ดีวิจาดา 'ราตรี' อัคนีพุศัสตรา
@vrkn-ratree.bsky.social
ดีวิจาดา 'ราตรี' อัคนีพุศัสตรา | วารสูร | ปี 3 | เรือนผกามาศ Roleplay Account for #VRKN_Commu Doc: https://shorturl.at/oCiJK
#กลลวง_VRKN ท่ามกลางแสงจันทร์สีเลือดและความโกลาหล เสียงของนักเรียนปีสามคนหนึ่งดังก้องขึ้น ร่างของเธอเคลื่อนที่วูบวาบไปรอบบริเวณอย่างรวดเร็วด้วยคาถาทันใจ ดุสิตา ศิลปการสกุล เคยรีบร้อนขนาดนี้เลยเหรอ? แล้วเคยพูดยาวเหยียดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน? " ใครที่ไม่อยากตายอยู่ที่นี่ ฟังฉันนะคะ! " น้ำเสียงนั้นแม้นแหบแห้งด้วยความเหนื่อยล้าทว่ายังคงเด็ดขาด
#วงกต_VRKB ดุสิตา ศิลปการสกุล รัตติกาล อมาตยกุล [[ ถึงโถงรวมอย่างปลอดภัย ]] (โค เวิ่น ไวๆ ว่าพบเห็นได้นะคะ ผปค.เพลินตาเข้าสู่ระยะงานเยอะพลังน้อย ขอโทษสังคมที่ยังไม่ตอบโรล ขอบคุณเพื่อนที่ดิสทำงานอยู่แล้วกาวให้ฟังเลยได้มีภาพในหัวมาวาด แรงใจของดิฉันคือการได้เห็นหลานๆ มอมแมม😭😭😭)
คาบเรียนที่ 6.2 ส̷อ̷บ̷ #วกวน_VRKN “ จากตอนแรกที่โถงใต้พิภพแห่งนี้ยังเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยอื้ออึง บัดนี้กลับค่อย ๆ เงียบสงัดลง ราวกับเสียงทั้งหมดกำลังถูกบางสิ่งดูดกลืนไปทีละน้อย ” รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"
เมื่อได้ยินคุณเรียกซ้ำ ยักษาค่อย ๆ หันกลับมาช้า ๆ เผยสีหน้าที่เมื่อคุณได้เห็นก็ทำให้รู้ได้ว่าในร่างนั่นไม่ได้มีแค่เพื่อนของคุณอีกต่อไปแล้ว ไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างนั้นกางกรงเล็บที่ตะไบมาอย่างดีแล้วพุ่งเข้าใส่คุณ หมายจะเข้าทำร้ายคุณ ดูแล้ววิญญาณตัวนี้ออกจะบ้าคลั่งและมุ่งร้ายมากกว่าจะแค่แย่งชิงไห มันมุ่งไปที่การโจมตีโดยตรง แรงยักษาพยายามทำให้คุณล้มลง พร้อมส่งเสียงหัวเราะน่าขนลุกราวกับมันกำลังสนุกอยู่
ที่ริมบึง เด็กสาวจับจ้องสินธพนัทธีที่โลดเเล่นบนผืนน้ำ เธอทราบดีว่ามีเพียงผู้ที่มันยอมรับเท่านั้นถึงจะไปประทับบนแผ่นหลังนั้นได้ และรุ่นพี่ผมสีน้ำตาลที่กำลังขี่มันอยู่ตอนนี้ สามารถตามท่วงท่าของมันอย่างชำนาญ ราวกับเคยมีประสบการณ์การขี่ม้าอย่างช่ำชองมาก่อน ทันใดนั้น สินธพนัทธีเหมือนจะวิ่งวนกลับเข้ามา แล้วเบรคตัวกลางผืนน้ำ ตีโค้งได้อย่างสวยงาม "ว้าว..." เอ่ยเพียงสั้นๆพร้อมปรบมือเบาๆ
#สิงสาราสัตว์_VRKN (ลงรูปย้อนหลังกับอีเวนต์วิชาหิมเวศศึกษาคับ) วันนี้คงเป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเด็กสาว นอกจากจะได้เห็นสัตว์หิมเวศตัวเป็นๆแล้ว ยังได้เล่นกับพวกมันอีก ราวกับสิ่งที่ตัวเองฝันไว้จะเข้าใกล้ความจริงอีกก้าว สิ่งนี้คือความทรงจำที่ไม่มีวันลืม และหวังว่า ปีหน้าคงได้ทำกิจกรรมแบบนี้อีกล่ะนะ
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN |โรลปิด @vrkn-buapetch.bsky.social| ป่า กลางคืน เสียงร้อง วิญญาณ ไม่ใช่สิ่งที่คาดหวังในค่ำคืนวันศุกร์เลยสักอย่าง อ่อ—รวมถึงการที่ต้องวิ่งหนีแต่ยังต้องตามหา ‘ไห’ ท่ามกลางป่ามืดๆ อย่างในตอนนี้ด้วย “แฮ่ก เริ่มอยากถอดส้นสูงวิ่งหรือยัง ?” กล่าวติดหอบในขณะพาตัวเองวิ่งไล่เลี่ยกับเพื่อนยักษ์สาวนาม ‘บัวเพรช’ (+)
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN “เอาน่ารดา ส่องเล่นๆเอง” “โอ้ ฉันเห็นตัวเองในชุดอาจารย์ของโรงเรียนหลวงล่ะ” “ฉันสูงขึ้นด้วย!” “นึกแล้วเชียวว่าไว้ผมยาวเหมาะกว่าจริงๆ” “นี่ๆๆ รดาเห็นอะไรล่ะ” “ ........ ”
นั้นแอบทำเอาคนเจ็บหงุดหงิดไปเล็กน้อย การออกเดินทางครั้งแรกไม่ทันไรก็สร้างเรื่องเสียแล้ว "หรือบางที…ก็เป็นความจริงต่างหากที่ชอบเดินช้า" แต่นางกลับยกยิ้มบางแล้วพูดออกมาเช่นนั้น นั่นทำให้คนฟังชะงักเล็กน้อย สำหรับสิขเรศไม่ใช่เพราะคำพูดนั้นมันลึกซึ้ง แต่เพราะมันถูกเอ่ยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติราวกับไม่ต้องผ่านการคิดอะไรให้สับซ้อนมากกว่า "เจ้าชื่ออะไร?" "ฉันชื่อ -̶̧̧̳̝͖̗̑̀́̈́̌͐̊͜-̵̢̈̄̑͌̓̾̓͗͋̀͂͝-̴̧̨̢̹̲̠̲̜͈̣̪̮͗̈́͛̐̈́̅̉-̸͕̰́̍-̴̢̛͖̞̓̔̔͑̋̔̈̏͛͆͌͂͗͘͝-̶̡̡̛̩̙͎͖͖͙̖̞̬̺̑͋̌̄̆̏̌-̸̡̞͕͕͆̓" +
ทั้งสองนั่งอยู่ตรงนั้นครู่ใหญ่ๆ จนตะวันเริ่มลับขอบฟ้า ทั้งคู่ก็แยกย้ายกันกลับหอพักไป เส้นด้ายกลับหอพักด้วยความโล่งใจไปหนึ่งเปราะ แต่แล้วทำไมก็มิอาจทราบได้ มันมีความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นมาแทน เหตุการณ์ก่อนหน้านี้วนซ้ำกลับมาไม่จบสิ้น ภาพของวฬาที่หลับตาลงยิ้มอย่างสบายใจมันทำให้เกิดความรู้สึกอบอุ่นหัวใจอย่างบอกไม่ถูก จะกินข้าว หรืออาบน้ำก็เผลอยิ้มออกมาคนเดียว +
#เรื่องราวคำกล่าว_VRKN โรลเปิด แยกรูท 📚 หอตำรา 🫧 ช่วงเริ่มทำความสะอาด ศิริกานต์เดินสอดส่องไปตามพื้นที่ นักเรียนกระจายตัวกันจับจองจุดต่างๆ กันทั่ว เธอจึงเลือกเดินเข้าออกตามห้องแยกย่อยต่างๆ มองหาสักห้องหนึ่งที่ไร้ผู้คน เด็กสาวกลุ่มหนึ่งพูดคุยกันเซ็งแซ่ รีบเร่งเดินสวนออกไป ทิ้งไว้เพียงห้องว่างเปล่านั้น เธอจึงเดินเข้าไปสำรวจอย่างเงียบๆ กระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ที่นั่น โดดเด่นราวกับจงใจ +
#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท ] [ลานหญ้า | วันที่ 26 เม.ย หลังการประลอง] หลังจากกันสิตาได้สะบักสะบอมสู้ประลองเวทย์มาก่อนหน้าและได้รับการรักษามาเรียบร้อยแล้ว หล่อนได้ปล่อยตัวนั่งนอนพักผ่อนใต้ต้นไม้ พับกระดาษเป็นรูปสัตว์ตัวโน่นตัวนี้ตามประสาเด็กท่อไอเสียแตกที่นำมอไซด์มาขับขี่ที่โรงเรียนไม่ได้ +
#VRKN_Commu "สวัสดีจ๊ะ เราชื่อเฟื่องฟ้านะ เรียกเฟื่องเฉยๆก็ได้จ๊ะ🙏" "จ๋าาา~ เรียกเฟื่องเหรอจ๊ะ?🥺" "อยากเล่นกับน้องหอมมั้ยจ๊ะ? น้องหอมเป็นเด็กดีมากเลยล่ะจ๊ะ~" ___________ แพรพิไล บงกชเพชร { เฟื่องฟ้า/เฟื่อง } วานร | ปี1 เรือนผกามาศ 15 ปี | 153/45 สัตว์เลี้ยง: หอม {ลิงลม} ___________ โรล/เวิ่น/โค: DM 24/7 Doc: shorturl.asia/ofMNE
#คาถาคำร่าย_VRKN เวทย์โจมตีเข้าเป้าอย่างแม่นยำ เวทย์ป้องกันปัดป้องศรทั้งปวง เวทย์ทิ้งดิ่งร่วงหล่นราวขนนก เวทย์เดินบนน้ำเหยียบย่ำอย่างมั่นคง ปราบพยศหุ่นพยนต์แน่นิ่งไป นั่นเป็นบทสรุปของคาบเรียนที่ ๑ วิชาเวทย์มนตรา
"...เจ็บสิ" "เพราะงั้นสัญญาได้ไหมว่าจะทำให้แรงกว่านี้" กำมือขวาทุบไปด้านหลัง พลังเวทย์ที่คลายตัวออกทำให้กำแพงหินแตกเป็นเสี่ยง ๆ มือข้างเดียวกันทุบเข้าที่อกซ้ายของตนเพื่อเรียกสติและพละกำลังกลับคืนมา "เพราะถ้าพี่ไม่ทำ..." "....." "แสงตะวันน้าวศร" สิ้นสุดคำร่าย สองแขนก็ตั้งท่าพร้อมโจมตี ผลจากการเสริมพลังทำให้แสงสว่างจ้าลุกวาบออกมาใต้ผ้าพันแผล (cms.ยางลบ ไม่ได้หาย หาดี ดี)
มนตราที่ใช้ตามรอยเท้า หรือเสียงเล็กๆ มนตราที่ทำให้ร่างกายเบาขึ้นเล็กน้อย มนตราที่ทำให้มองเห็นได้ไกลขึ้น เธอใช้ทุกอย่างที่รู้จัก วิ่งสุดแรงไปทางต้นเสียงจนเห็นคนที่เธอกำลังตามหา นั่งอยู่กับพื้น เส้นด้ายพุ่งไปนั่งอยู่ระดับเดียวกันกับคนที่ทรุดตัวอยู่กับพื้น เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองใช้มนตร์อะไรบ้างเพียงเพื่อมาอยู่ตรงนี้ให้เร็วที่สุด เธอใช้ทั้งสองมือโอบกอดวฬาไว้ทั้งๆที่เหนื่อยหอบ "ไม่เป็นไรแล้วนะจ๊ะ"
#คาถาคำร่าย_VRKN [โรลปิด | วันที่ 25 เมษา ช่วงเช้า] [W/ @thianthara-vrkn.bsky.social & @sikharet-vrkn.bsky.social ] ในช่วงเวลารุ่งสางของวันทดสอบ เหล่าคณาจารย์หลายๆกลุ่มก็ได้เดินทางไปตระเตรียมสนามแต่ละแห่งที่ตนเองนั้นได้รับหน้าที่จัดและคุมสอบ ครานี้ดูเหมือนว่าจัณฑวาตา เธียรธารา และสิขเรศ จะได้อยู่กลุ่มเดียวกันเสียได้
(ไปทำ CV ดารามาค่ะ/มือใหม่ทำคลื่นเสียง งั่กๆๆ ทำแบบนี้แก้ขัดไปก่อน--) (เป็นเสียงโทน Hyuna)
#สู่เรือนเจ้า_VRKN 14 เมษายน | พิธีคัดสรร เด็กสาวลืมตาใต้น้ำมองไปรอบๆ รอบๆถูกล้อมด้วยมวลน้ำ แต่สว่างด้วยแสงไฟสีครามจากพืชพรรณ สายตาเธอเบิกโพล่งด้วยความตื่นเต้น อันที่จริง เธอแทบไม่รู้สึกกลัวที่จะลงดำน้ำเสียด้วยซ้ำ "ถ้าว่ายไปตามทางต้องเจอสัตว์วิเศษแน่ๆเลย เชื่อสิ" "ถ้าใต้น้ำแบบนี้ ก็ต้องพญานาค!" สาวน้อยพึมพำ แล้วค่อยๆว่ายต่อไป หารู้ไม่ว่าวันนี้เธอคงไม่ได้เจอสัตว์วิเศษที่ว่า
ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ[ กูกลัวมึงแล้ว โสภา ]ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ
จ้าวยล [มา ๆ หาย ๆ จนกว่าถึงสอบเสร็จวันที่16-17]@jaoyolvrkncommu.bsky.social · 5mo ago[ ] ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤ ㅤㅤ ㅤ ㅤ ㅤ
#คาถาคำร่าย_VRKN (ฝึกทำอนิเมชั่นอยู่ค่ะ../ชูสองนิ้วหายตัว) ( @vrkn-nete.bsky.social เหยื่อ)
