#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN เด็กสาวนำของที่ต้องส่งมาอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ ยิ้มแหย ๆ แต่ดูท่าจะไม่ยอมพูดอะไรเลย อาจเพราะตอนสอบเมื่อกี้ด้วยผลข้างเคียงของการปรุงยาผิดทำให้เผลอพูดสั่งสอนรุ่นพี่คนสนิทไปเสียได้ คงต้องไปขอโทษเสียหน่อย แต่หลังจากอาการนี้หมดฤทธิ์น่ะนะ...
ดารา
@vrkn-dara.bsky.social
ธิติรัตน์ จงเชิดชัย ⟡ ดารา ⟡ | ยักษา | ธาลาลัย ปี ๑ Doc : https://surl.li/ccjvcu Account for Roleplay only! #VRKN_Commu ภาพโปร by ผปค.วานิล
#กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN ศิริกานต์นำของมาส่งโดยติดสถานะพูดโกหกไม่ได้ เมื่อถูกถามว่าการสอบเป็นอย่างไรด้วยความหวังดีจึงเผลอโพล่งออกมาเสียหมด หลังจากพูดจบเพียงยิ้มให้ตามมารยาทและเดินจากไปเงียบๆ เท่านั้น
#วงกต_VRKN หลังออกมาจากวงกตสภาพธารฝันมอมแมมอยู่ประมาณหนึ่ง แขนเสื้อที่ถูกฉีกออกเพื่อนำไปปิดปากและจมูกกันพิษ บาดแผลตามตัวจากเศษหินที่พุ่งกระจายใส่ เธอยังมียาสมานแผลอยู่ แต่ดูจากการสอบครั้งก่อนๆ มักชอบมีเรื่องไม่คาดฝันอยู่เรื่อย เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินน่าจะดีกว่า ...เด็กๆปี 1 มาถึงกันก่อนแล้วสินะ คุยกันเจี้ยวจ้าวเชียว เด็กคนนั้นก็คงสอบเสร็จแล้วเหมือนกัน จะเป็นไงบ้างนะ
ที่ริมบึง เด็กสาวจับจ้องสินธพนัทธีที่โลดเเล่นบนผืนน้ำ เธอทราบดีว่ามีเพียงผู้ที่มันยอมรับเท่านั้นถึงจะไปประทับบนแผ่นหลังนั้นได้ และรุ่นพี่ผมสีน้ำตาลที่กำลังขี่มันอยู่ตอนนี้ สามารถตามท่วงท่าของมันอย่างชำนาญ ราวกับเคยมีประสบการณ์การขี่ม้าอย่างช่ำชองมาก่อน ทันใดนั้น สินธพนัทธีเหมือนจะวิ่งวนกลับเข้ามา แล้วเบรคตัวกลางผืนน้ำ ตีโค้งได้อย่างสวยงาม "ว้าว..." เอ่ยเพียงสั้นๆพร้อมปรบมือเบาๆ
#ทิวาสิ้นแสง_VRKN [ภาพย้อนอดีตเหตุการณ์ 1 ปีก่อน] "อยากฟังอะไรน่าสนใจไหมล่ะคะ" "เป็นเรื่องของคนที่คุณไว้ใจน่ะ" "ตามมาสิคะ" ─ "ให้ของขวัญไปด้วยนี่คะกับเด็กคนนั้น น่ารักน่าชังเชียว" "คุณดู─ จะถูกใจเธอมากเลยนะ" "ชอบเหรอคะ เด็กแบบนั้น ☺️ ?"
(ได้เลยคับบ! มามะพี่ยิปซี🕺✨️) "..?" เสียงเรียกชื่อของเธอทำให้ต้องตื่นขึ้นมาจากห้วงความฝันที่แสนอบอุ่น แต่ดูท่าว่าจะไม่ได้มีเพียงแค่ตนที่ผล็อยหลับไปเพราะตัวมอมที่นอนกอดอยู่ก็เผลอหลับไปเช่นเดียวกัน และทันทีที่อินขยับตัว เจ้าตัวมอมก็พลิกตัวกลิ้งทับเจ้าลูกครึ่งยักษ์ไปเรียบร้อย ไม่ทันจะได้ฟังคำเตือนของผู้ที่มาใหม่— แอ่ก!? "ช ช่วยด้วยค่—" ยังไม่ทันได้ลืมตาด้วยซ้ำ แรงทับปริศนาก็มาจากไหนไม่รู้(...)
#สิงสาราสัตว์_VRKN (ลงรูปย้อนหลังกับอีเวนต์วิชาหิมเวศศึกษาคับ) วันนี้คงเป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเด็กสาว นอกจากจะได้เห็นสัตว์หิมเวศตัวเป็นๆแล้ว ยังได้เล่นกับพวกมันอีก ราวกับสิ่งที่ตัวเองฝันไว้จะเข้าใกล้ความจริงอีกก้าว สิ่งนี้คือความทรงจำที่ไม่มีวันลืม และหวังว่า ปีหน้าคงได้ทำกิจกรรมแบบนี้อีกล่ะนะ
คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด | แยกรูท เลือกแจมฐานกับยัยหนุได้ตามใจชอบเลยนะคะ!] กิจกรรมล่าตราปั๊ม ไม่ใช่ภารกิจที่ลำบากลำบนอะไร สำหรับกันสิตาที่มีพลังงานล้นเหลือ เต้นแรงเต้นกาได้ทั้งวันนัก จะมีก็บางฐานที่ดูท่าจะเหนื่อยหน่อยกว่าที่คาดไว้ ว่าไปแล้วตนยังเหลือฐานอะไรที่ยังไม่ได้ตามเก็บอีกนะ ตามหานกการเวก ขี่ม้าสินธพัทธี ให้นมลูกกิหมี … เหลืออีกเยอะกว่าที่คิดไว้ซะอีก…
“พี่เองก็อยากเห็นเหมือนกันค่ะ” สองมือถือกล้องไว้มั่น แววตามองรุ่นน้องตรงหน้าด้วยความตื่นเต้นไม่ต่างกันนัก “นอกจากนกการเวกแล้ว บางทีเราอาจจะได้เจออย่างอื่นด้วยก็ได้นะคะ” หล่อนยกยิ้ม พลางเดินตามรุ้นน้องไม่ห่าง
#สิงสาราสัตว์_VRKN เพราะกิจการที่บ้านไม่เหมาะแก่การเลี้ยงสัตว์รวมถึงสัตว์เลี้ยงของเพื่อนโดยส่วนใหญ่มักตัวเล็กตัวน้อยจึงเกรงใจที่จะเข้าไปเล่นหรือสัมผัสเพราะกลัวแรงที่มากของตนอาจทำให้พวกมันบาดเจ็บได้ แต่กิจกรรมรอบนี้พาพบเหล่าสัตว์ตัวโตพอให้ยักษาสีดอกบัวได้ฟัดกอดให้หายมันเขี้ยว ゚+.゚( 人´ `〃)゚+.゚゚+.゚
#สิงสาราสัตว์_VRKN [โรลเปิด] หลังกิจกรรมล่าตราปั๊มเริ่มไปสักพักแล้ว ครึ่งยักษาก็ล่าตราปั๊มไปได้เยอะแล้วเหมือนกัน สุดท้ายก็มาจบที่กิจกรรมของตัวมอมเป็นกิจกรรมท้าย เมื่อหน้าผากสัมผัสเข้ากับตัวมอมตนหนึ่ง ความรู้สึกอบอุ่นก็พรั่งพรูเข้ามาราวกับถูกโอบกอดด้วยความรัก ความรู้สึกถูกปกป้องนั้นทำให้เธอนึกถึงใครบางคนที่คุ้นเคยเมื่อนานมาแล้ว …อ่า– ใครกันนะที่เคยโอบกอดเธอไว้เช่นนี้กัน…? (+)
“…” “ป้อจ๋า…“ คำเรียกเอ่ยถึงบุคคลที่นึกถึงออกมาจากปากของเธอคล้ายกับคนละเมออยู่ อาจเป็นที่ความเหนื่อยล้าจากการเล่นกิจกรรม หรือมาจากความเหนื่อยที่สะสมมาโดยตลอดก็มิทราบแน่ชัด ตอนนี้คำอินจึงผล็อยหลับไปเรียบร้อย หาก [คุณ] บังเอิญผ่านมาเห็นเข้าพอดี ภาพที่เห็นก็คงจะหนีไม่พ้นเธอที่หลับตาแล้วกอดเจ้าตัวมอมเสียแน่น ดูท่าน่าจะฝันดีเสียด้วย จะลองปลุกก็ได้คงไม่เสียหายหรอก…?
#สิงสาราสัตว์_VRKN | โรลเปิด “ว้าย!” เสียงหวีดร้องเล็ดลอดออกมาจากโซนกิหมีแรกรุ่น ตามมาด้วยเสียง ฟุบ! ราวกับบางสิ่งตกลงบนพื้นหญ้า หากไล่ตามเสียงไป จะพบภาพของแก้วตาที่จมอยู่ในกองเจ้าขนปุย ชุดกึ่งไปรเวทเปื้อนดินทั้งผมยุ่งแลมอมแมมหมดสภาพอาจารย์สาว ร่างนั้นทิ้งตัวลงอย่างหมดทางสู้ผิดกับใบหน้าเปื้อนยิ้มเสียจริง
(ซีรีย์ผีสิงจบลงโดยสวัสดีรูปภาพแล้วค่า ฮือฟๆๆๆ สนุกมาก 😂🙏🙏🙏)
ตอนนี้จึงเป็นภาพที่เด็กยักษ์ทั้งสองคอยช่วยพยุงรุ่นพี่มนุษย์หนึ่งคน ส่วนรุ่นพี่ชาววานรก็คอยคุ้มกันอยู่ด้วยเวทย์และมนตราที่หลงเหลือ เมื่อพวกเธอเดินไปตามทิศทางที่ถูก แม้จะโชคร้ายที่ตามทางที่เดินมานั้นมีเพียงแค่ไหที่แตกอยู่ตามพื้นไม่มีให้ทดแทนก็ตามที แต่อย่างน้อยก็ออกมานอกป่าได้โดยสวัสดิภาพกันครบทุกคน แม้จะเจออุปสรรค แต่ก็เก่งกันมากเลยล่ะเด็กๆ (ปิดคับบบ ขอบคุณทุกคนที่มาโรลด้วยกันมากๆนะคะะ🙏💖)
ตอนนี้จึงเป็นภาพที่เด็กยักษ์ทั้งสองคอยช่วยพยุงรุ่นพี่มนุษย์หนึ่งคน ส่วนรุ่นพี่ชาววานรก็คอยคุ้มกันอยู่ด้วยเวทย์และมนตราที่หลงเหลือ เมื่อพวกเธอเดินไปตามทิศทางที่ถูก แม้จะโชคร้ายที่ตามทางที่เดินมานั้นมีเพียงแค่ไหที่แตกอยู่ตามพื้นไม่มีให้ทดแทนก็ตามที แต่อย่างน้อยก็ออกมานอกป่าได้โดยสวัสดิภาพกันครบทุกคน แม้จะเจออุปสรรค แต่ก็เก่งกันมากเลยล่ะเด็กๆ (ปิดคับบบ ขอบคุณทุกคนที่มาโรลด้วยกันมากๆนะคะะ🙏💖)
(สิ่งที่สมทบทุนแต่ละอย่างก็คือ5656656565565 แล้วพี่ยิปซีถอยท่อใหม่เรื่อยๆเลยรึป่าวคะเนี่ย56565655🙏🏻😭😭😭 /แปะๆแก๊งโย่วๆไว้คับ🕺✨)
(ไฟฟ้าสถิตขนฟู่ววว)
"ข้าปลอดภัยดี จะว่าไปสายฟ้าเมื่อครู่รุนแรงใช้ได้เลยนา กสิน" พูดไปก็ยกนิ้วโป้งขึ้นมาเอ่ยปากชม แต่ผมฟูขนฟูเลยเพราะไฟฟ้าสถิตจากเวทของอินเมื่อครู่ แล้วก็ยังไม่ลงมาจากหลังรุ่นน้องอยู่ดี เหมือนจะนั่งสบายล่ะ "ส่วนไหที่เหลือก็หายห่วงถ้า ไม่มีใครทำมันแตกอีกล่ะน้า" @vrkn-itsariyaruk.bsky.social
#สิงสาราสัตว์_VRKN ไม่ว่าพยามเข้าใกล้เท่าใด สิ่งที่พวานแดงตนนี้ได้กลับมา มีเพียงเสียงถอดหายใจและดวงตาที่ดูไม่พอใจ ราวกับว่าม้าสินธพนัทธีตนนี้ ได้ขุดคุ้ยเข้าไปในดวงจิตอันเต็มไปด้วยแรงทนงและโอหังของนาง สายตาที่บ่งบอกถึงความไม่ชอบของมันชัดแจ้ง แต่ไม่ว่าม้าจะพยศหรือเดินหนีเท่าใด พรรณารายก็ยังคงดื้อดึงแล้วจะขึ้นขี่ให้เสียได้ เรากับม้าใครมันจะพยศกว่ากัน
#สิงสาราสัตว์_VRKN ท่ามกลางหมู่มวลคชสีห์ร่างรุ่นพี่วานรที่ปกติเอาแต่นอนเล่นบนต้นไม้เองก็ลงมาร่วมกิจกรรมคราวนี้ด้วยเช่นกัน ทั้งยังรวบผมสูงอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อนดูเอาการเอางานกว่าเวลาปกติเสียอีก
(คนแบกจริงๆคือ)
พยุงเสร็จก็เปลี่ยนเป้าหมายมาที่เพื่อนของตนที่นอนสลบอยู่ตรงพื้นอยู่ "ขออภัยนะคะดารา—!" ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะได้ยินหรือไม่แต่อินก็ขออนุญาตไปก่อนแล้วย่อเข่าลงไปอุ้มคนหมดสติขึ้นมาเพื่อเดินทางต่อ "พี่ลูกหว้าฝากคุ้มกันหน่อยนะคะ เดี๋ยวอินนำทางเอง" "ส่วนพี่ปิ่นแก้วเกาะอินก่อนได้นะคะ!" ด้วยความที่เดินป่าเป็นสังเกตทิศได้ หลังจับทิศได้แล้วการจะออกไปจึงไม่ยุ่งยากเท่าเก่า @vrkn-dara.bsky.social
"พี่ธารลงมาเร็วค่ะ!" ไม่ลืมที่จะหันไปเรียกรุ่นพี่ด้วย
(โฮวๆๆๆน่าร้าก ดารากระแอ่ม พักแค่ตอนนี้เท่านั้นแหละค่ะ)
(ธารฝันจ้อง กิหมีน่ารักน่าหยุมสุดๆ)