📌 Account for #VRKN_Commu _______________ "ชื่อเหรอคะ? เราชื่ออรุณค่ะ!" "เรียกรุณเฉย ๆ ก็ได้นะคะ" _______________ อรุณวดี วายุสกุล | รุณ/อรุณ ปี 1 | เรือนทิวากร มนุษย์ | 156/44 ทัก โค โรล เวิ่น - 24/7 Doc : inbio CR : ชะ อุ้ย

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์ "!?" ...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้ (+)

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN เสียงฝีเท้าก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้นที่เบื้องหลังพุ่มพฤกษา ตามด้วยแสงอ่อนเรืองรองจากสตรีผู้กลับมาในช่วงใกล้หมดเวลาของการสอบในครั้งนี้ ข้างกายของอัปสรามณีมีสื่อเวทย์และวัตถุหนึ่งลอยล่องอยู่ใกล้กัน ไหขนาดเล็กเท่าฝ่ามือใบนั้น เคลื่อนไหวและหมุนเคว้งคว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับว่ามันกำลังถูกโอบอุ้มและไหลอยู่บนมวลน้ำที่ไม่มีอยู่จริง +

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚 ( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )

มันพุ่งกระโจนลงมาจากต้นไม้ หมายเข้าหาเด็กสาวผู้โชคร้ายทันที่เห็นของรักของหวงอยู่กับหล่อน วิญญาณร้ายแผดเสียงอย่างอาฆาตแค้น "เอาของกูคืนมา!!" หยาบช้าและดิบเถื่อน ไร้ซึ่งวี่แววของนิ่มคนเดิม

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ไอเย็นจากในป่าสัมผัสผิวเมื่อค่อยๆย่างกรายเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่เด็กๆปี 1 เข้าไปก่อนแต่ภายในกลับเงียบสงัดกว่าที่คาดไว้ ไหของธารฝันถูกวางไว้ในลำธารจึงต้องก้าวลงลุยน้ำไปหยิบออกมา แซ่กๆ ๆ ฟุ่บ! เสียงพุ่มไม้ขยับไหวดังขึ้นเรื่อยๆสร้างความไม่ไว้วางใจกับบรรยากาศโดยรอบ วาฏกะที่สวมไว้ที่ข้อมือเธอเตรียมพร้อมจะร่ายเวทเพื่อไล่สิ่งมีหรือไร้ชีวิตที่จะปรากฎออกมา +

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN เธอเป็นหนึ่งในนักเรียนที่มาช่วยทำความสะอาดหอสมุด ไม่แปลกนักที่เรื่องราวของกระจกจะมาถึงหูไว จะว่าคาดหวังก็ได้ว่าจะพบเจออะไรที่แตกต่างออกไป จึงลองไปส่องดู ..ภาพสะท้อนตัวเองในนั้นไม่แน่ใจนักว่าอีกกี่ปีต่อจากนี้ แต่แหวนวงหนึ่งที่นิ้วนางข้างซ้ายนั่นกับใบหน้าหม่นหมอง แค่นั้นก็พอจะรู้แล้วว่าจะออกมารูปแบบไหน +

หลังผ่านพ้นการสอบภาคปฏิบัติ​ไปนั้น ลานฝึกกลางแจ้งก็ว่างเปล่าลงให้ใครต่อใครได้จับจองเพื่อฝึกฝน หลังข้อเสนอของอาจารย์ประจำวิชาถูกหยิบยื่นมา ศิริกานต์เพียงตอบรับไปโดยง่าย เพียงเพราะหาได้มีกิจกรรมอะไรนอกเหนือจากนั้นที่อยากทำ มันก็สมเหตุสมผลที่เธอจะต้องฝึกให้ตนสามารถรับมือกับการโจมตีระยะประชิดได้ดีขึ้นหลังจากพ่ายแพ้ให้กับราตรีไปแบบสิ้นไร้ข้อแก้ต่าง +

(อ..อ.อะไรนะ 😦)

รดา [NPC]@rada-npc-vrkn.bsky.social · 5mo ago

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “เอาน่ารดา ส่องเล่นๆเอง” “โอ้ ฉันเห็นตัวเองในชุดอาจารย์ของโรงเรียนหลวงล่ะ” “ฉันสูงขึ้นด้วย!” “นึกแล้วเชียวว่าไว้ผมยาวเหมาะกว่าจริงๆ” “นี่ๆๆ รดาเห็นอะไรล่ะ” “ ........ ”

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “เอาน่ารดา ส่องเล่นๆเอง” “โอ้ ฉันเห็นตัวเองในชุดอาจารย์ของโรงเรียนหลวงล่ะ” “ฉันสูงขึ้นด้วย!” “นึกแล้วเชียวว่าไว้ผมยาวเหมาะกว่าจริงๆ” “นี่ๆๆ รดาเห็นอะไรล่ะ” “ ........ ”

#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN (โฮ่)

เส้นด้ายฉีกยิ้มออกมาหน้ากระจก เธอดูตื่นเต้นมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "โหยย" "พี่วัณฬาจ๊ะ !! ด้ายเห็นพี่เป็นนักร้องจ่ะ !! ใส่ชุดกระโปรงสวยเลย !! แล้วด้ายก็ดูสูงขึ้น ใส่ชุดซะเรียบร้อยเลย ถ้ามันคือเวลาเดียวกัน ด้ายต้องไปดูพี่วัณฬาร้องเพลงแน่ๆเลยจ่ะ !! " เธอหันไปมองตาผู้เป็นรุ่นพี่ "พี่วัณฬาเห็นเหมือนด้ายมั๊ยจ๊ะ!?"

#สู่เรือนเจ้า_VRKN 14 เมษา | พิธีคัดสรร หลังถูกสายน้ำพัดพาไป ลูกครึ่งยักษ์สาวสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่แตกต่างจากก่อนหน้าจึงรีบว่ายน้ำพาตนเองไปตามเสียง เฮือก พอขึ้นมาได้แล้วพลางกวาดสายตามองรอบๆถึงรู้ว่าเสียงที่ได้ยินนั้นมาจากรุ่นพี่กับอาจารย์ทั้งหลายนี่เอง แต่ปัญหาคือเธอตัวเปียก ผ้าโพกหัวก็ชุ่มน้ำจนจะหล่นมาอยู่แล้ว ก็เลยกลายเป็นยักษ์หน้าแดงแจ๋หลบหน้าทุกคนแทน🧍‍♂️ (มาลงน้องยักษ์อายคับ🕺)

ACC For #VRKN_commu ──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ──── "หวัดดีนะเราชื่อหมื่นลี้ เรียกเราลี้เฉย ๆ ก็ได้นะ" "เธอ ๆ เธอไปดีทำอย่างนั้น อุ้ย! ขอโทษทีนะเราหมายถึงอย่าทำแบบนั้นสิ" หมื่นลี้ ดุจพันดาว | ปี1 เรือนผกามาศ | มนุษย์ ──── ·٠•●♥ ♥●•٠· ──── CO • DM ― 24/7 Doc : docs.google.com/document/d/1...

เปิดเทอม #สู่เรือนเจ้า_VRKN วันปีผ่านพ้น เป็นอีกครั้งที่มีเหล่านักเรียนหน้าใหม่เข้าสู่รั้วสถาบันวรางคณา เรื่องราวบทใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น การเดินทางครั้งนี้จะเป็นเพียงเสี้ยวบรรทัดหนึ่งของชีวิตที่เปรียบดั่งหนังสือเล่มหนา เมื่อเวลาผ่านพ้นไป พอลองย้อนมองกลับมา ณ ช่วงเวลานั้นอีกครั้ง เรื่องราวของมิตรภาพ หาได้มีสิ่งได้เปรียบ… รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#จัดกระเป๋า_VRKN #โรลปิด (มากับ @sritrang-vrkn.bsky.social) [วันที่8 เมษายน] ณ ตลาดสำเพ็งย่านการค้าที่ใหญ่ที่สุดในสยาม หลังจากรถไฟรอบเช้าเคลื่อนตัวออกจากสถานี เด็กสาวเรือนผมสีชมพูสะบัดผมเบาๆพลางเอ่ยกับคนข้างๆที่เอาแต่ทำหน้าบูดมาตั้งแต่โดนเธอลากมาขึ้นรถไฟแล้ว ”จะมัวแต่ทำหน้าบูดแบบนั้นไปจนถึงเมื่อไหร่กันยะ“ ”รีบไปซื้อของจะได้รีบกลับกัน“

#จัดกระเป๋า_VRKN ๘ เมษา : บริเวณสะพานข้ามคลองไปเยาวราช "คุณหนูตรงนั้น ทำบุญปล่อยนกสะเดาะเคราะห์ไหมจ้ะ" ดวงตาสีนิลุบนกวาดมองนกน้อยในกรงชั่วครู่ ในมือของเธอมีดอกเบญจมาศช่อใหญ่อยู่ช่อหนึ่ง

#จัดกระเป๋า_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท] 8 เมษา เวลา 15.00 น. ช่วงเวลาบ่ายแก่ ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว ปรากฎร่างของเด็กสาวคนหนึ่งในเสื้อผ้าทันสมัย เดินเร่งฝีเท้า หลบเลี่ยงฝูงชนเพื่อไปยังมุมอาคารที่ใกล้ที่สุด เจ้าจันทร์พยายามใช้สายตากวาดหาม้านั่งสักตัว ทว่ากลับไร้วี่แวว หล่อนจึงต้องจำใจ หย่อนก้นนั่งลงบนบริเวณทางเท้า เพื่อพักจากอาการรองเท้ากัดแทน

[ #VRKN_commu ] "แหม่ ฉันชื่มชมหล่อนมากนะ พัฒนาความสามารถกระจ้อยร่อยนั่นให้ดีขึ้นได้ หล่อนเนี่ยเก่งจริงๆ ฉันขอตบมือให้เลย" ____________________ [ เจ้าจันทร์ ] จันทรกานต์ ลลิตไพลินกุล | ปี 2 | เรือนเมฆามินทร์ | มนุษย์ | 165/51 ____________________ ( ทัก/โค/โรล/เวิ่น/DM ได้เลยนะคะ 🫶) doc: docs.google.com/document/d/1...

( จ๊ะเอ๋ มาเทสระบบค่ะ มองเห็นกันมั้ยเอ่ย ) ( ถ้าเห็นแล้วอย่าลืมมารับขนมใส่ไส้นะคะ 🤲🏻 )

ทุกอย่างเชื่องช้าลง เวลาแทบจะหยุดเคลื่อนไหว "...มันเป็นไปได้ที่ไหนล่ะคะ" ด้วยคำพูดเหล่านั้น คำพูดที่เหมือนกัน ภาพของวันวาน—ที่เหมือนความฝัน—ฉายย้อนกลับมา ประหนึ่งละครโศกบีบคั้นอารมณ์ให้จมดิ่งยิ่งกว่าคำพูดหยอกล้อก่อนหน้าครั้งไหนๆ มือเล็กข้างนั้นที่ครั้งหนึ่งเคยรั้งคอเสื้อตนไว้ ฝ่ามือที่ไม่เคยถูกฟาดลงเพราะความปวดใจที่มากเกินไป และความจริงครั้งใหญ่—ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างเรา

#จัดกระเป๋า_VRKN (ไม่มีแรงเปิดโรลแต่อยากแวะมาลงริสาชุดไปเวทตอนไปสำเพ็งค่ะ🥹)

(ทำสิ่งใดไม่ทันทั้งสิ้น มาปัดฝุ่นไปก่อน ;-;)

(ว๊ายยยย🫣)

เทวี@vrkn-thewi.bsky.social · 5mo ago

เธอโน้มตัวเข้าใกล้ —กระซิบใส่ใบหูเรียวเบื้องหน้าพอแค่ให้ได้ยินเพียงสองเรา "ฉันอยากบอกเองว่าคุณน่ารักมากต่างหาก" ไม่ได้คาดหวังประโยชน์อะไร ไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะรับรู้มั้ย ไม่ได้สนใจว่าคุณจะให้ค่ามันหรือเปล่า เธอแค่อยากชม เธอก็จะชม ยังไม่ชินอีกหรือ? คุณจันทรวิภาของฉัน

#จัดกระเป๋า_VRKN [ สำเพ็ง l 8 เมษา ] ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนอบอ้าวเต็มไปด้วยผู้คนเดินกันขวักไขว่ เสียงซ้อแซ้ของเหล่าแม่ค้าพ่อค้าต่างตะโกนเรียกเชิญ ยักษ์สาวเดินถือพัดสานแกว่งไปมาเพื่อคลายร้อน ของจำเป็นถูกจัดเตรียมไว้เกือบหมดเหลือแค่หนังสือเรียนบางเล่ม "วิจิตรจินดา" นลินทวนชื่อจุดหมายที่จะไปหา "ป้าคะ หนูขอขนมไข่ถุงหนึ่งค่ะ" แต่ขาที่เดินมามักหยุดแวะร้านข้างทางเสมอ +

#จัดกระเป๋า_VRKN โกงเวลา | 8 เมษา "โว้ว ๆๆๆๆๆๆ ฮ่า ๆๆๆๆๆๆๆๆ" ตีปีกเป็นไก่กระต๊าก ๆ วิ่งไปทั่ว ๆ รอบ ๆ สำเพ็ง ลืมของที่จะมาซื้อ ลืมสิ้นทุกอย่างเพราะได้สัตว์เลี้ยงตัวแรก!!

ท่ามกลางบรรยากาศที่วุ่นวายของสำเพ็ง เส้นด้ายที่ไล่ซื้อของจนเหงื่อเต็มตัวหวังจะมากินข้าวกับน้ำอัดลมเย็นๆเอาแรงเสียหน่อย แต่ที่ดันเต็มทุกที่ซะนี่ จะเหลือก็แต่ตรงนี้ที่มีที่นั่งอีกที่นึงว่างอยู่เธอจึงเดินไปขอนั่งด้วย "ขอโทษนะจ๊ะ ตรงนี้มีคนนั่งหรือเปล่าจ๊ะ" #จัดกระเป๋า_VRKN #โรลปิด @vrkn-unchan.bsky.social

#จัดกระเป๋า_VRKN [สำเพ็ง | 8 เมษา] ไม่บ่อยนักที่เธอจะได้มีช่วงเวลาเป็นของตัวเองแบบนี้ ถึงแม้แดดรอบกายจะร้อนอบอ้าวจนอยู่ในระดับที่ชวนให้อารมณ์เสียได้ก็ตาม แต่ความจริงที่ว่าอัปสรามณีเลือกที่จะออกมาอยู่ข้างนอกด้วยเจตจำนงของตนเองก็ไม่ได้เปลี่ยนไป —เธอไม่ได้มาซื้อข้าวของเครื่องใช้เหมือนคนอื่น หากจะพูดให้ถูกก็ต้องบอกว่าหน้าที่เหล่านั้นมันถูกสะสางไปเนิ่นนานเรียบร้อยแล้วเสียมากกว่า +

“แสดงออกได้น่าสนใจดีค่ะ ฉันชอบนะ—เวลาคุณทำสีหน้าแบบนั้น ตอนที่เรา….อยู่ด้วยกัน” “ *หัวเราะ* ดูสิ คุณทำมันอีกแล้ว เด็กดี อย่าโกรธสิคะ เทวีแค่แกล้งเล่นเฉยๆเอง” —•— “...วุ่นวายจัง…นั่งลงซะ” —— อัปสรามณี อินทรสุราลัย | เทวี ปี 3 เรือนเมฆามินทร์ มนุษย์ | 169/56 (19 yrs.) doc: bit.ly/4cbkcKu roleplay acc for #VRKN_commu