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เหมือนว่านาง จะมาเป็นคนแรกรึป่าวนะ? " ขออนุญาตนะคะ เอาของมาส่งค่ะ " เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความอารมณ์ดี ก่อนที่มือซ้ายจะยกยาสองขวดขึ้นมาให้เห็นแก่สายตาของผู้คุมสอบ เรียวหางสีเพลิงโอบลูกประคำยกขึ้นให้อีกฝ่ายดู

#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"

(น้องทิวาาา ขอโทษที่เพื่อนพิมันธงแดงนะคะY_Y)

ทิวา ✷@thiwa-sksn.bsky.social · 4mo ago

"แต่ทุกครั้งที่เห็นพี่มันก็ชอบให้ความหวังตัวเองอยู่เรื่อย ยังนึกอยากให้ทุกอย่างกลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อน" "เจ็บขนาดนั้นแต่ความรู้สึกมันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ตัดใจเองก็ไม่ได้ ต้องบังคับให้พี่มาเป็นข้ออ้าง" "แต่ว่าพอแล้วล่ะ" ฝืนยิ้มทั้งที่ความเศร้าประดับอยู่เต็มดวงตา "ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่ว่าจะตอนนี้หรือเมื่อไหร่ เราก็ยังรักพี่อยู่ดี"

#สิงสาราสัตว์_VRKN เพราะกิจการที่บ้านไม่เหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์รวมถึงสัตว์เลี้ยงของเพื่อนโดยส่วนใหญ่มักตัวเล็กตัวน้อยจึงเกรงใจที่จะเข้าไปเล่นหรือสัมผัสเพราะกลัวแรงที่มากของตนอาจทำให้พวกมันบาดเจ็บได้ แต่กิจกรรมรอบนี้พาพบเหล่าสัตว์ตัวโตพอให้ยักษาสีดอกบัวได้ฟัดกอดให้หายมันเขี้ยว ﾟ+.ﾟ( 人´ ｀〃)ﾟ+.ﾟﾟ+.ﾟ

#สิงสาราสัตว์_VRKN (ลงรูปย้อนหลังกับอีเวนต์วิชาหิมเวศศึกษาคับ) วันนี้คงเป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเด็กสาว นอกจากจะได้เห็นสัตว์หิมเวศตัวเป็นๆแล้ว ยังได้เล่นกับพวกมันอีก ราวกับสิ่งที่ตัวเองฝันไว้จะเข้าใกล้ความจริงอีกก้าว สิ่งนี้คือความทรงจำที่ไม่มีวันลืม และหวังว่า ปีหน้าคงได้ทำกิจกรรมแบบนี้อีกล่ะนะ

[???]

คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

(ถ้าไม่รอดก็เตรียมออกหนังสือพิมพ์สิ้นแล้วดาราสาวได้เลย ค่ดโหด ค่ดตึง งานตึงงง)

บัวเพชร@sksn-buapetch.bsky.social · 4mo ago

เมื่อได้ยินคุณเรียกซ้ำ ยักษาค่อย ๆ หันกลับมาช้า ๆ เผยสีหน้าที่เมื่อคุณได้เห็นก็ทำให้รู้ได้ว่าในร่างนั่นไม่ได้มีแค่เพื่อนของคุณอีกต่อไปแล้ว ไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างนั้นกางกรงเล็บที่ตะไบมาอย่างดีแล้วพุ่งเข้าใส่คุณ หมายจะเข้าทำร้ายคุณ ดูแล้ววิญญาณตัวนี้ออกจะบ้าคลั่งและมุ่งร้ายมากกว่าจะแค่แย่งชิงไห มันมุ่งไปที่การโจมตีโดยตรง แรงยักษาพยายามทำให้คุณล้มลง พร้อมส่งเสียงหัวเราะน่าขนลุกราวกับมันกำลังสนุกอยู่

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN (เน้นแต่เท่ๆมานาน ขอพาน้องอินมาใส่ชุดน่ารักๆบ้างค่ะ🥺💖✨️)

#สิงสาราสัตว์_VRKN ไม่ว่าพยามเข้าใกล้เท่าใด สิ่งที่พวานแดงตนนี้ได้กลับมา มีเพียงเสียงถอดหายใจและดวงตาที่ดูไม่พอใจ ราวกับว่าม้าสินธพนัทธีตนนี้ ได้ขุดคุ้ยเข้าไปในดวงจิตอันเต็มไปด้วยแรงทนงและโอหังของนาง สายตาที่บ่งบอกถึงความไม่ชอบของมันชัดแจ้ง แต่ไม่ว่าม้าจะพยศหรือเดินหนีเท่าใด พรรณารายก็ยังคงดื้อดึงแล้วจะขึ้นขี่ให้เสียได้ เรากับม้าใครมันจะพยศกว่ากัน

#ข้าแต่นายหญิง_VRKN ( รีบมาก เร่งมาก กลัวไม่ทันเล่น🙂‍↕️ )

#สิงสาราสัตว์_VRKN ท่ามกลางหมู่มวลคชสีห์ร่างรุ่นพี่วานรที่ปกติเอาแต่นอนเล่นบนต้นไม้เองก็ลงมาร่วมกิจกรรมคราวนี้ด้วยเช่นกัน ทั้งยังรวบผมสูงอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนดูเอาการเอางานกว่าเวลาปกติเสียอีก