นิ่ม🌟(busy makๆ)

@vrkn-nim.bsky.social

ละไม ใจงาม ∣ นิ่ม ∣ ปี 2 เรือนทิวากร ∣ มนุษย์ doc : bit.ly/3NPFhkk Roleplay account for #VRKN_commu

เหตุใด​เธอจึงหลงใหลในสิ่งมีชีวิตหนึ่งเสียมากมาย แมวตัวเล็กจ้อยที่แสนเปราะบาง ทว่าจิตใจมันนั้นไร้สิ่งใดพันธนาการ แสนอิสระเสรีไม่มีทางสยบยอม รักได้อย่างเต็มที่ไม่คิดหวาดหวัั่น เรียกร้องทุกสิ่งที่ปรารถนาอย่างไม่ละอาย เพียงได้ใกล้ชิดก็ราวกับกำลังเฝ้ามองสิ่งที่ตนใฝ่ฝันมาตลอด...แค่เพียงเอื้อมมือออกไปก็จะโอบกอดมันไว้ได้ สิ่งที่ไม่กล้าแม้แต่จะพยายามเพื่อมัน จวบจนจบชีวิตนี้ไปก็ยังมิอาจครอบครอง

CMS : KON

(Thanks+Talk🐈‍⬛ ขอบคุณ​ทุกคนที่เล่นกับกานต์ และเหล่าทีมงานที่ทุ่มเทสร้างคอมมูนี้ขึ้นมาให้เราได้เล่นด้วยนะคะ มาขอแตะๆ เวิ่นเว้อทิ้งท้ายก่อน logout สักหน่อยค่ะ แล้วพบกันใหม่นะคะ) (1/2)

BildBild

#เรื่องเล่าขาน_VRKN นัยน์ตาดำขลับทอดมองทิวทัศน์ผ่านหน้าต่าง แมกไม้ขยับไหวตามสายลมคล้อยกับแดดยามเช้า บรรยากาศชวนให้สงบใจแม้จะขัดกับความวุ่นวายในห้องพักผู้ป่วยรวมก็ตามที เตียงรอบข้างล้วนแต่เป็นเพื่อนร่วมสถาบัน อาการสาหัสมากน้อยต่างกันไป บางรายยังคงมีพยาบาลคอยติดตามอาการอย่างใกล้ชิด บ้างก็เตรียมกลับไปรักษาต่อที่ภูมิลำเนาพร้อมครอบครัวที่มาเฝ้าตั้งแต่วันที่ได้รับแจ้งข่าว

#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์​นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น

Bild

คนโดนสิงคนที่สองฟุ่บไปไม่นาน ก็ค่อยๆยันตัวขึ้นมาด้วยสีหน้าและท่าทางที่แปลกไป ดาราโดนสิงไปแล้ว "ฮ่าๆๆๆ!! ไม่คิดเลยจะได้อยู่ในร่างยักษาแบบนี้!" "ในที่สุดข้าก็ได้ออกม―" อนิจจา ช่างเป็นผีที่น่าเวทนา เพิ่งเข้าสิงได้ไม่ทันไรก็โนฟ้าผ่าจนวิญญาณหลุดไปแล้ว ส่วนเจ้าของร่างก็นอนตัวไหม้เกรียมสลบไปแล้วเหมือนกัน 💀 @vrkn-pinkaew.bsky.social

Bild

#สิงสาราสัตว์_vrkn โรลเปิด | แยกรูท กานต์หยุดเดินในฉับพลันที่เห็นมัน ร่างสีดำนิลนอนทอดกายอยู่เบื้องหน้า ขนราวรัตติกาล ​เงางามดั่งผ้าแพรชั้นดี ท่วงท่ายามประทับนั่งผึ่งผายนั้นวิจิตรชวนมองอย่างน่าพิศวง ใบหูที่กระดิกแผ่วๆ กับปลายหางที่สะบัดเป็นจังหวะอย่างเกียจคร้าน หากมองข้ามขนาดตัวกับเขี้ยวที่โผล่พ้นริมฝีปากไป มันก็ไม่ต่างจากแมวดำตัวเขื่อง และสำหรับกานต์ ทุกสิ่งนั้นดึงดูดใจ​มากเกินพอ +

https://share.google/qQThuLM6hAVX5387V

"ประชาสัมพันธ์จ้า วันนี้เป็นวันเมดเดย์ Maid's day メイドの日 ในญี่ปุ่นล่ะค่ะ สนิมเลยมีชุดเมดสไตล์ไทยๆมาให้ทุกคนได้ลองใส่กัน" "ใส่แล้วอย่างลืมติดแท็ก #ข้าแต่นายหญิง_VRKN แล้วเอามาอวดกันน้า" ปล. เป็นเพียงแท็กวาด What If ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆกับทั้งเนื้อเรื่องและเซ็ตติ้ง

Bild

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด ท่ามกลางเหล่านักเรียนผู้ลงมาเล่นน้ำกับโขลงคชสีห์ นิ่มเองก็เป็นหนึ่งในคนที่อิ่มเอมใจกับกิจกรรมนี้ ร่างเล็กหัวเราะเสียงใสยามเจ้าคชสีห์วัยเยาว์พ่นน้ำใส่เย้าหยอกตามประสา ไปๆมาๆคชสีห์เด็กตนอื่นก็เริ่มมารุมล้อมรอเล่นด้วยกับเธอเสียอย่างนั้น... [คุณ]จะเข้าไปร่วมเล่นหรือช่วยในความชุลมุนนี้ดีล่ะ?

Bild

#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด | กิจกรรมที่ 5 เมื่อเดินมาถึงด่านที่ห้า เสียงเห่าคึกคะนองก็ดึงสายตา [คุณ] ให้หันไปมอง ท่ามกลางลานหญ้า กิหมีวัยรุ่นขนสีทองถึงสี่ตัวกำลังมะรุมมะตุ้มกับบางอย่างที่อยู่บนพื้น เมื่อเข้าไปใกล้ๆ ภาพตรงหน้าช่างดูประหลาดตา สภาพของดุสิตาบัดนี้ห่างไกลจากภาพลักษณ์ที่จำได้ เรือนผมสีตะโกยุ่งเหยิงเปื้อนเศษหญ้า นัยน์ตาสีนิลุบลฉายแววขุ่นเคืองอยู่หลายส่วน +

Bild

#Nim_Story ๑๘ พฤษภาคม หลังผ่านเหตุการณ์มากมายหลากหลายอารมณ์จากการทดสอบที่ผ่านมา ชีวิตในรั้วโรงเรียนของนิ่มก็ดำเนินไปอย่างเรียบง่ายเฉกเช่นที่ผ่านมา เพียงแต่วันนี้ได้รับแจ้งว่ามีจดหมายจากทางบ้านส่งมาถึงเธอจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ครั้งนี้มีเรื่องดีๆอะไรเกิดขึ้นหรอเปล่านะ คุณพี่ชายใหญ่ได้เลื่อนตำแหน่งงาน? หรือคุณท่านกำลังจะมีหลานอีกคน?

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ไอเย็นจากในป่าสัมผัสผิวเมื่อค่อยๆย่างกรายเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่เด็กๆปี 1 เข้าไปก่อนแต่ภายในกลับเงียบสงัดกว่าที่คาดไว้ ไหของธารฝันถูกวางไว้ในลำธารจึงต้องก้าวลงลุยน้ำไปหยิบออกมา แซ่กๆ ๆ ฟุ่บ! เสียงพุ่มไม้ขยับไหวดังขึ้นเรื่อยๆสร้างความไม่ไว้วางใจกับบรรยากาศโดยรอบ วาฏกะที่สวมไว้ที่ข้อมือเธอเตรียมพร้อมจะร่ายเวทเพื่อไล่สิ่งมีหรือไร้ชีวิตที่จะปรากฎออกมา +

Bild

คาบเรียนที่ 4 วิชาหิมเวศศึกษา #สิงสาราสัตว์_VRKN “ เงาทะมึนขนาดมหึมาเคลื่อนเข้าบดบังแสงอาทิตย์จนสรรพสิ่งเบื้องล่างมืดสลัวลงฉับ แต่นั่นไม่ใช่เมฆาที่ลอยละล่องตามลม ’ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

Bild

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ผู้ร่วมประสบเคราะห์: @vrkn-jaojan.bsky.social @tunyong-vrkn.bsky.social @sita-vrkn.bsky.social @khulan-vrkn.bsky.social ขาที่วิ่งสับอย่างเร็วไว มือและแขนที่ต่างคนผลัดกันช่วยยกไหขนาดเท่าโอ่งมังกร ผลัดกันร่ายคาถาแสงไล่ภูตผีที่ตามมาไม่หยุดหย่อน เหนื่อยแทบใจจะขาด เมื่อไหร่จะได้ออกจากป่ากลับไปพักเสียที “รีบหนีเร็วเข้า!” +

Bild

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN (ไปกับ @garun-vrkn.bsky.social | @vrkn-prang.bsky.social | @keeta-vrkn.bsky.social) ทุกอย่างที่เกิดขึ้นเต็มไปด้วยความสับสนวุ่นวาย มีทั้งคนที่สับสนจนเกือบหลงทาง คนที่กลัวจนตัวแข็งทื่อ หรือไหที่เทอะทะจนเคลื่อนไหวยาก แต่ช่างเถอะ สุดท้ายแล้วทุกคนก็ออกมาได้ครบ 32 (และไหไม่แตกอีก) เท่านั้นก็ยิ่งกว่าพอแล้ว

Bild

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN |โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social| ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย “แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?” กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’ (+)

Bild

#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN เสียงฝีเท้าก้าวเหยียบกิ่งไม้แห้งดังขึ้นที่เบื้องหลังพุ่มพฤกษา ตามด้วยแสงอ่อนเรืองรองจากสตรีผู้กลับมาในช่วงใกล้หมดเวลาของการสอบในครั้งนี้ ข้างกายของอัปสรามณีมีสื่อเวทย์และวัตถุหนึ่งลอยล่องอยู่ใกล้กัน ไหขนาดเล็กเท่าฝ่ามือใบนั้น เคลื่อนไหวและหมุนเคว้งคว้างอย่างเชื่องช้า ราวกับว่ามันกำลังถูกโอบอุ้มและไหลอยู่บนมวลน้ำที่ไม่มีอยู่จริง +

Bild

(ขอให้มีอนาคตที่สดใสนะเด่กๆ..😭)

ศิริกานต์ 🐈‍⬛@sirikarn-vrkn.bsky.social · 4mo ago

#เรื่องราวคำกล่าว_vrkn (ขอมาเก็บตกต่อจากนี้ค่ะ🤲🏻✨) ระหว่างทาง นิ่มเอ่ยขึ้นลอยๆ น้ำเสียงสดใสเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น เจ้านิลหลังเกาะหนึบกับนิ่มอยู่นานสองนาน บัดนี้ถูกดึงกลับมาเกาะอยู่บนเจ้าของตนดังเดิมแล้ว "พี่กานต์เคยได้ยินไหมคะ ข่าวลือเรื่องกระจกวิเศษไหมคะ บานที่ว่าถ้าใครมองเข้าไปจะเห็นอนาคตของตัวเอง" กานต์ชะงักฝีเท้าเล็กน้อยตอบเสียงเรียบโดยไม่หันมองคนข้างกาย +

ควบคุมน้ำเสียงตนให้ดูปกติที่สุด ทุ้มโทนที่ดูอบอุ่นแทรกสอดด้วยความนุ่มนวลทั้งปวง อาจจะอ่อนโยนมากกว่าที่เธอพูดจาโดยทั่วไปเสียด้วยซ้ำ "น้องนิ่มในอนาคตดูดีมากเลยนะคะ" "จริงเหรอคะ?" เด็กสาวถามกลับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม "ค่ะ" คำโกหกถูกหว่านโปรยลง "เติบโตอย่างดี ยิ้มแย้ม สดใส ดูมีความสุขไม่ต่างกับนิ่มตอนนี้เลยค่ะ แล้วก็...พอดูดีๆ แล้วมีขนติดเสื้ออยู่ด้วย ถึงตอนนั้นคงได้เลี้ยงแมวแล้วนะคะ" +

CMS : Yukima_123