— ๒๔ ปีต่อมา พ.ศ. ๒๕๖๗ — หลังเหตุการณ์วันพระจันทร์สีเลือด ขวัญตาเป็นหนึ่งในนักเรียนที่กลับมายังวรางคณา หลังจากนั้นจึงเรียนต่อที่วิทยาลัยเวทมนตร์นาลันทาในแขนงเวทมนตร์คาถาเพื่อการปฏิบัติ และหากเป็นคนที่สนใจการสอบยืนยันระดับขั้นสักหน่อย คุณอาจจะพอคุ้นชื่อ 'เกตุแก้วมณฑลี ฑฤฆนิรามัยสถิต' ในฐานะผู้สอบผ่านขั้นมหามันตราอยู่บ้าง ..ดูจะยังรักษามาตรฐานของวงศ์ตระกูลไว้ไม่เพี้ยนผิด.. +

(สังคมน่ารัก สังคมสนุก สังคมดีๆ วรางเต็มไปด้วยผู้คนที่น่ารักเอนจอยการเล่น ถึงไม่ได้แอคทีฟแต่ได้เข้าไปอ่านก็สนุกตามแล้ว ขอบคุณเรื่องราวทุกสิ่งอย่างที่ได้พบปะกันนะคะ ยินดีที่บุหลันดาราสาวเหยื่อพวกดี้เล่นกับใจได้เข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องราว ไว้พบกันใหม่ในสักมูหนึ่ง ถ้าเป็นไปได้ค่ะ 🙏🎉) (ส่วนเรื่องราวของบุหลันเริ่มต่อจากที่ 'กลับเข้าเรียนภาคเรียนที่ ๒ เพื่อจบการศึกษาอย่างสมบูรณ์' 🙂‍↕️)

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา@varangkana-npc.bsky.social · 5mo ago

[00:00] 9 มิถุนายน 2569 คอมมูวรางคณา ขอประกาศจบคอมมูอย่างเป็นทางการ เรื่องราวส่งท้าย : docs.google.com/document/d/1...

บทส่งท้าย ปี 2567 | กระทรวงสัตว์วิเศษ ในเวลาเที่ยงกว่าๆแบบนี้ ห้องทำงานที่ไม่มีผู้คนนั้น มีเพียงหญิงวัยเกือบสี่สิบปีนั่งขีดเขียนภาพวาดบนกระดาษ ไม่ทันใด เสียงจากชายชุดราชการดังขึ้น "คุณณรารินทร์ครับ มีเอกสารโครงการพาสัตว์วิเศษไปตามโรงเรียนให้เซ็นครับ" ชายหนุ่มยื่นเอกสารจั่วหัวตราโรงเรียนที่แสนคุ้นเคย วรางคณานี่นา เธอยิ้มบางๆพลางมองไปที่กรอบรูปเก่า "ค่ะ วางไว้ได้เลย"

(ปฏิกิริยาโดยสัตย์จริงของข้าพเจ้าต่อนิยายดังกล่าว: Cr. ขุ่นแม๊น้องยิปซี)

ไอริณ@vrkn-irin.bsky.social · 5mo ago

('สุดฟ้าจินตนาการ' เป็นเนื้อเรื่องเกี่ยวกับจอมมนตราความจำเสื่อม ต้องไปตามหาสื่อเวทย์มนต์ในตำนานเพื่อช่วยโลกจากภัยพิบัติตามคำแนะนำของ ศจ.วินธวัส โดยตัวเองไร้ชื่อเดินทางไปตามอาณาจักรทั้งสี่ เมืองท่าที่ล้อมไปด้วยน้ำ, เมืองลอยฟ้าในหมู่เมฆ, เมืองหลวงแสงตะวัน และเมืองแห่งบุปผา จุดพีคที่ทำให้คนจดจำคือการหักมุมตอนท้ายว่าศจ.นั้นคือคนร้ายมาตลอด ราวกับจะมีเค้าโครงจากเรื่องจริง)

(/กัดหัวปู่ทิพย์ แง่ง ๆ ๆ ๆ 😭)

อรุณวดี☀️ (แต่งงานกับเตียง)@arun-vrkn.bsky.social · 5mo ago

อรุณลุกขึ้นนั่งเผื่อจะได้ฟังชัด ๆ แต่แค่เสียงผ้าห่มเสียดสีกันเบา ๆ ชายชราคนนั้นก็หันมาทันควัน หน้าตาบิดเบี้ยวราวกับกำลังไม่พอใจอย่างที่สุด "ไอ่วา ตื่นแล้วรึ" "ตื่นแล้วก็เตรียมตัวซะ" "เอ็งสร้างปัญหามามากพอแล้ว" "ทำอะไรไม่ได้สักอย่าง สุดท้ายยังจะเป็นภาระให้คนอื่นช่วยแบกออกมาอีก" แม้จะคาดหวังว่าจะถูกไถ่ถามอาการบ้างสักหน่อย หรืออย่างน้อยที่สุดก็อยากให้ใครสักคนดีใจที่เธอยังมีชีวิตอยู่

#เรื่องเล่าขาน_VRKN แสงแดดอ่อนจากหน้าต่างส่องลอดผ่านม่านเข้ามาเป็นริ้วบาง ๆ กระทบกับใบหน้าของเธออย่างพอดิบพอดี ... ปวดหัวจัง เปลือกตาก็หนักอย่างกับถูกอะไรถ่วงไว้แม้จะเป็นแบบนั้นเจ้าตัวก็ยังฝืนลืมตาขึ้นมาอยู่ดี ภาพตรงหน้าเบลออยู่พักหนึ่งก่อนจะค่อย ๆ ชัดขึ้นทีละน้อยจนเห็นเพดานและหลอดไฟเหนือศีรษะ

#เรื่องเล่าขาน_VRKN 20 ส.ค. 2543 เด็กสาวมายืนอยู่ที่สถานีกุมภาอีกครั้ง แม้ว่าสี่เดือนที่ผ่านมาจะมีอะไรเกิดขึ้นเยอะ เยอะเกินกว่าที่เด็กคนนึงจะเข้าใจได้ สายตามองไปที่พี่สาวและยายที่มาส่งตามเคย แม้ครั้งนี้จะแปลกหน่อยๆที่พ่อกับแม่ลางานมาส่งด้วยก็ตาม กว่าจะยอมให้เธอกลับมาเรียนที่นี่ ก็ถือว่าคุยกันยาวนานอยู่ +

#เรื่องเล่าขาน_VRKN นับตั้งเเต่คืนวันนั้นก็ผ่านมาไม่รู้กี่วันที่เด็กสาวนอนสลบไสล จากความวุ่นวายที่เกิดขึ้น สิ่งเหล่านั้นใช้เวลานานเกินกว่าจะปะติดปะต่อ ภาพสุดท้ายที่พอจะจำได้คือเค้นมนตราที่เหลืออยู่มาเพื่อไล่อารักษ์ แต่เเทนที่เวทย์แสงจะออกมานั้น กลับเป็นไอเย็นๆที่เหมือนน้ำเเข็งออกมา สายตาค่อยๆเปิดขึ้นแล้วมองไปรอบๆ ปรากฏหญิงสาววัยประมาณยี่สิบต้นๆยืนอยู่ข้างเตียง “...พี่น้ำ?”

×HAPPY PRIDE MONTH แล้วก็ ขอแสดงความยินดีที่คอมมูจบลงอย่างราบลื่น(?)ด้วยนะคะ!!! ขอบคุณทีมที่ช่วยแบกจนจบ 2 เดือนนี้นะคะ ยอมรับเลยว่า หลังๆ ไม่ไ้ดมาเล่นเลยค่ะ งานในเรียลล้นโจ๊ะเลย ฮือๆ ถึงนี่จะไม่มีส่วนร่วมเล่นกับคนอื่นๆ เท่าไหร่ แต่ได้มาอ่านเบี้ยนคนอื่นก็มีความสุขแล้วค่ะ! แล้วพบกันใหม่ เมื่อเส้นทางเรามาบรรจบค่ะ!✌️×

(อันนี้ภาพสีกับรายละเอียดคร่าวๆของน้องอินวัย 40 ปีคับบบ มีลูกสาวบุญธรรมที่รับเลี้ยงมาด้วย ป้าๆยายๆได้อุ้มหลานกันแล้วนะค้าบบบ🥺🤲💖💕)

[ สถานที่แห่งหนึ่ง? | ปีพ.ศ. 2567 ] มือที่ดูใหญ่กว่าเดิมทาบทับลงบนกระจกใส นัยน์ตาสีหยกเหม่อมองออกไปด้านนอก มองวิวทิวทัศน์ไปทั่วราวกับหาจุดโฟกัสไม่ค่อยได้เสียเท่าไร มันผ่านมาตั้งนานกี่ปีแล้วนะ... เธอในตอนนั้นที่ได้แต่คอยฟังตามคำสั่งของครอบครัวก็เริ่มตาสว่าง มองหาอิสระให้ตนเองตั้งแต่เหตุการณ์นั้นเป็นต้นมา หลังจบจากวรางคณา เธอก็ตัดสินใจที่จะตัดขาดจากตระกูลโดยสมบูรณ์ (+)

อิน@vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 5mo ago

#เรื่องเล่าขาน_VRKN [ โรลเปิด | หลังเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ] หลังจากสลบไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีอินก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลเสียแล้ว "!?" เธอลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงอย่างกระทันหัน สำรวจตามร่างกายก็พบว่าตนนั้นมีแผลอยู่เต็มตัว ทั้งที่ศรีษะ ที่แขน ลำตัว หรือแม้กระทั่งบริเวณขา แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมือของตนนั้นหายจากกรทมิฬแล้ว "...อย่างน้อยก็รอดมาได้—" (+)

(ขอบคุณทีมงานทุกคนที่แบกคอมมูมาจนจบ ขอบคุณผปค.เด็ก ๆ ทุกคนทั้งที่ได้เล่นด้วยกันหรือที่ยังไม่ได้เล่นก็ตามแต่ ไม่รู้จะพูดอะไรนอกจากสะใจมากค่ะ (...) หลังจากนี้ไปก็ยังสามารถทักมาเล่นกันได้อยู่ รวมถึงรูทผู้ใหญ่ 40s ด้วย ถ้าต้องการแลกคอนแทคสามารถเคาะ dm ได้เลยค่ะ 💖 ไว้พบกันใหม่ที่ไหนสักที่ และ happy pride month นะคะ 🌈)

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา@varangkana-npc.bsky.social · 5mo ago

[00:00] 9 มิถุนายน 2569 คอมมูวรางคณา ขอประกาศจบคอมมูอย่างเป็นทางการ เรื่องราวส่งท้าย : docs.google.com/document/d/1...

[00:00] 9 มิถุนายน 2569 คอมมูวรางคณา ขอประกาศจบคอมมูอย่างเป็นทางการ เรื่องราวส่งท้าย : docs.google.com/document/d/1...

(Thanks+Talk🐈‍⬛ ขอบคุณ​ทุกคนที่เล่นกับกานต์ และเหล่าทีมงานที่ทุ่มเทสร้างคอมมูนี้ขึ้นมาให้เราได้เล่นด้วยนะคะ มาขอแตะๆ เวิ่นเว้อทิ้งท้ายก่อน logout สักหน่อยค่ะ แล้วพบกันใหม่นะคะ) (1/2)

(หลานป้า 😭😭😭)

อิน@vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 5mo ago

ถึงจะแอบคาดหวังไว้เล็กน้อยว่าตื่นขึ้นมาหลังไม่รู้สึกตัวมาตั้งหลายวันคนที่จะได้เห็นหน้าเป็นคนแรกคงเป็นมารดาของเธอ แต่ก็คิดได้ว่ามันคงไม่ได้เป็นไปตามที่คาดคิดไว้ขนาดนั้นอยู่แล้ว "..." ฮึก เสียงสะอื้นดังขึ้นมาเงียบๆ ดูเหมือนเจ้าตัวก็ไม่อยากจะไปรบกวนคนไข้เตียงอื่นเข้า แต่น้ำตาก็ไหลลงมาอย่างห้ามไม่ได้ ถึงจะเป็นสิ่งของยังไงแต่เธอก็ยังเป็น [อิน] เด็กสาวที่อายุเพียง 16 ปีเท่านั้นแหละ (+)

#เรื่องเล่าขาน_VRKN [ โรลเปิด | หลังเกิดเหตุประมาณ 1 สัปดาห์ ] หลังจากสลบไป เมื่อรู้สึกตัวอีกทีอินก็ตื่นขึ้นมาบนเตียงโรงพยาบาลเสียแล้ว "!?" เธอลุกพรวดขึ้นมาจากเตียงอย่างกระทันหัน สำรวจตามร่างกายก็พบว่าตนนั้นมีแผลอยู่เต็มตัว ทั้งที่ศรีษะ ที่แขน ลำตัว หรือแม้กระทั่งบริเวณขา แต่สิ่งที่น่าแปลกใจคือมือของตนนั้นหายจากกรทมิฬแล้ว "...อย่างน้อยก็รอดมาได้—" (+)

#เรื่องเล่าขาน_VRKN นัยน์ตาดำขลับทอดมองทิวทัศน์ผ่านหน้าต่าง แมกไม้ขยับไหวตามสายลมคล้อยกับแดดยามเช้า บรรยากาศชวนให้สงบใจแม้จะขัดกับความวุ่นวายในห้องพักผู้ป่วยรวมก็ตามที เตียงรอบข้างล้วนแต่เป็นเพื่อนร่วมสถาบัน อาการสาหัสมากน้อยต่างกันไป บางรายยังคงมีพยาบาลคอยติดตามอาการอย่างใกล้ชิด บ้างก็เตรียมกลับไปรักษาต่อที่ภูมิลำเนาพร้อมครอบครัวที่มาเฝ้าตั้งแต่วันที่ได้รับแจ้งข่าว

#กลลวง_VRKN ในหัวของเด็กสาวอายุสิบห้า เต็มไปด้วยคำถาม ความคิดมากมายเกิดขึ้นภายในช่วงเวลาสั้นๆ ทั้งความกลัว สิ้นหวัง ไหนจะเรื่องอารักษ์ พิธี พญาลวง ตอนนี้เป้าหมายกลับมีแต่ความคิดเดียวว่า ต้องรอดไปให้ได้ ต้องกลับบ้านไปให้ได้ ท่ามกลางดวงวิญญาณที่จ้องจะเอาชีวิตเธอนับร้อยพัน 'จะต้องฝ่าออกไปให้ได้!' (มาแปะภาพไวๆคับ ผปค.ยุ่งๆเลยเสกแบบไฟไหม้ได้เพียงเท่านี้🥲)

คาบเรียนแรก [อีกครั้ง] #เรื่องเล่าขาน_VRKN รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#วงกต_VRKN แป้บๆก็จะจบภาคเรียนอยู่แล้ว เกือบสามเดือนที่ผ่านมานี่ จะเรียกว่าสั้นก็สั้น ยาวก็ยาว เวลาที่อยู่นี่ไม่เคยทำให้เธอผิดหวังเลย ส่วนใหญ่จะเกินความคาดหวังมากกว่า ในหลายๆความหมาย ณรารินทร์นั่งยืนรำลึกไปพลางตั้งสติไปพลางในขณะที่เด็กปี1คนอื่นๆค่อยๆเดินเข้าไปกันแล้ว สายตาที่เริ่มคุ้นชินกับความมืดมองไปที่ทางเข้าอันเงียบสงัด พวงมาลัยถูกเก็บไว้อย่างดี ขวดยาพร้อม "จะเข้าไปล่ะนะ"

(แล้วแต่จะรับสั่งเพคะ /นั่ง)

เพลินตา@handle.invalid · 5mo ago

#กลลวง_VRKN ท่ามกลางแสงจันทร์สีเลือดและความโกลาหล เสียงของนักเรียนปีสามคนหนึ่งดังก้องขึ้น ร่างของเธอเคลื่อนที่วูบวาบไปรอบบริเวณอย่างรวดเร็วด้วยคาถาทันใจ ดุสิตา ศิลปการสกุล เคยรีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วเคยพูดยาวเหยียดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? " ใครที่ไม่อยากตายอยู่ที่นี่ ฟังฉันนะคะ! " น้ำเสียงนั้นแม้นแหบแห้งด้วยความเหนื่อยล้าทว่ายังคงเด็ดขาด

(หลานป้า 😭😭😭 บี๋ทำไมต้องฝืนตัวเองขนาดนี้)

อิน@vrkn-itsariyaruk.bsky.social · 5mo ago

#กลลวง_VRKN [STORY: แผล] เรื่องราวต่างๆมันเกินขอบเขตไปแล้ว พวกเธอติดอยู่ในหลุมหรือถ้ำบ้าๆนี่ อีกทั้งยังจะกลายเป็นเครื่องมือให้กับการกระทำแสนประหลาดของผอ.และพี่รดาตัวปลอมอีก เจ้าวงเวทย์มหึมาบนศีรษะก็เป็นตัวการทำให้ไม่สามารถใช้เวทย์ได้ แต่ด้วยความดื้อดึงที่แม้จะบาดเจ็บที่แขน วาฎกะหยกจึงลอยขึ้นมาตามคำร่ายพร้อมปล่อยสายฟ้าพุ่งตรงไปยังอักขระทันใด "วชิรศัสตรา นพศูร!" (+)

คาบเรียนที่ 6.3 ̷ส̷҉̷.̷҉̷อ̷҉̷ ̷҉̷u̷ #กลลวง_VRKN “ “ทำไมทุกอย่างต้องกลายเป็นแบบนี้กันนะ…” ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#วกวน_VRKN ว่ากันว่าในยามลำบาก คนเราจะเผยนิสัยที่แท้จริงออกมา แต่การแสดงออกในสถานการณ์ที่กดดันครั้งหนึ่งควรจะลบล้างสิ่งอื่นที่เคยเป็นทั้งหมดจริงหรือ? ท่ามกลางจราจล นักเรียนบางคนพยายามทำลายวงเวทย์อย่างสิ้นหวัง บ้างร้องไห้โวยวาย บ้างพยายามตะเกียกตะกายหาหนทางหลบหนี ขวัญตาเล่า? ..กำลังมีปากเสียงกับนักเรียนคนอื่นอยู่.. +

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN ภายในวงกตทดสอบ ระหว่างอุโมงค์หินอันยาวและเงียบงัน เสียงฝีเท้าของบุหลันกับนภาดังสะท้อนแผ่วเบาไปตามทางเดินแคบ ๆ มีเพียงแสงจากวาฎกะที่ลอยนำอยู่ด้านหน้า คอยส่องผนังอิฐเก่าและเถาวัลย์ที่เลื้อยเกาะตามรอยแตกของกำแพง จู่ ๆ บุหลันก็ชะลอฝีเท้าลงเล็กน้อย “...แปลก ๆ” นภาหันมามองทันที “อะไรเหรอ?”

(เรียนที่วรางคณาสนุกจะตาย ตอนนี้จะตายแล้วค่ะ เหลือสนุก ✌️😭)

ประชาสัมพันธ์คอมมูวรางคณา@varangkana-npc.bsky.social · 5mo ago

คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

คาบเรียนที่ 6.1 สอบ #วงกต_VRKN “ ทุกคนต่างใช้ชีวิตของตัวเอง จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่าเข็มนาฬิกาไม่เคยหยุดเดิน ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...

#เบื้องหลังกระดานดำ_VRKN แสงสุดท้ายของยามเย็นกำลังทอดยาวไปทั่วทางเดินระหว่างห้องเรียน ลมอ่อนพัดให้เงาไม้ไหวเอนเป็นจังหวะ ขณะที่สายน้ำเดินตาม “รดา” มาเงียบ ๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายหยุดลงตรงมุมอับสายตาของตัวอาคาร บรรยากาศรอบตัวดูปกติดีเสียจนเธออยากคิดว่าตัวเองกำลังเข้าใจอะไรผิดไป แต่สุดท้ายสายน้ำก็ยังตัดสินใจเอ่ยถามออกมา “เธอ… ไม่ใช่รดาใช่ไหม” +

(อาจารย์ระวังยางรถไว้นะคะ เป็นห่วง @praphakwan-vrkn.bsky.social)

✨🎀 ขวัญตา 🎀✨@vrkn-kwanta.bsky.social · 6mo ago

ตั้งแต่ออกจากป่าจนถึงตอนนี้ ยักษิณีแรกรุ่นเคลื่อนที่ไปไหนมาไหนด้วยการมีคนขนาบประคองทั้งสิ้น กล่าวคือ เด็ก ‘ไร้ไหวพริบ’ ตรงหน้าคุณบาดเจ็บมากพอที่จะไม่สามารถเดินไปไหนเองได้ด้วยสภาพปัจจุบัน “ขวัญเจ็บมากเลย ยังไม่ได้รับการรักษาอีกต่างหาก เดินไม่ไหวหรอกค่ะ” มือที่กอบกุมบั้นเอวเลื่อนออก ค้ำลงกับขอนไม้รองรับน้ำหนักตัวที่เอนอิง เผยท่าทีปลอดโปร่งขัดกับคำพูดที่ว่าเดินไม่ไหวโดยสิ้นเชิง +