( คุณหนูเพลินตา AU ปัจจุบัน ที่มาก่อนเวลานัดครึ่งชม. ) ( แต่เพื่อนสายเป็นชม. เพราะคนนึงไปช่วยหมาข้ามถนน คนนึงอยากมาสายเพราะเด่นสุด ) - - *

( สวัสดีค่ะ วันนี้ผปค.เพลินตามานำเสนอ น้ำตาวรางคณา ดีดี้ รับบทโดย บัว บัวเพชร กะรัตแก้ว ชลลี่ รับบทโดย ยิปซี กันสิตา เสนาวงศ์ อารยา รับบทโดย พราวดาว รัตติกาล อมาตยกุล เหตุการณ์นี้ไม่ได้เกิดขึ้นจริงแต่อย่างใด โปรดใช้จักรยานในการรับชมเพื่อความบันเทิงนะคะ )

“ค่ะ พี่เป็นของเธอแล้วนะ” เสียงหวานหยดกระซิบข้างหูแผ่ว ก่อนจะอาศัยระยะห่างจรดริมฝีปากเข้าหาฝากสัมผัสรักไว้โดยไม่คิดลุกล้ำ นับจากวินาทีนี้ สถานะของเราคือคนรัก ーอีกครึ่งชีวิต ที่คอยประคับประคองกันและกัน

#วงกต_VRKN หลังออกมาจากวงกตสภาพธารฝันมอมแมมอยู่ประมาณหนึ่ง แขนเสื้อที่ถูกฉีกออกเพื่อนำไปปิดปากและจมูกกันพิษ บาดแผลตามตัวจากเศษหินที่พุ่งกระจายใส่ เธอยังมียาสมานแผลอยู่ แต่ดูจากการสอบครั้งก่อนๆ มักชอบมีเรื่องไม่คาดฝันอยู่เรื่อย เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินน่าจะดีกว่า ...เด็กๆปี 1 มาถึงกันก่อนแล้วสินะ คุยกันเจี้ยวจ้าวเชียว เด็กคนนั้นก็คงสอบเสร็จแล้วเหมือนกัน จะเป็นไงบ้างนะ

เอออออออ เสียงเรอดังลั่นใส่ใบหน้าศศิธร ที่แย่กว่านั้นคือมันไม่ได้มาแค่เสียง มันมีกลิ่น กลิ่นของส้มตำปูปลาร้าที่กินไปเมื่อเย็นที่ค้างคาอยู่ในปากเพราะยังไม่ทันได้แปรงฟัน อึ่ง

อื้ม ปลอยภัยก็ดีแล้วล่ะเนอะ ^^ ก่อนหน้านี้ หัวใจเด็กสาวแทบตกไปอยู่ตาตุ่ม หล่อนตั้งท่าเตรียมโจมตีผู้ถูกผีร้ายเข้าสิง ทว่าไม่ทันไรสถานการณ์ก็คลี่คลายลงเสียก่อน อื้ม แต่ก็ดีแล้ว ที่ไม่มีใครเป็นอะไรมาก เจ้าจันทร์หลับลงช้า ๆ ถอนหายใจอย่างโล่งอก (?) และหวังว่าหลังจากนี้ จะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก ใช่มั้ย??? (แฮะ แอบแวบมาแจมเล็กน้อยนะคะ)

#VRKN_Commu “ในตอนที่ภาษาพูดใช้ไม่ได้ ภาษากายก็สำคัญค่ะ” “ถ้าเราอ่อนโยนกับเขา เขาก็ย่อมโอนอ่อนกับเรา” “เป็นเรื่องพื้นฐานอยู่แล้วใช่ไหมล่ะคะ?“ •┈┈┈•┈┈┈•┈┈┈ ธวัลรัตน์ รัตนวงศ์ (แก้วตา) อาจารย์วิชาหิมเวศศึกษา | เรือนธาราลัย 160/50 | มนุษย์ 32Y “...” ; ตลค.พูด ..... ; บทบรรยาย ((...)) ; ผปค. Doc : docs.google.com/document/d/1...

นัยน์ตาสีทับทิมของเด็กสาวสะท้อนเข้ากับอัญมณีสีเดียวกันที่เปล่งประกายจากหุ่นพยัคฆ์ขนาดมหึมา มันลุกขึ้นทันทีเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้า ไม่ปล่อยให้เด็กสาวเเม้เเต่คิดจะพัก "หุ่นพยนต์แมวยักษ์!? ถึงจะอยากวาดเก็บไว้ก็เถอ---" ไม่มีเวลาให้คิดฟุ้งซ่านแล้วล่ะ เด็กสาวนึกถึงตอนที่เคยต่อกรกับหุ่นพยนต์ยักษ์สัปดาห์ประลองทำให้พอนึกอะไรออกบ้าง "จะไม่ยอมให้จบเหมือนครั้งก่อนหรอกนะ"

แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังกำวาฎกะแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว แล้วในวินาทีนั้นเอง— พรึ่บ! เงาสีขาวจำนวนมากพลันเคลื่อนไหวขึ้นจากสุดปลายทางเดิน เสียงกรีดร้องแหลมดังสะท้อนก้องไปทั่วอุโมงค์ ก่อนร่างของวิญญาณนับสิบจะพุ่งทะลุความมืดเข้ามาหาพวกเธอทันที บุหลันเบิกตากว้าง เพราะพวกมันคือวิญญาณแบบเดียวกับที่เคยเจอในสอบกลางภาค…

#วงกต_VRKB ‎ ‎ดุสิตา ศิลปการสกุล รัตติกาล อมาตยกุล ‎ ‎[[ ถึงโถงรวมอย่างปลอดภัย ]] ‎ ‎(โค เวิ่น ไวๆ ว่าพบเห็นได้นะคะ ผปค.เพลินตาเข้าสู่ระยะงานเยอะพลังน้อย ขอโทษสังคมที่ยังไม่ตอบโรล ขอบคุณเพื่อนที่ดิสทำงานอยู่แล้วกาวให้ฟังเลยได้มีภาพในหัวมาวาด แรงใจของดิฉันคือการได้เห็นหลานๆ มอมแมม😭😭😭) ‎

คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

ก๊อก ก๊อก “ขออนุญาตนะคะ” เสียงเคาะประตูไม้สองครั้ง ตามด้วยเสียงทักทายของหญิงสาวอันน่าคุ้นหู ก่อนจะย่างก้าวปรากฏกายเฉลยว่าเจ้าของเสียงนั้นคือใคร กันสิตา เสนาวงศ์ สภาพหล่อนนั้นมอมแมมแปลกหูแปลกตา เครื่องแต่งกายเปรอะเปื้อนด้วยเมือกหนืด ซ้ำหน้าตาของเจ้าตัวยังดูงัวเงีย สะลึมสะลืออีก ดีที่หล่อนยังสามารถปรุงยาได้ครบจำนวนตามกำหนด ซึ่งยาเหล่านั้นก็ถูกบรรจุในถุงผ้าที่ถืออยู่ +

ภาพวินาทีก่อนหม้อระเบิด ภาพสี

ประตูไม้ถูกเลื่อนเปิดออก พร้อมด้วยการก้าวข้ามธรณีประตู ส่งร่างสูงระหงเข้ามาสู่ห้องที่ได้นัดหมายไว้ พรรณารายส่งยิ้มแป้นให้แก่อาจารย์ที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว เหมือนว่านาง จะมาเป็นคนแรกรึป่าวนะ? " ขออนุญาตนะคะ เอาของมาส่งค่ะ " เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยความอารมณ์ดี ก่อนที่มือซ้ายจะยกยาสองขวดขึ้นมาให้เห็นแก่สายตาของผู้คุมสอบ เรียวหางสีเพลิงโอบลูกประคำยกขึ้นให้อีกฝ่ายดู

เสียงประตูถูกเปิดอย่างดูรีบร้อน เธอน่าจะเป็นคนท้ายๆที่มาส่งงาน เพราะแดดข้างนอกก็เป็นเวลาเย็นเสียเเล้ว ไม่รู้ว่าทำได้อย่างไร แต่เธอสามารถปรุงยาได้ครบตามที่ระบุไว้ แต่สภาพน่ะหรอ แค่จะเดินมาส่งยังโซเซเปิดประตูห้องผิดถูก ผมเผ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงจนจำไม่ได้ แถมที่ยังถือกระดาษนั่นเพราะเสียงหายไป ถึงพูดได้ควันไฟก็ทะลักออกจากปาก แถมน้ำเเข็งที่ติดกระดาษนั่น ทำหม้อระเบิดเพราะผลึกฟ้ามาแน่ๆ

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN เด็กสาวนำของที่ต้องส่งมาอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ยิ้มแหย ๆ แต่ดูท่าจะไม่ยอมพูดอะไรเลย อาจเพราะตอนสอบเมื่อกี้ด้วยผลข้างเคียงของการปรุงยาผิดทำให้เผลอพูดสั่งสอนรุ่นพี่คนสนิทไปเสียได้ คงต้องไปขอโทษเสียหน่อย แต่หลังจากอาการนี้หมดฤทธิ์น่ะนะ...

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ธารฝันนำยาที่ปรุงสำเร็จแล้วมาส่ง เธอมองโต๊ะที่เย็นเป็นน้ำแข็งก่อนจะหันมากล่าวขอโทษกับอาจารย์ตรงๆ ดันมานึกถึงอะไรตอนสอบซะได้... (พาเจ้าเด่กมาส่งงานย้อนหลังหน่อยค่ะ✌️✨)

#วงกต_VRKN แป้บๆก็จะจบภาคเรียนอยู่แล้ว เกือบสามเดือนที่ผ่านมานี่ จะเรียกว่าสั้นก็สั้น ยาวก็ยาว เวลาที่อยู่นี่ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังเลย ส่วนใหญ่จะเกินความคาดหวังมากกว่า ในหลายๆความหมาย ณรารินทร์นั่งยืนรำลึกไปพลางตั้งสติไปพลางในขณะที่เด็กปี1คนอื่นๆค่อยๆเดินเข้าไปกันแล้ว สายตาที่เริ่มคุ้นชินกับความมืดมองไปที่ทางเข้าอันเงียบสงัด พวงมาลัยถูกเก็บไว้อย่างดี ขวดยาพร้อม "จะเข้าไปล่ะนะ"

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์​นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN (/วางขวดยาลงกล่อง ชูสองนิ้ว)

คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"

(ผปค.หนีกองงานมาค่ะ65565655!✌️😭 น้องอินโดนเกาคางแล้วทำหน้าจ๋อง พี่บัวเอาลูกอมไปแทนละกันนะ)

ที่ริมบึง เด็กสาวจับจ้องสินธพนัทธีที่โลดเเล่นบนผืนน้ำ เธอทราบดีว่ามีเพียงผู้ที่มันยอมรับเท่านั้นถึงจะไปประทับบนแผ่นหลังนั้นได้ และรุ่นพี่ผมสีน้ำตาลที่กำลังขี่มันอยู่ตอนนี้ สามารถตามท่วงท่าของมันอย่างชำนาญ ราวกับเคยมีประสบการณ์การขี่ม้าอย่างช่ำชองมาก่อน ทันใดนั้น สินธพนัทธีเหมือนจะวิ่งวนกลับเข้ามา แล้วเบรคตัวกลางผืนน้ำ ตีโค้งได้อย่างสวยงาม "ว้าว..." เอ่ยเพียงสั้นๆพร้อมปรบมือเบาๆ

#สิงสาราสัตว์_VRKN (ลงรูปย้อนหลังกับอีเวนต์วิชาหิมเวศศึกษาคับ) วันนี้คงเป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเด็กสาว นอกจากจะได้เห็นสัตว์หิมเวศตัวเป็นๆแล้ว ยังได้เล่นกับพวกมันอีก ราวกับสิ่งที่ตัวเองฝันไว้จะเข้าใกล้ความจริงอีกก้าว สิ่งนี้คือความทรงจำที่ไม่มีวันลืม และหวังว่า ปีหน้าคงได้ทำกิจกรรมแบบนี้อีกล่ะนะ

[???]

(ได้เลยคับบ! มามะพี่ยิปซี🕺✨️) "..?" เสียงเรียกชื่อของเธอทำให้ต้องตื่นขึ้นมาจากห้วงความฝันที่แสนอบอุ่น แต่ดูท่าว่าจะไม่ได้มีเพียงแค่ตนที่ผล็อยหลับไปเพราะตัวมอมที่นอนกอดอยู่ก็เผลอหลับไปเช่นเดียวกัน และทันทีที่อินขยับตัว เจ้าตัวมอมก็พลิกตัวกลิ้งทับเจ้าลูกครึ่งยักษ์ไปเรียบร้อย ไม่ทันจะได้ฟังคำเตือนของผู้ที่มาใหม่— แอ่ก!? "ช ช่วยด้วยค่—" ยังไม่ทันได้ลืมตาด้วยซ้ำ แรงทับปริศนาก็มาจากไหนไม่รู้(...)

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ในประดากิจกรรมทั้งหมด ฐานของ ‘ลวงเล้นฟ้า’ อาจนับได้ว่าสงบสุขที่สุด อีกนัยหนึ่งคือท่อนไม้โล่ง ๆ กลางวงสายสิญจน์ที่อ้างว่ามีพญาลวงซ่อนตัวอยู่ไม่ได้รับความสนใจนัก อาจกล่าวได้ว่าคนที่แวะเวียนมาส่วนใหญ่มีจุดประสงค์เป็นสแตมป์ที่ได้โดยง่ายมากกว่าตัวสัตว์วิเศษเสียอีก ว่าแต่..ยักษิณีตนนั้นนั่งมองขอนไม้เปล่านั่นมานานเท่าไรแล้วนะ..?

คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท เลือกแจมฐานกับยัยหนุได้ตามใจชอบเลยนะคะ!] กิจกรรมล่าตราปั๊ม ไม่ใช่ภารกิจที่ลำบากลำบนอะไร สำหรับกันสิตาที่มีพลังงานล้นเหลือ เต้นแรงเต้นกาได้ทั้งวันนัก จะมีก็บางฐานที่ดูท่าจะเหนื่อยหน่อยกว่าที่คาดไว้ ว่าไปแล้วตนยังเหลือฐานอะไรที่ยังไม่ได้ตามเก็บอีกนะ ตามหานกการเวก ขี่ม้าสินธพัทธี ให้นมลูกกิหมี … เหลืออีกเยอะกว่าที่คิดไว้ซะอีก…