#สิงสาราสัตว์_VRKN (ลงรูปย้อนหลังกับอีเวนต์วิชาหิมเวศศึกษาคับ) วันนี้คงเป็นหนึ่งในวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตของเด็กสาว นอกจากจะได้เห็นสัตว์หิมเวศตัวเป็นๆแล้ว ยังได้เล่นกับพวกมันอีก ราวกับสิ่งที่ตัวเองฝันไว้จะเข้าใกล้ความจริงอีกก้าว สิ่งนี้คือความทรงจำที่ไม่มีวันลืม และหวังว่า ปีหน้าคงได้ทำกิจกรรมแบบนี้อีกล่ะนะ
จ้าวยล [มา ๆ หาย ๆ จนกว่าถึงสอบเสร็จวันที่16-17]
@jaoyolvrkncommu.bsky.social
จ้าวยล สุตรา: มนุษย์ | 17/ปี2 | เรือนทิวากร #VRKN_COMMU " บางเรื่องมันก็สามารถพูดคุยกันได้ละจ้ะ " ( เนียนรู้จักได้/ จอยโรลได้ / เพิ่มเติมในปักหมุด,DM ) Doc: https://docs.google.com/document/d/1afHrbEzBWLtMuv7lz7mwuu3WH1LDAUuXAr4gWvuYikE/edit?usp=drivesdk&disco=AAAB2VkpgbU
คาบเรียนที่ 5 วิชาสมุนไพรและการปรุงยา #กลิ่นควันของพืชพรรณ_VRKN “ เสียงระฆังดังขึ้นเป็นสัญญาณของคาบใหม่ อาจารย์ประจำวิชาสมุนไพรเดินก้าวเข้ามาก่อนจะเอ่ยทักทายอย่างทุกครั้ง “ รายละเอียด : docs.google.com/document/d/1...
แววตาเปลี่ยนไป เส้นผมชูขึ้นมา ท่าทางเธอเปลี่ยนไปแบบคนละคน "ฮุว่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า" "ในที่สุดข้าก็เป็นอิสระ !!!" เส้นด้าย(?)ลอยขึ้นเหนือพื้นและตะโกนลั่น @thiwa-vrkn.bsky.social
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ณ การทดสอบเก็บคะแนนย่อยวิชาป้องกันตัวยามวิกาล ทับทิมจับกลุ่มกับสองวารสูร ทว่ากล้วยไข่กลับถูกวิญญาณแถวนั้นสิงเข้าจนเกิดการวิ่งไล่ตามด้วยความเกรี้ยวกราด(?)ขึ้น แต่เดชะบุญ ทับทิมสะดุดลื่นเปลือกกล้วยของกล้วยไข่เข้าจนหัวกระแทกเข้ากับกล้วยไข่ที่วิ่งตามมา สุดท้ายวิญญาณก็ออกจากร่างกล้วยไข่ ไหกระเด็นหล่นมายังมือของกล้วยน้ำว้าพอดี ไหปลอดภัย แต่อีกสองคนนั้น.
📌 Account for #VRKN_Commu _______________ "ชื่อเหรอคะ? เราชื่ออรุณค่ะ!" "เรียกรุณเฉย ๆ ก็ได้นะคะ" _______________ อรุณวดี วายุสกุล | รุณ/อรุณ ปี 1 | เรือนทิวากร มนุษย์ | 156/44 ทัก โค โรล เวิ่น - 24/7 Doc : inbio CR : ชะ อุ้ย
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN "ทุกคน" "อยู่ไหนคะ" ไร้เสียงตอบรับกลับมา ดูท่านลินจะพลัดหลงกับเพื่อนร่วมทีมเสียแล้ว
⚠️คำเตือน: กรุณาอย่าทิ้งเพื่อนคุณไว้กับไหอันเท่าบ้าน #เสียงเพรียกพงไพร_VRKN With @vrkn-kaewta.bsky.social
"ไม่มีวานรนามลูกหว้าอยู่ตรงนี้เสียหน่อย" เสียงจากสิ่งมีชีวิตที่เกาะกับต้นไม้อยู่ดังตอบขึ้น เหมือนเพื่อนๆน้องๆจะได้มาเจอกันโดยบังเอิญพอดีโดยเธอเองก็หลงมาจากอีกกลุ่มเช่นกัน แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ได้ไว้ใจ ก็ทุกคนอาจจะโดนสิงอยู่ก็ได้นี่นา! "ณ ที่แห่งนี้มีแต่จิ้งหรีดจิ้งโกร่งเท่านั้นแล มิ้งๆๆ จี๊ดๆๆ" @vrkn-itsariyaruk.bsky.social
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลปิด | @vrkn-dara.bsky.social @vrkn-pinkaew.bsky.social @sritrang-vrkn.bsky.social หลังจากที่เหล่านักเรียนปีหนึ่งถูกปล่อยให้ก้าวเผชิญเข้าไปยังในป่าก่อน อินที่เผอิญจับพลัดจับผลูมาเจอเข้ากับ [ดารา] เพื่อนยักษารุ่นราวคราวเดียวกันจึงเลือกที่จะเดินตามหาไหด้วยกันต่อตามคำสั่งของอาจารย์ "!?" ...และสิ่งที่ไม่คาดคิดก็ดันเกิดขึ้นจนได้ (+)
(นิ่มโดนสิง ผปค.ก้โดนสิง อะไรไม่รู้ดลใจให้วาดค่ะอุ่กๆๆๆอั่กๆๆๆ) (มาจากเบสวาดนะคะ)
ว่าแล้วก็ชันกายขึ้นกระชับสายพันธนาการระหว่างวาฏกะกับเด็กสาวตรงหน้าขึ้นมา บังคับให้ลุกขึ้นนั่ง ดวงตาสีม่วงจ้องเขม็งไร้ท่าทีปรานีก่อนเอื้อมเข้าไปคว้าบนแก้มของรุ่นน้อง หาได้เป็นการพยายามกระทำอะไรเกินเลยแค่ใช้นิ้วโป้งกดบังคับให้ลืมตาเพื่อตรวจสอบเท่านั้น นัยน์ตาขาวโพลน ดูท่าผู้สิงสู่จะเจ็บปวดได้ แต่ร่องรอยการต่อสู้ก่อนหน้าก็ไม่ได้ลบหายไป ไม่ว่าจะทำอะไรการโจมตีจะส่งผลกับร่างต้นไปพร้อมกัน
"สวัสดีจ๊ะ วันนี้เป็นอะไรมา ให้แคลลี่ดูหน่อยได้ไหม?" (กลับมาแล้วค่า พึ่งได้ภาพมา เลยเอามาแปะ อีเว้นท์ล่าสุดใครต้องการพยาบาลทักเดมได้เลยนะคะ 🥹) CMS:SieGa
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN สุดท้ายหมอกศิลาก็โดนผีสิงจนได้ค่ะ ปี3 แท้ๆ แต่ว่าใครกันนะเป็นคนทำ🌚 ( มาแปะๆภาพในบลูสกายสักหน่อยฮะ ให้รู้ว่าผปค.ยังมีชีวิตอยู่ )
'พวกเรามาวาดอนาคต ให้เป็นไปตามที่หวังไว้' 'ด้วยกันนะ' เมื่อได้ยินดังนั้น เส้นด้ายจึงคลี่ยิ้มออกมาด้วยความปิติ เธอกุมใบหน้าของอีกฝ่ายไว้อย่างระมัดระวัง พลางลูบเบาๆ ไม่มีคำพูดอะไร ทั้งสองก้าวช้าลงตามจังหวะที่ไม่มีอยู่จริงนั้น ความสนใจไม่ได้อยู่ที่กระจกอีกต่อไป หากแต่เป็นคนรอยยิ้มบางๆของคนตรงหน้า [จบรูท]
(มาลงรูปเนื่องในวันเกิดนางสาวธารฝันซะหน่อยค่ะ อายุ18แล้ว🥳🥳🎉🎉🎉 ถึงจะเป็นวันเกิดแต่เจ้าตัวไม่ได้รู้สึกพิเศษอะไร เลยใช้ชีวิตค่อนข้างตามปกติไม่ได้บอกใครแหละค่ะ ฟีลว่าก็ไม่ได้เคยถามเรื่องวันเกิดกันหนิ?😌)
( ปังปุเขี้ยวงุดด กับ ปังปุเดย์วัน.. ) ( ผมอยากวาดให้อ้วนมิชลินกว่านี้แต่สังขารไม่ไหวแร้วว )
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ดูเหมือนว่าจะมาสายไปหน่อยแต่อย่างน้อยมันก็ดีกว่าที่เธอจะไม่เตรียมอะไรเลย ทั้งเตรียมท้องให้พร้อม วิเคราะห์สถานการณ์และอ่านย้ำถึงเกณฑ์ที่กำหนดเพื่ออย่างน้อยจะไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด หมูสวรรค์ในปากเคี้ยวดังจ๊อบแจ๊บพร้อมกระเป๋าหนักที่เตรียมทั้งของต่าง ๆ ทั้งเชือก พรั่ว มีดเดินป่า และกล่องนิรภัยที่ข้างในมีสิ่งนุ่ม ๆ ที่เธอทดลองใส่ไข่ไก่แล้วทุ่มลงพื้นสุดแรงก็ไม่แตก
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN เด็กสาวกวาดสายตาผ่านความมืดมิดเพื่อตรวจสอบจนมั่นใจว่าไร้เงาของนักเรียนคนอื่นหลงเหลืออยู่ในป่าลึกแห่งนี้ ตามประสาคนเป็นห่งเพื่อนร่วมชั้น ท่ามกลางบรรยากาศที่ความหนาวเหน็บเริ่มจับตัวเป็นน้ำค้าง ไหโบราณในมือของเธอเริ่มปรากฏรอยร้าวรุกรามไปทั่วผิวเครื่องปั้นดินเผาอย่างเงียบเชียบโดยที่เธอไม่ทันสังเกตเห็นแม้แต่น้อย
(ทิวาสมัยปี 1 คับ ถึงจะหน้าบูดแต่ก็เคยยิ้มเป็นนะ! แล้วก็กลับไปหน้าบูดอีกรอบ☺️)
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN โรลเปิด / แยกรูท คุณหันมาเจอเด็กสาวผมสีชมพูคนหนึ่ง ทันทีที่เห็นแผ่นหลังนั่นคุณจำได้ดีว่าเป็นคนที่คุณรู้จักและน่าจะพึ่งพาได้ในสถาณการณ์นี้ ทันทีที่คุณเอ่ยเรียกชื่อของเธอ หวังขอให้ช่วย ทว่า..ร่างนั้นก็หันกลับมาพร้อมดวงตาสีขาวโพลน
#เสียงเพรียกพงไพร_VRKN ไอเย็นจากในป่าสัมผัสผิวเมื่อค่อยๆย่างกรายเข้าไปลึกขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่เด็กๆปี 1 เข้าไปก่อนแต่ภายในกลับเงียบสงัดกว่าที่คาดไว้ ไหของธารฝันถูกวางไว้ในลำธารจึงต้องก้าวลงลุยน้ำไปหยิบออกมา แซ่กๆ ๆ ฟุ่บ! เสียงพุ่มไม้ขยับไหวดังขึ้นเรื่อยๆสร้างความไม่ไว้วางใจกับบรรยากาศโดยรอบ วาฏกะที่สวมไว้ที่ข้อมือเธอเตรียมพร้อมจะร่ายเวทเพื่อไล่สิ่งมีหรือไร้ชีวิตที่จะปรากฎออกมา +
มันพุ่งกระโจนลงมาจากต้นไม้ หมายเข้าหาเด็กสาวผู้โชคร้ายทันที่เห็นของรักของหวงอยู่กับหล่อน วิญญาณร้ายแผดเสียงอย่างอาฆาตแค้น "เอาของกูคืนมา!!" หยาบช้าและดิบเถื่อน ไร้ซึ่งวี่แววของนิ่มคนเดิม